Lesbók Morgunblaðsins - 23.12.1964, Blaðsíða 24

Lesbók Morgunblaðsins - 23.12.1964, Blaðsíða 24
L'innð við' dræsurnar á dekki. hðfum alltaf lent beint í hrotuna, svona um 20. mai Ég er alls ekki viss uim, að ég fari á Grænland að þessu sinni. Eg er alveg að drepast í bakinu og annarri löppinni. Það gerir bogrið í dræsunum. Og þó? Ef við stoppum heima í tvo eða þrjá daga, getur verið að mér skáni svo, að ég alpist með, enda varla annað fyrir mig að gera, því að í landi getur enginn brúkað hræ af blók, sem hefur verið aldarfjórðung á sjónum. Annars er ég alltaf að reyna að herða Múg upp í það að hoppa af, en ég hef engan tíma til þess að leita að vinnu, þessar stundir, sem ég stoppa í landi, enda ekki vandalaust, þar sem vinnan má hvorki reyna á bakið né fæturna. Það er ósjaldan að ég yrki eitlhvað á þessa leið, nú í seinni tíð: Axla ég bráðum allt mitt dót, arka í land og kyssi snót. Skip ei framar skeyti um hót, ekil við storma og öldurót! Við Snæfellsnes 12. maí. Við erum að toga hér við jökulinn, en fáum ekki í soðið, en af því að við höf- um svo knappan tíma, tekur það því ekki að fara að ieita annars staðar. Ég ætla eð láta þig sjá ljóð, sem ég orti við landsýn, nú um hádegið. Það er svona: — Sumar —I Sól og yndi, isjást af fjallsins tindi — þarna, létt í lyndi lömbin taka á sprett. Ör, af vörmum vindi, vefur alda klett. —- Sumar —• Sól og blíða, signir gróður hlíða, bunulækir liða Jétl.Jr niður fjöIL — Þarna rekkar ríða, rösklega um völL — Sumar — Sól og gleði sjúku fróar geði, þegar bjart af beði blessað landið rís. . — Ber mig bárusleði beint í Paradis! Inn Sundin 13. maí. Mér fannst ómögulegt, kæri frændi, aS láta þig ekki sjá þetta ljóð, sem rím- aðist í hausnum á mér núna áðan, er ég sá borgina rísa úr sjó. Ég var staddur uppi í brú, og var svo sem ekkí að hugsa neitt, frekar venju, en allt í einu fannst xnér eins og eitthvað væri farið að brengja að 1 höfðinu á mér. Pór ég þá tnn í kortaklefann og hleypti því á blaS, og hér er það: Borgin. Þarna borgin bjarta ber við fjallið svarta — Grænum gróðri ei skarta glæstu fjöilin hér. Þó við þeirra hjarta þjóðin unir sér. Þarna borgin bíður báts, er drjúgum skríður heim og himinn víður horfir oná jörð. — Þvi á þessar síður jþakkar sem ég gjörð. — — Vektu afl í armi, ast og von í barmi, gleymdu grimmd og harmi, gleðstu eins og ég. — . Finnst mér gömlum garmi, grózkan yndisleg. 1G. maí. Við fórum frá Reykjavík í gærkvöldi k). 23,00, og eigum að fylla barkinn af saltfiski við V-Grænland. Aflafréttir eru þó engar þar af miðunum enn, en við vonum hið bezta! 17. mai. Veðrið er gott og við stímum til Græn- lands, en þar er engan Jisk að fá enn þá — en asafiskirí á okkar gamla Hala! 28. maL Nú. eru H'ðnir 10 dagar gTíeffllenzkir, frá því ég' skrifaði síðast. Ég hef bók- staflega ekki haft tínla til þess. Þó er þetta aliélegásta vor, aflalega, sem ég hef lifað hér á miðunum, og veðrið hef- uv líka alltaf verið hálfvitlaust. í gær- kvöldi eftir 8 daga á fiskiríi, vorum við- búnir að fá eitthvað um 125 tonn af full- stöðnum saltfiski, svo að okkur vantar „aðeins" rúm 300 tonn í barkinn. 