Morgunblaðið - 08.08.2001, Síða 17

LANDIÐ
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 8. ÁGÚST 2001 17
KIRKJUBÆJARKIRKJA í Hróars-
tungu er 150 ára gömul um þessar
mundir og er með elstu kirkjum
landsins. Þar var um helgina haldin
mikil kirkjuhátíð í einkar fögru
veðri. Hófst hún með morgunsöng
þar sem sr. Kristján Valur Ingólfs-
son leiddi tíðagjörð. Í hátíðarmessu
eftir hádegi predikaði Karl Sig-
urbjörnsson, biskup Íslands, en sr.
Sigfús J. Árnason prófastur og sr.
Jóhanna I. Sigmarsdóttir sókn-
arprestur þjónuðu fyrir altari. Kór
Kirkjubæjar- og Sleðbrjótssókna
söng og organisti var Rosemary
Hewlett en hún lét einnig skíra barn
sitt við hátíðarmessuna. Sókn-
arnefnd bauð til veglegs kirkjukaffis
og hátíðardagskrár eftir messu, en
hátíðinni lauk með kvöldbænum.
Kirkjunni voru færðar góðar gjaf-
ir, m.a. tvær biblíur, nýr hökull og
stóla.
Kirkjubær er gömul kirkjujörð í
Hróarstungu, sveitinni sem liggur á
milli Jökulsár á Dal og Lagarfljóts á
utanverðu Fljótsdalshéraði. Jörðin
hefur verið kirkjustaður frá upphafi
kirkjuskipunar á Íslandi og var
prestsetur nær óslitið til 1956. Séra
Jón Þorsteinsson lét reisa kirkjuna
og var hún vígð á jóladag árið 1851.
Kirkjubæjarkirkja er vel byggt
hús og hefur ekki þurft mikið við-
hald. Hún var tjörguð að utan annað
veifið allt þar til þakið var klætt
bárujárni árið 1915. Bárujárn var
sett á veggi árið 1929 og var hún þá
einnig máluð hvít á hliðum og þakið
rautt. Þá voru einnig gerðar breyt-
ingar á innviðum. Árið 1980 hófst
viðgerð á Kirkjubæjarkirkju undir
umsjón Harðar Ágústssonar listmál-
ara og Þórs Magnússonar, þáver-
andi þjóðminjavarðar, og lauk þeirri
viðgerð árið 1992 en síðan hefur við-
gerð innandyra farið fram undir
leiðsögn og með styrk frá húsafrið-
unarnefnd. Það var Snorri Guð-
varðsson sem sl. vetur gerði við og
málaði kirkjuna að innan, auk end-
urbóta á húsmunum.
Margt góðra og gamalla muna er í
Kirkjubæjarkirkju og má þar nefna
elsta predikunarstól landsins, en
hann er talinn vera smíðaður
skömmu eftir siðaskipti. Söngtafla
er frá árinu 1805 og harmóníum
kirkjunnar er 110 ára gamalt önd-
vegishljóðfæri.
Hátíðin styrkir
samkennd fólksins
Í predikun sinni sagði biskup að
yfirskrift samtíðar okkar væri að við
hefðum allt til alls en það væri líka
allt og sumt. Hann sagði hin sönnu
auðæfi ekki vera það að eiga mikið
heldur að þurfa lítið. Hann minnti á
að trúin, vonin og kærleikurinn
væru æðst gilda.
Karl biskup og sr. Jóhanna, sókn-
arprestur Kirkjubæjarsóknar, voru
tekin tali í kirkjukaffinu og kváðust
þau þakklát fyrir hið indæla veður
og góða þátttöku gesta. „Ég hef
heyrt talað um að hér hafi rignt eldi
og brennisteini þegar kirkjan varð
100 ára,“ sagði sr. Jóhanna, „en svo
gefur Guð okkur þetta yndislega
veður í dag og ég er afskaplega
þakklát fyrir það og einnig öllu því
fólki sem hefur tekið þátt í að und-
irbúa daginn.“
Biskup sagði undursamlegt að
verða vitni að samstillingu og gleði í
kringum hátíðina. „Þetta eru merki-
leg tímamót, 150 ára afmæli þess-
arar glæsilegu kirkju. Á sama tíma
hefur verið byggð upp gömul kirkju-
rúst frá því um kristnitöku á Geirs-
stöðum hér skammt frá og það
minnir okkur á hið aldagamla sam-
hengi sem við stöndum í enn í dag.“
Biskup sagði gildi kirkjuhátíð-
arinnar að styrkja samkennd fólks,
vitund þess fyrir samhenginu sem
það stendur í og þeim rótum sem
samfélagið er sprottið af. „Hlutverk
kirkjunnar er að þjóna samtíðinni.
Tími kirkjunnar er samtíminn en
ekki fortíðin, þrátt fyrir að við sækj-
um þangað mikla næringu, visku og
gleði,“ sagði biskup að lokum.
Ríflega 200 manns sóttu kirkju-
hátíðina í Kirkjubæ.
