Dagblaðið Vísir - DV - 14.06.2003, Blaðsíða 26

Dagblaðið Vísir - DV - 14.06.2003, Blaðsíða 26
26 OVHELGARBIA® LAUGARDAGUR 14JÚNÍ2003 -- BORGIN AÐ BAKI: Land Rover á leið upp brekkurnar með fram Skarðsánni og ferðin gengur vel. I baksýn sést alla leið til Reykjavíkur. DV-myndir Rósa Sigrún Jónsdóttir Svínaskarðið sigrað Það leynast víða skemmtilegar stuttar jeppaleiðir við bæjardyr Reykvíkinga og slóðin yfir Svínaskarð gefur sum- um hálendisleiðum ekkert eftir. Það er sagt að öll ferðalög hefjist á einu skrefi og má til sanns vegar færa. Það er líka sagt um ferðalög að þótt það sé gaman að ferðast þá sé alltaf best að koma heim og má sjálfsagt rétt vera líka. Um hvítasunnuna fór blaðamaður DV í býsna krefjandi ökuferð sem jaðrar við að mega kallast svaðilför um fáfarna jeppaslóð sem er vandlega falin við bæjardyr Reykvík- inga. Þetta er slóðin yflr Svínaskarð sem ligg- ur upp frá Þverárkoti og yflr í Svínadal í Kjós. Svínaskarð er milli Móskarðshnúka og Skála- fells og nær í 481 metra hæð yfir sjávarmál. Til þess að finna slóðina upp í skarðið er hægt að aka heim að Þverárkoti og það er hægt að komast frá Skeggjastöðum í Mos- fellssveit eða beygja út af Vesturlandsvegi uppi á hæðinni eftir að maður kemur yfir Köldukvísl en áður en fer að halla niður í Kollafjörð. Það liggur dalur inn á milli Mos- fells og Esju og þótt undarlegt megi virðast þá heitir hann eiginlega ekki neitt. Inn þennan dal liggur slóðin eftir að komið er fram hjá sveitabæjum undir Esjuhlíðum. Innst í þessu dalverpi eru tveir bæir sem heita Gröf og Þverárkot. Þarna eru líka nokkrir sumarbú- staðir og við ökum sem leið liggur eftir vegin- um sem liggur að þeim. Til þess að komast að innsta bústaðnum þarf að aka niður brattan slóða niður í gil og bratta brekku upp úr því aftur. Hér lýkur þeim parti leiðarinnar sem telst vera fólksbílafær því héðan af þarf bratt- gengan jeppa. Upp, upp mín sál Leiðin þræðir síhækkandi brekkur með- fram Skarðsá en það heitir litla áin sem við ókum yfir niðri í gilinu. Þetta er alls ekki greiðfært heldur frekar seinfarið og lága- drifsakstur tekur við þegar þarf að fara að prfla brekkurnar upp undir Móskarðshnúk- ana. Það eru tveir lækir sem þarf að fara yfir áður en komið er upp í háskarðið og annar þeirra liggur í kröppu gili en hinn er greiðfær því enn er fagurlega hlaðin grjóthleðsla sem heldur veginum færum þar. Það er ljóst að það hafa verið vanir hleðslumenn sem þar lögðu hönd á plóg. Síðustu brekkurnar upp á háskarðið eru svo grýttar að það er eins og maður aki f urð. KRAPPUR LÆKUR: Land Rover skríður upp úr kröppum læk undir Móskarðshnúkum. Efst í skarðinu er dys og rétt að stíga út úr bílnum og kasta þremur steinum í hana að fornum ferðamannasið. Svínaskarð var um aldir alfaraleið manna sem voru á leið úr Mosfellssveit og ætíuðu í Hvalfjörð. Leið þeirra lá yfir skarðið, niður Svínadal og síðan yfir Laxá í Kjós á svoköll- uðu Norðlingavaði á móts við Vindáshlíð þar sem eru sumarbúðir KFUM og K. Síðan þræddu ferðamenn sig yfir hálsinn svokall- aða Sandfellsleið og komu niður við Fossá í Hvalfirði. Draugar og þjóðsögur Það hafa sennilega aldrei farið mjög marg- ir bflar yflr Svínaskarð en bílfær vegur með fram sjónum vestur fyrir Esjuna var lagður árið 1930. Upp úr því hafa líklega bílferðir yfir skarðið-lagst alveg af. Mér tókst ekki að grafa upp neina sérstaka þjóðsögn um dysina í Svínaskarði en margir virðast telja að hún tengist með einhverjum hætti írafellsmóra sem er einhver harðvítug- asti draugur sem sögur fara af í Kjós en héð- an sést einmitt niður að Irafelli. Það er fallegt útsýni af skarðinu niður eftir Svínadal þar sem Svínadalsá liðast blátær niður grundirn- ar uns hún fellur í Laxá. Strýtur Móskarðs- hnúkanna virðast teygja sig til himins og Skálafellið er ekki síður tignarlegt þar sem það gnæfir yfir höfðum okkar. Hér á skarðinu gerðist ömurlegur atburður árið 1900 þegar ungur piltur frá Hækingsdal f Kjós lagði á skarðið í tvísýnu veðri á aðfanga- dag jóla því hann vildi ná heim fyrir hátíðir. Hann náði aldrei háttum heima í Hækingsdal þessi jól því hann króknaði efst í skarðinu á 4
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.