Frjáls verslun - 01.04.1985, Síða 56

átta sig og ég held aö þetta sé
algert lifsspursmál fyrir suma
minni bankana. Ég hef hins vegar
ekki trú á þvi aö stjórnendur
bankanna í áratugi geti breytt um
stefnu svo auðveldlega eöa
breytt sinum undirmönnum. Þaö
má sem dæmi um þaö nefna,
hvaö bankarnir voru litt sam-
keppnissinnaöir, aö þeirafsöluðu
sér því samkeppnisráöur sem er
hvaö mikilvægastur í nútimaþjóð-
félagi, en þaö er reiknisstofa
bankanna. Sá banki sem kom
hvaö best út á siðasta ári var
Verzlunarbankinn, en hann haföi
einmitt fariö sinar eigin leiöir í
tölvumálum, á meöan hinir bank-
arnir voru i reiknisstofunni og
miöuðu allt viö staðlaðar lausnir
og fréttu því gjarnar um hvaö hin-
ir hafa i huga,“ sagöi Gunnar
Helgi Hálfdanarson.
Að „hoppa í haftinu"
„Þaö hefur oröiö mikil breyting
á þessu sviöi. Það ástand sem
var þegar ég kom aö þessum
málum áriö 1976, var þannig aö
nær allt frumkvæöi þurfti aö
koma frá Seölabankanum. Ein-
faldlega vegna þess aö frum-
kvæöi innan bankanna var nán-
ast bannað. Öll innlánsform og
þjónustuform voru ákveðin sam-
eiginlega fyrir alla, en allt þurfti
aö fá sin vaxta- og þjónustu-
gjaldaákvæði. Þetta var nánast
eins og einokunarfyrirkomulag
aftan úr öldum,“ sagöi Bjarni
Bragi Jónsson. „Þaö má segja
aö þaö hafi verið mjög mikill vani
i starfseminni og þaö var einu
sinni orðið þannig aö menn
hoppuðu í haftinu. Þegar losaö
var um hömlurnar i fyrra, fyrst í
febrúar og siöan verulega i april,
var greinilegt aö bankarnir voru
hálf höggdofa. Þeir virtust varla
gera sér þaö Ijóst aö þeir heföu
þetta svigrúm. Þaö var siðan ekki
fyrr en í ágúst aö losað var miklu
meira um þetta og ég impraði á
þvi raunar áöur aö viö ættum aö
sigla á milli skers markaöarins
og báru stjórnmálanna, meö þvi
aö veita aukiö frjálsræöi. Þaö
sem siöan hefur gerst er aö
komiö hefur fram gífurleg fjöl-
breytni í þjónustu og kjörum og
fúsleiki á aö hugsa um nýtt og ég
er nokkuð hissa á þvi hvaö bank-
arnir hafa brugðist rækilega viö,
þvi þeir þurfa ekki aöeins að
sinna samkeppninni meö þvi aö
semja markháttuð form, því einn-
ig þurfa þeir aö sinna ýmsum
lagakvöðum, fjárfestingar- eöa
stofnfjársjóðum og þess háttar,"
sagöi Bjarni Bragi.
Lítiö farið að bera á
verðsamkeppni
„Þegar hiö aukna frjálsræöi
kom til skjalanna voru bankarnir
mjög misfljótir af staö og þaö
geröi mun, að einn bankinn hafði
sérstaka tölvu fyrir sig. Þaö er
kostur aö hafa reiknisstofuna
fyrir allar millifærslur á milli
banka, en þaö er annaö aö geta
reiknað út vexti og kjör á eigin
tölvu. Raunar er það furðulegt aö
þaö tók reiknisstofuna heila helgi
aö átta sig á þvi aö hún átti ónot-
að pláss i tölvunni til þess aö
reikna út kjörin og þaö pláss
fannst um siðir. Það sem skiptir
kannski mestu máli i svona sam-
keppni er ekki bara aö geta
brugðist strax og rétt viö, heldur
einnig hitt aö hafa eitthvert frjáls-
ræöi i útlánum. Þetta hangir
saman, aö þeir sem ekki eru eins
bundnir af lagaákvæðum um út-
lán til ýmissa þátta þjóölifsins,
eru fúsari til aö láta hugann
geysa. Þaö verður einnig aö taka
fram aö sumt af þessari fjölv-
breytni er ekki af hinu góöa held-
ur helgast af þvi aö finna leiðir
framhjá viðurkenndum normum. í
fyrstu voru öll innláns- og útláns-
formin meö skráöum kjörum. Þaö
leiðir siöan til þess aö menn
finna upp fjölbreytni sem skapar
erfiöleika viö að bera saman
verökjörin, sem er þaö miölæga i
markaössamkeppni. Þaö sem
mér finnst minnst farið aö bera á
ennþá í samkeppni bankanna er
verösamkeppni, sem geti verið
almenningi til hagsbóta, þannig
aö hann fái kostnaðarminni þjón-
ustu og þaö er töluvert haft á oröi
aö bankaútibú og sparisjóöir séu
mjög dýrar einingar. Lágmarks-
ÁHALDALEIGAN SF.
Við N<-‘sve9'
SsU^728-
Leigjum út verkfæri meðal annars:
• STEYPUHRÆRIVÉLAR
• VÉLSAGIR
• RAFSUÐUVÉLAR
• BORVÉLAR
• RÖRASNITTI
• JARÐVEGSÞJÖPPUR
• RAFSTÖÐVAR
• MÚRHAMRA
• HITABLÁSARA
• VÍBRATORA í STEYPU
• FRÆSARA
• FLÍSASKERARA
• SLÍPIVÉLAR
• STINGSAGIR
• JÁRNKLIPPUR (Nagarar)
56