Tíminn - 08.06.1975, Blaðsíða 9

Tíminn - 08.06.1975, Blaðsíða 9
 Sunnudagur 8. júni 1975 •TrMINN Það getur verið árangursríkara fyrir þig til þess að grennast, að vita hvenær, hvað og hvers vegna þú borðar, og reyna síðan að breyta þessum matarvenjum, heldur en að fara í strangan matarkúr. Þetta kallast að breyta um lífsvenjur, og það getur hentað þér hagaö þvi eftir þvl sem mér sjálfri sýnist, og skipulagt matinn að vild. Lois fór að kenna hluta Ur degi hverjum, og nú tekur hUn með sér brautbita og kaupir sér svo ofurlltinn poka með frönskum kartöflum, og borðar þetta I skólanum. Hana hafði aldrei grunað, að hægt væri að tak- marka kartöfluátið við þessar fáu flögur, sm I pokanum eru,' áður var hUn vön að borða margfalt meira magn. NU veit hún Hka hvað það er að vera svöng, og langa til þess að borða.—Þegar ég varstöðugtað borða, segir hún — var ég aldrei svöng, svo ég vissi aldrei hvort ég var södd eða ekki. Nií er svo komið, að ég lýk ekki alltaf af diskinum mlnum, og sleiki ekki salatið, sem ef til vill rennur út af brauðinu mlnu. fflg skil það bara eftir. Það þurfti töluvert átak til þess að ná þessu stigi. Hvernig gerist þetta Lois fékk kjarkinn meö aðstoð sex annarra feitra manneskja, sem voru I sama hópi og hiín I há- skólanum. Hópmeðferð hefur mikið að segja, en háskóla- mennirnir hafa beitt öðrum að- ferðum líka, sem ekki eru slður árangursrlkar. Dr. Levitz og Dr. Jordan byrja með þvi að láta fólk bókfæra ná- kvæmlega allt, sem það boröar heima hjá sér og annars staðar I eina viku. Skrifa ber niður hvenær, hversu mikið, og hvar, hversu oft og með hverju borðað er, og einnig hvernig fólki llður, þegar það borðar. Þessi skýrsla mun gefa ljósa mynd af vandam. viðkomandi persónu. Borðar þU allan daginn, allan eftir- miðdaginn, eða aðeins seint A kvöldin? Borðar þú geysimikið á máltlðum, eða ertu alltaf að fá þér eitthvað smávegis? Borðar þU til þess að losna við leiðindi, eða spennu? Kona nokkur hélt þvl fram, að hun borðaði vegna þess að hún væri svo taugaveikluð, en svo kom I ljós, eftir þvl, sem hún hafði skrifað niður var það ekki nema I tvö skipti af tuttugu og fjórum skiptum, að hún væri I æstu skapi, þegar hún borðaði. Það er mjög þýðingarmikið að skrifa niður, hvað þú borðar, svo lengi sem þú villt léttast. Það er ekki aðeins til þess að sýna þér, hvar skórinn kreppir, heldur verður átið einnig meövitað, en ekki ósjálfrátt eins og það hefur eflaust áður verið. Engar venjur eru i sjálfu sér slæmar, segir dr. Levitz. Það slæma við að fá sér kaffi og vinabrauð siðdegis er aðeins það, að þá hefur þú ef til vill innbyrt of margar hita- einingar þann daginn. Þegar bUið er að finna hvað er að, er um að gera að Snúast gegn vandanum og yfirvinna hann. Hér eru nokkur atriði, sem vert er að hafa i huga: Þegar þú ferð á fætur á morgnana er gott að skrifa niður, hvað og hvenær þú ætlar þér að borða. Maður á að borða af yfir-. lögðu ráði. Séttu þér tlmatöflu, og farðu eftir henni. Ef þú hefur ákveðið að borða kl. 3, þá gerðu það alls ekki fyrr en kl. þrjú, hvort sem þU ert svangur eða ekki. Þú skalt aðeins borða á einum stað I húsinu. Hættu að borða fyrir framan