Eintak


Eintak - 01.11.1993, Qupperneq 28

Eintak - 01.11.1993, Qupperneq 28
einhver stærsti sigur í þeim efn- um var þegar Margrét Indriða og sjálfur Andrés Björnsson útvarpsstjóri voru farin að hlusta á laugardagssyrpurnar mínar. Þegar útvarpslögunum var breytt og nýjar stöðvar komu til sögunnar var ég þátttakandi sem þáttagerðarmaður hjá Bylgjunni. Helgarstuð með Hemma Gunn var á tíma sem RÚV hafði aldrei nýtt sér sem skyldi að mínu viti, það er að segja milli eitt og þrjú á sunnudögum. Nú, ég var vel settur að því leyti að ég var þrælvanur beinum útsendingum úr íþrótt- unum og grundvallarbreytingin með nýju stöðv- unum var hvað þáttur beinna útsendinga jókst. Við erum alls ekki búin að vinna úr því enn. I stuttu nráli sló þessi Bylgjuþáttur minn gjör- samlega öll met sem mæld hafa verið í hljóðvarpi. En sjónvarp hafði aldrei höfðað til mín. Ég hafði að vísu verið kynnir í sjónvarpi 1980 en ekk- ert mikið meira en það. Stór hluti af áhugaleysi mínu á sjónvarpi kom held ég til afþví að það var nánast ekkert í beinni útsendingu. En svo gerðist það fyrir sjö árum að Hrafn Gunnlaugsson hafði samband við mig og við spjölluðum mikið saman. Hann vildi absólút fá mig til samstarfs hér í Sjón- varpinu; var þá dagskrárstjóri. Ég vildi beinar útsendingar og hann reyndar líka. Ég var þá um sumarið að fara til starfa sem fararstjóri á Spáni og tók hugmyndina að þættinum með mér þangað. Um haustið byrjaði ég svo. - Og ert hér enn. — Og er hér enn. Og það verð ég að segja að fyrir utan þau Sigurð Sigurðsson og Margréti Indriðadóttur hef ég lært mikið af Hrafni Gunnlaugssyni í sambandi við fjölmiðla. Mér fannst mjög gott að fara af stað með þáttinn í sam- ráði við hann. Hann gaf mér alveg grænt Ijós og bað mig blessaðan að hafa engar áhyggjur af yfirmönnum og útvarpsráði og öllu þessu, hann myndi verja mig á hverju sem gengi. Við fórum í gang með þáttinn með það í huga að hætta ef þetta gengi bara alls ekki. Vissulega hefur þáttur- inn breyst mikið og þróast í öll þessi ár, þó það nú væri. Ég held við höfum lært oft af mistökum, ég vona það að minnsta kosti, ég vona líka að mér hafi tekist að ná betra valdi á þessu. Þá má alls ekki gleyma Agli Eðvarðssyni sem auk þess að vera vinur minn hefur kennt mér hvað sjónvarp gengur út á. f upphafi var svolítið erfitt að það var svo lítið hægt að leita með aðstoð og ráðleggingar. Það hafði ekkert svona verið reynt hér fyrr. Auðvitað eru til ýmsir hiutir erlendis sem maður hefur haft til viðmiðunar en við ætluðum aldrei að líkja eftir einhverjum breskum eða bandarískum þáttum. Þannig að framan af hlupum við á veggi og gerð- um milljón mistök. Svo hafa tveir upptökustjórar verið í þættinum, fyrst Björn Emílsson og núna Egill Eðvarðsson. Þeir eru báðir mjög hæfíleika- ríkir, mjög svo, en afar ólíkir og það hefur líka haft sín áhrif á breytingar á þættinum. En það er ekkert föndur að vera á hálfsmánaðar fresti með rúmlega klukkutíma beina útsendingu á jafnviðamiklu efni og þessum þætti. Þetta myndi aldrei hafast nema vegna þessa frábæra fólks sem hérna starfar. Margir hafa verið hér lengi og vinna alltaf jafnvel. Algjörir gullmolar eins og sviðsstjórarnir okkar, Helga Pálma- dóttir og Guðmundur Guðjónsson. Ég gæti nefnt ótalmarga fleiri en nefni þau vegna þess að í þætti í beinni útsend- ingu er lífsspursmál að hafa sviðsstjóra sem halda ró sinni og skila þátttakendum róleg- um í hendurnar á manni. Nógu stressað er nú blessað fólkið samt! - Þú hefur aldrei farið á taugum sjálfur í miðj- um hasarnum og fengið blakkát? - Ekki alveg. En ég hef auðvitað gleymt nöfn- um og ruglað svoleiðis hlutum fram og til baka. En það sem ég þjálfaðist að gera í íþróttalýsing- unurn í útvarpinu situr enn í mér. Maður hélt alltaf áfram með lýsinguna þótt maður sæi ekki Ljósmyndir Bonni Trúðsbúningur Búningaleigan Spor í rétta átt neitt hvað var að gerast og þjálfaðist líka að grípa í alls konar varaskeifur og innskot meðan maður var að fá atburðarásina á hreint. En það hafa komið alls konar hlutir upp á. Þó það nú væri. Áttatíu þættir í beinni útsendingu! Tæki hafa til dæmis bilað á óþægilegum augna- blikum, sérstaklega hljóðið. Það er rosalega við- kvæmt mál og viðamikið vegna þess