Kirkjustaður frá upphafi kirkjuskipunar á Íslandi
Minnst 150 ára afmælis
Kirkjubæjarkirkju
Morgunblaðið/Steinunn Ásmundsdóttir
Kirkjuhátíð var haldin í Kirkjubæjarkirkju í Hróarstungu á Fljótsdals-
héraði um helgina í tilefni af 150 ára afmæli kirkjunnar.
Egilsstaðir
Kr.699.000
XV535DX
„ÞAÐ má með sanni segja að veðrið
leiki við okkur Íslendingana hér í
Svíþjóð. Steikjandi hiti og sól, hit-
inn liggur í rúmum 30 gráður og ef
vindur blési ekki er víst að ein-
hverjum Íslendingum liði illa. Á
sama tíma og við erum að stikna í
sólinni þá líður krökkunum frá
Sómalíu, sem tjalda rétt hjá okkur,
ekkert of vel. Hitinn er eins og á
köldum sumardegi hjá þeim,“ sagði
Ármann Ingi Sigurðsson skátafor-
ingi, sem ásamt 270 íslenskum
skátum frá 10 íslenskum félögum er
á skátamótinu Scout 2001 í Svíþjóð.
Íslendingarnir dreifðust víðsveg-
ar um svæðið. Að íslenskum sið fer
mikið fyrir þeim þótt fáir séu, að
þeirra sögn er nóg að snúa sér í
hálfhring á svæðinum til að sjá Ís-
lending. Það fer aldrei milli mála
hvar Íslendingarnir eru.
Byggjum brýr eru einkennisorð
mótsins, ekki bara að byggja brú á
milli hinna fjögurra sænsku skáta-
bandalaga, sem halda sitt fyrsta
sameiginlega landsmót, heldur
einnig tengja saman skáta frá öllum
heiminum saman í bræðralag.
„Það er sama hvert litið er, alls
staðar blasa við andlit þar sem
ánægjan er augljós. Hér vinna
skátar saman, hvort sem þeir eru
hvítir, svartir eða gulir. Skiptir þá
litlu hvort tungumálið er sænska,
íslenska eða rússneska. Allir reyna
að skilja aðra og gera sig skiljan-
lega,“ sagði Ármann Ingi.
Íslensku skátarnir komu á mótið
á mismunandi tímum, sumir komu
beint úr flugi á föstudaginn var og
urðu þá með þeim fyrstu á svæðið,
enn aðrir komu með skátalestinni
frá Danmörku eða Svíþjóð.
Ármann Ingi segir það kannski
erfitt fyrir ókunnuga að ímynda sér
hvernig hægt er að byggja 30.000
manna bæ á einum degi, því þetta
er ekkert annað en stór bær. Það
þarf að leggja rafmagn, vatnslagnir
og setja upp klósett. Matarúthlutun
þarf að vera í lagi. Hjúkrunarkonur
og læknar eru á vakt.
„Mótið er með 70 rúm á sjúkra-
húsi hér rétt hjá frátekin og geta
útvegað 800 önnur með skömmum
fyrirvara. Það má sjá að undirbún-
ingur að þessu er gríðarlegur. Þeir
sem dvelja lengst verða um þrjár
vikur hér, enda er ekki nóg að
byggja bæ, það þarf líka að rífa
hann þegar allir eru farnir. Það er
þó ekki annað hægt en að hrósa Sví-
unum fyrir það sem þeir hafa gert
hér, allt virkar eins og smurð vél.
Það er gaman að sjá hvað ís-
lensku skátarnir eru fljótir að til-
einka sér sænska útilegusiði. Hér
er ekki eingöngu eldað á gasi eða
rafmagni eins og heima á Fróni.
Hér er enginn maður með mönnum
ef þeir elda ekki að minnsta kosti
helminginn yfir opnum eldi. Til
þess að það sé hægt án þess að
kveikja í öllu eru byggðar miklar
byggingar úr trjám (spírur á skáta-
máli) og sandi til að halda eldinum
frá jörðu. Einnig má sjá víðsvegar
stóra skorsteina, þar eru mættir
skátar með stóra bakaraofna. Þetta
er eldamennska sem er gjörólík öll-
um sem við Íslendingar eigum að
venjast, þó er ekki hægt að sjá eftir
tvo daga að skátarnir okkar hafi
ekki gert þetta áður, slíkur er
áhuginn og viljinn til að læra nýja
og skemmtilega hluti.
Þó er eitt atriði sem erfitt er að
venjast við, það er hitinn á nótt-
unni. Það gengur illa fyrir skátana
að sofa í svefnpokum í tjöldunum.
Þess vegna eru þeir ófáir skátarnir
sem sofa undir stjörnubjörtum
himni í stað þess að sofa inni í gufu-
böðunum eins og tjöldin eru kölluð.
Með skátakveðju frá Scout 2001 í
Svíþjóð,“ sagði Ármann Ingi Sig-
urðsson, félagsforingi Skátafélag-
ins Fossbúa á Selfossi, í netsamtali
frá Svíþjóð.
Nóg að snúa sér
í hálfhring til að
sjá Íslending
Selfoss
Morgunblaðið/Sig. Jóns.
Skátahópurinn frá Fossbúum á Selfossi á Scout 2001 í Svíþjóð.
Byggjum brýr – Scout 2001 í Svíþjóð