sjónvarpið eða inni I stofu. Borðaðu alltaf sitjandi. Ef fólk sezt niður og borðar I stað þess að grlpa eitthvað standandi fyrir framan Isskápinn verður það til þess að það gerir sér mun betur grein fyrir þvl að verið er að borða. Það verður ómögulegt að losna við allt, sem er girnilegt, af heimilinu, nema þvi aðeins að þú biiir einn eða einsömul. Þess vegna er gott að fara ekki svang- ur I innkaupaferðir, því að þá IfMf OF EATING verður freistingin til þess að kaupa enn meiri. ÞU skalt ekkert vera að skjóta þér undan að kaupa Is ef þig langar til þess að hafa is i eftir- rétt. Keyptu bara ekki eins stóran pakka og þú ert vön. Ef ein- hverjar leifar verða eftir veizlu hjá þér þá gefðu þær einhverjum grönnum gesti, en hámaðu þær ekki i þig sjálf. Gættu þess að geyma allt góðgæti efst i hillunum og aftast 1 eldhússkápnum. Þér er slður hætta búin, ef smákökurnar eru i lokaðri dós fyrir aftan alls konar annað dót I skápnum heldur en ef þær standa I skál á eldhús- borðinu. Þú ættir að gæta þess, að fara ekki fram hjá uppáhalds- bakarlinu á leið þinni heim, og fara heldur aðra leið, þótt hún sé kannski ofurlitið lengri. Og úr þvl við erum að tala um að komast hjá ákveðnum hlutum, þá er rétt að reyna að halda sig utan eldhússins eins mikið og mögulegt er. Mikil áherzla er lögð á það I há- skólanum, að leita einhvers annars I stað þess að snúa sér að þvl að bo'rða. Eins og fram kom I dæminu um Lois Battles er það mjög þýðingarmikið aö breyta Hfsvenj- um slnum, eftir þvl sem nauðsyn krefur I hverju tilfelli, og þegar hættan á þvl að borða er mest. Þeir, sem vanir eru að borða TIMEOFEAfiNG A þessari töflu sjáiö þið hvenær dagsins þær Pamela (t.v.) og Lois (t.h.) borðuðu, en taflan nær yfir tveggja vikna tima hjá hvorri þeirra. Efri tal'lan sýnir fyrstu viktina á námskeiðinu, én sú neðri er yfir 20. vikuna. sem þær tóku þátt i megrunarnámskeiðinu. Þarna kemur greinilega fram, að Pamela át allan daginn, en Lois át stanzlaust frá hádegi og fram til klukkan 8 að kvöldinu. t lok 20. viku vóru báðar kon- úrnar farnar að boröa þrisvar á dag. vegna leiðinda, er bent á aö finna sér einhver ný áhugamál. Dr. Levitz ráðlagði t.d. einni konu að fylla kökuboxin af miðum yfir verkefni, sem hUn gæti helgað sig. Þegar hUn yrði svöng, ætti hUn að stiga hendinni niður I boxið og grafa upp eitthvert verk- efni.sem hUn hefði löngun til þess að vinna. Hann benti öðrum á handavinnu, garðyrkjustörf, fovðubað, hvað svo sem verkast vildi — annð en að borða. Nýtt skipulag. Og svo er það máltlðin sjálf. Þar verður að breyta ýmsu. ÞU verður að setjast niður, slaka á og fara þér hægar. ÞU verður að læra að máltlöin er athöfn, sem gott er að venja sig á að fari fram á vissan hátt. Aður en þU byrjar að borða er rétt að sitja ofurlitla stund með matinn fyrir framan þig. Það verður til þess að þU hættir að ráðast á matinn um leið og þU sérð hann, og þU getur þjálfað upp mótstöðu gegn matnum. Með þvi að fara þér hægar hef- ur þU matinn lengur á tungunni, og nokkur stund liður áður en þU setur næstu munnfylli upp I þig. ÞU skalt skera ailt sem þU borðar niður I litla bita. Ef mat- urinn er skorinn niður I smábita og