4. juni. Við hér á togurunum erum alltaf að basla við að „bjarga landinu" en veðrið er alltaf að tefja okkur. Nú erum við búnir að ,^slóa" í 23 tima í norðan skafn- ingsroki, stórsjó og isreki. Annars erum við búnir að fá það mikinn fisk núna síðustu dagana, að nú á 20. degi, erum við með ögn meiri afla en á sama tima í fyrra. í fyrra vorum við heima á 3®. degi, og ef lygnir fljótlega, næ ég heim á fertugsaftnælinu mínu, og vist væri það gaman. Við vorum í Færeyingahöfn á Sjó- mannadaginn. Þar hafa Danir, Norð- Bienn og Færeyingar í sameiningu reist allglæsilegt fiskiþorp. Færeyingar og Norðmenn leggja þar á land fisk úr tog- að stofna Grænlandsáhugamannafélag. Stýrimaðurinn, sem er Eskimói frS Diskó, sagði reyndar, að vafalaust væri gaman að kynnast íslendingum, en hann kærði sig ekkert um að þeir hefðu neinn sérstakan áhuga á Grænlandi. „Baunarn ir væru nógu erfiðir nú, þótt þeir værui ekki alveg eins bölvaðir og áður." Á 29. degi, 13. júní. ' Tregt finnst manni tíminn liða, tekur á, að þurfa að bíða þessa að líta þokka hlíðar og þá ei síður blíða snót — þreytir augað grænlenzkt grjót! Eilífð hér á úínum sænum,___ óralangt frá túnum grænum, fossanið og fljóðum vænum, er finnast mörg í bænum heima —¦ lætur okkur gleði gleyma! Samt má enginn eitja og gráta sina heimsku, — en fylla báta urunum og línuveiðurunum, en Danirn- ir róa þaðan úr landi á trillubátum, og um 12 lesta mótorbátum, þó ekki fyrr en í júlí og ágúst, því að fyrr gengur fiskurinn ekki í firðina. Grænlendinga sjáum við þar fáa. Þó eru „hveitubátarnir", en svo eru skút- urnar kallaðar, sem sigla með lúðuna þaðan til Bandaríkjanna, mannaðar að mestu Eskimóum. Það eru skemmtilegir menn. Ég fer oft um borð í eina skútuna til að skrafa við þá. Eg hef þekkt þá þar um borð í 5 ár. Alltaf sömu menn- irnir. Þeir hlógu mikið, þegar ég sagði þeim, að við á íslandi værum búnir Varpan höluð inn. Myndin hér að ofan er af Færeyinga-i höfn eins og hún var árið 1955, en siðan er búið að byggja þar töluvert af nýjum húsum. Fjöllin veit ég ekki, hvað heita, þótt ég hafi heyrt þau flest nefnd á græn lenzku, en þau standa okkar fjöllum ekkert að baki, hvað fegurð snertir, eins og þið sjáið. f september 1953 eða 1954 fór ég upjj í dal, sem liggur þarna til norðurs (til vinstri á myndinni). Þar fann ég mikiiS af berjum, krækiberjum og bláberjum, Fuglalíf var þar líka f jölskrúðugt. Alls- konar þrestir, sem ég kann ekki að nefna. Þarna í dalnum, voru að mjnu viti, m.jög góðir hagar fyrir sauðfé, en jarðvegurinn grunnur, og þess vegna t-ltki hentugt til ræktunar. í víkinni, sem ber ýfir möstrin lengst tii hægri, rennur vatnsmikil á. Mér er sagt, að í henni sé ógrynnin öll af laxi, enda sér maður borðsigna báta koma þaðan, og halda til Godthaab, sem er í 70 mílna fjarlægð héðan. f iski — og síðan fljóta láta farið heim með dýran feng. Blóm í hlíð og blíðlynd táta, brosir þá við góðum dreng. Á 30. degi. Tíminn styttist alltaf ðgn, enn er dagur liðinn. Drengina í djúpri þögn, dreymir lækjarniðinn. 24 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS- 38. tbl. 1964

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.