að við leggj- um áherslu á live-flutning á tónlist. Bara það atriði er tæknilega óhemju flókið svo vel fari. - Manstu sérstaklega eftir einhverjum slíkum uppákomum? - Nei, ég reyni auðvitað að gleyma þeim. Mér er þó minnisstætt þegar grænlensk hljómsveit kom fram og spilaði lengi vel alveg yndislega hljóðlaust, nánast á táknmáli. Ég á auðvitað óteljandi svona minningar úr áttatíu þáttum. - Hvaða augnablik hefur verið einna óþægilegast? - Ég held það sé þegar ég var með Ingi- mar heitinn Eydal sem aðalviðmælanda. Hann fékk niðurstöðu úr krabbameinsrann- sóknum rétt fyrir beina útsendingu. Við töluðum saman voða hressir í þessum skelfilega skugga dauðans. Þannig er þetta oft... Einu sinni fékk ég tvo hunda til að leika listir sínar; ég held það hafi verið fyrsta árið, og þetta voru ansi miklir hundar, nánast eins og kálfar. Þeir áttu að kunna allt þessir hundar. Nema þeg- ar komið var í beina útsendingu þá kunnu þeir ekki neitt. Hundatemjarinn reif þá í annan svolítið pirraður og hundurinn brást ókvæða við og leit svo á að ég væri vondi kallinn. Það hefði verið í lagi nema ef bróðir hans hefði ekki verið sama sinnis. Ég held ég hafi sjaldan verið nær fáránsdauða en með þessa tvo trylltu hunda í fang- inu á mér. Eftir þessa uppákomu hélt þátturinn áfram en við vorum öll í þvílíku taugalosti að tímaskyn- ið var farið. Við héldum bara áfram og áfram. Ég held við höf- um lokið þættinum um mið- nætti. Nú þarf Hemmi víst að vera kominn fyrir nokkru niður í stúdíó. Við erum farnir að vekja athygli á kaffistofunni á efstu hæðinni vegna þess að ég hlæ tryll- ingslega eins og Hemmi Gunn í þáttunum meðan Hemmi segir mér sögurnar af Hemma Gunn og haggast ekki. Við göngum inn í upptöku- salinn. - Þetta verður skrautlegt í kvöld, segir Hemmi. - Nú af hverju? - Núna er leikmyndin úr Dagsljós-þættinum í stúdíóinu og þeir hafa svona tíu mínútur snillingarnir að koma leik- myndinni í mínum þætti fyrir með bekkjum fyrir sjötíu áttatíu manns fyrir jafnmarga stuðbolta úr Keflavík sem verða hérna í kvöld. Þarna í upptökusalnum geri ég mér grein fyrir að þetta viðtal verður ekki lengra vegna þess að nú talar Hermann við fimm manns í einu. Allt fer samt fram undar- lega fumlaust. Það stendur til að æfa dansatriði fyrir kvöldið með nokkrum pörum úr Dansskóla Jóns Péturs og Köru á aldrinum tíu til fimmtán ára. Helga sviðsstjóri gengur um með labb-rabb- tæki og talar næstum stöðugt í það. Uppi í rjáfri sitja tveir ljósamenn með eltikastara. Tíu pör dansara gera sig klár. Hljómsveit Viljhjálms gít- arleikara Guðjóns með Magnús og Finnboga Kjartanssyni innanborðs og síðast en ekki síst Rúnar Georgs saxófónleikara gerir klárt. Þeir ætla að taka hið sígilda lag Tequila. Hemmi kemur til mín og afsakar að hann geti ekki talað mikið lengur við mig. - Hustaðu á Rúnar, maður, hvíslar hann svo allt í einu. Hann er einn af þessum snillingum okkar. Það þarf ekkert að minnast á heimsmæli- kvarða í sambandi við hann. - Ekki ffekar en í sambandi við þig, segi ég. Hann heyrir það ekki. Hljómsveitin er byrjuð á Tequila. Dansararnir streyma hálf- naktir inn á sviðið. Helga sviðsstjóri talar ekki lengur í tækið. Rúnar spilar. Dansinn heldur áfram... Sigurður Pálsson erskáld ogkvikmynda- gerðamaður. íjólabókaflóðinu verða tvœr bœkur frá honum; Ijóðabók ogþýðing. Sigurður er tilnefndur af íslands hálfu til bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs í ár. 28 EINTAK NÖVEMBER
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84
Qupperneq 85
Qupperneq 86
Qupperneq 87
Qupperneq 88
Qupperneq 89
Qupperneq 90
Qupperneq 91
Qupperneq 92
Qupperneq 93
Qupperneq 94
Qupperneq 95
Qupperneq 96
Qupperneq 97
Qupperneq 98
Qupperneq 99
Qupperneq 100
Qupperneq 101
Qupperneq 102
Qupperneq 103
Qupperneq 104
Qupperneq 105
Qupperneq 106
Qupperneq 107
Qupperneq 108
Qupperneq 109
Qupperneq 110
Qupperneq 111
Qupperneq 112
Qupperneq 113
Qupperneq 114
Qupperneq 115
Qupperneq 116
Qupperneq 117
Qupperneq 118
Qupperneq 119
Qupperneq 120
Qupperneq 121
Qupperneq 122
Qupperneq 123
Qupperneq 124

x

Eintak

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eintak
https://timarit.is/publication/309

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.