hans neytt á þann hátt, véitir það meiri fullnægingu, heldur en ef hann er gleyptur I stórum stykkjum. Það er gott að skammta á diskana I stað þess að hafa fötin á borðinu, þannig borðar maður minna. Svo verður að taka allt af borðinu jafnóðum og búið er að borða, til þess að ekki sé hætta á að einhver fái sér aukabita svona i lokin, og standa svo strax upp á eftir. Það getur lfka verið gott ráð að nota mæliskeiðar og bolla, þegar maturinn er skammtaður, það getur verið erfitt að gera sér grein fyrir því, hversu mikið er skammtað að öðrum kosti. Og siðast, en ekki slzt. Skildu alltaf ofurlítið eftir á disknum þinum. Maginn en ekki tómur diskur, eiga að segja til um, hvenær máltiðinni á að ljUka. Auðvitað verður að draga Ur matnum, ef fólk ætlar sér að grennast. Hversu mikið, fer eftir þvi, hve mikið fólk hreyfir sig eða vinnur. Rannsóknir sýna, aö feitt fólk hreyfir sig mun minna en það granna. Pamela Levin fo'r ékki að fara I hjólreiðaferðir fyrr en hUn hafði losnað við 40 pund. HUn kunni ekki við það, og þar að auki var hUn allt of löt til þess að nenna þvl. I Pennsylvania-háskóla er mik.il áherzla lögð á aukna hreyfingu, en þar eru menn þo ekki hvattir til þess að þjóta strax af stað og fara I leikfimi. Þeir hvetja menn fremur til þess að auká þá hreyfingu sem fólk þegar hefur smátt og smátt og lengja utivistartimana. ÞU skalt leggja þig heldur meira fram viö að ryksuga og ljUka við aðryksuga teppið á mun styttri tlma en þU hefur gert áður. Farðu upp stigana hvenær sem þU getur, og notaðu heldur salernið á efri hæðinni heldur en gestaklósettið, ef þU býrð I hUsinu, þar sem um sllkt er að ræða. Þegar þU ferð I bflnum til þess að gera stór- innkaup fyrir-helgar, skaltu leggja bilnum eins langt frá verzlunardyrunum og hægt er. Gangan er bezta hreyfingin sem þU getur fengið. Þeir sem fara i strætisvagni ættu að byrja ú þvl, að fara Ur vagninum einni stöð fyrr en þeir hafa gert til þessa. — Einföld hreyfiaukning, sem þessi getur orðiö til þess að þU eyðir 200 hitaeiningum umfram það sem þU hefur áður gert, segir dr. Jordan. — En sé litið á þessa aukningu yfir heils árs tlmabil, jafnast það á við 10 pund. Til þess að finna, hversu margar hita- einingar þU notar dag hvern getur þú beitt aðferð bandarisku lækna- samtakanna, en þau segja, að fyrir hvert pund eyöi maður 15 hitaeiningum á dag. Ef um konu er að ræða, sem vegur 125 pund, þarf ekki að bUast við að hUn léttíst ef hUn borðar meira en 125 sinnum 15, eða 1875 hitaeiningar á dag. Kosturinn við að hreyfa sig er sá, að þá leyfist þér að neyta ofurlitið meiri matarenella segir dr. Jordan, svo fremi þU brennir þvi sem umfram er. Þetta hljómar allt ofur einfald- lega. 1 raunveruleikanum er þetta erfitt, en mögulegt. Og hinn óttalegi sannleikur er, aö það er ekki hægt að fara I neinn þann megrunarkUr, sem losar mann við umframkilóin, og kemur I veg fyrir að þau komi aftur. ÞU verður að læra að borða á annan hátt, en þU hefur gert fram til þessa, og að þola svengdina. Það er ekki þar með sagt, að þU þurfir að láta þér þetta hvort tveggja vel Hka. (Þýtt og endursagt FB)

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.