Tíminn - 08.06.1975, Blaðsíða 30

Tíminn - 08.06.1975, Blaðsíða 30
30 TÍMINN Sunnudagur 8. Júnl 1975 mnnmm • ww——iw> m-"'* * ¦¦ ¦¦ '¦¦¦mwm!imi*nwwomM MIKLAR HRÆRINGAR hafa einkennt popplif landans siðustu vikur, og er slikt langt frá þvi ao vera einsdæmi I okkar popplifi, — þaö væri nær að segja aö slikt væri árviss atburður. Þó eru þessar hræringar eins og hverj- ar aðrar náttúruhamfarir, þær gera ekki boö á undan sér, og af- leiðingar þeirra sjást oft á tið- um ekki fyrr en löngu siðar. Þær eru válegar, en þó spennandi. Stundum er eins og poppheim- urinn riðlist i hræringunum, og um stund er beðið i ofvæni eftir framvindu mála. Þegar dllu er svo lokið og litið er yfir farinn veg, verður ein spurning öðrum áleitnari: Voru þessar breyting- ar til bóta? Yfirleitt hefur svar- ið við þessari spurningu verið neikvætt, þótt það sé raunar mjög erfitt að svara spurning- unni játandi eða neitandi. Kostir sllkra breytinga eru óefað jákvæðir fyrir sumar hljóm- sveitir, — fyrir aðrar eru þær hrein og bein krossfesting. Ekki er enn algjörlega séð fyrir endann á þeim stórbrotnu hræringum, sem hófust er Pétri Kristjánssyni var sparkað úr Pelican, en meö þvi sparki hóf- ust einhverjar mestu „jarð- hræringar", sem um getur i okkar poppsögu. Hljómsveit sú, er hér skal kynnt, er ekki á neinn hátt tengd siðustu hræringum i poppinu, — þó á hún ættir sinar að rekja til hræringa, aö visu minni háttar. I þessari hljómsveit sem nefn- ist: BARROKK eru hljóðfæra- leikarar sinn úr hvorri áttinni. Þeir eru: Asgeir Asgeirsson, orgel og pianó, áður 1 Náð á tsafirði. Bjarni össurarson, söngur, áður söngvari i hljómsveitinni Andrá. Björgvin Björgvinsson, trommur áður i hljómsveitinni Birtu og Jeremiasi. Gunnar Guðjónsson, bassi, áður gitarleikari i hljómsveit- inni Roof Tops. Skúli Björnsson, gitar, áöur i hljómsveitninni Steinblómi, og Jerimiasi. Nú-timinn gekk á fund þeirra félaga og átti viö þá augnabliks- viötal fyrir skömmu, en þess má geta, að hljómsveitin mun núna um helgina koma fram I fyrsta sínn opinberlega. Barrokk á aö vera hljómsveit fjblbreytileikans. Að sögn þeirra félaga er stefna þeirra sú, aö hafa sem breiðasta tón- listarstefnu, — allt frá þungu rokki niöur I burstastilstónlist. Fjölbreytnin er sem sé sá grunnur, sem hljómsveitin byggir á. Aödragandi að stofnun hljóm- sveitarinnar hefur verið tals- vert langur — upphafiö var um siðustu áramót, þegar þrir þeirra félaga, Björgvin, Gunnar og Asgeir hófu samleik. Nokkru slðar kom Skúli inn I hljóm- sveitina, og siðastur kom söngvarinn Bjarni. Gunnar Guöjónsson spreytir sig nú i fyrsta sinn á bassa, en hann hefur I fjöldamörg ár leik- ið á gltar I Roof Tops. — Þetta er ekkert erfitt, sagði Gunnar. Og aö mörgu leyti finnst mér skemmtilegra að vera bassaleikari en gitarleik- ari. Það fer að visu mjög mikiö eftir lögunum, — ef bassallna laganna er flókin og fjölbreyti- leg, er reglulega gaman að vera bassaleikari. — Við teljum okkur vera komna það langt, að óhætt sé að þreifa á einhverjum störfum. Hins vegar erum viö alls ekki fullkomlega samæfðir, — sllkt tekur mjög langan tlma og enn eigum viö eftir aö kynnast hver öörum almennilega. En við höf- um trú á hljómsveitinni og mun- um gera okkar bezta. Barrokk á nóg til af frum- sömdu efni, þótt enn hafi ekki gefizt timi til þess að æfa þaö. Gunnar Guöjónsson er einn af merkari lagasmiöum hér á landi, og hinir strákarnir I hljómsveitinni hafa einnig sam- ið lög. Nu-timanum var tjáö, að þegar búið væri aö fullæfa dans- lagaprógramm, yrði setzt niöur og fraumsömdu lögin tekin fyrir og æfö Itarlega. — Auövitað stefnum við af l'ullum krafti að þvi að taka upp plötu, og eftir tvo mánuði ætlum viö að reyna aö taka upp litla plötu. — Þaö er ofsalega skemmti- legt aö vinna I stúdtói. Ég vildi helzt eiga heima I stúdíói, segir Gunnar, en hann er sá eini af hljómsveitarmeiölimunum sem raunverulega veit hvaö það er að vinna i stúdiói. Skúli hefur að vlsu kynnzt hálfgerðu stúdiói, ,,og það var nóg til að finna smjörþefinn af þvi." Nu-tlminn innti þá eftir þvl, hvort ekki væri erfitt að hasla sér völl I poppinu. — Þessa stundina er þaö sennilega ekki mjög erfitt þvi mér finnst allir vera opnir fyrir einhverju nýju. Gæöi hljómsveitarinnar hafa állt aö segja, — viö stöndum og föllum meö þeim. Ef hljómsyeitin er góö, veröa okkur allir vegir fær- ir. Ef ekki, þá.... — Annars eru islenzkar hljómsveitir míklu miklu betri nú en fyrir nokkrum árum. Þaö er ekkert svipað. í fyrra var bransinn t.d. óskaplega lélegur. — Viö ætlum okkur aö vera hljómsveit fjölbreytileikans, þvl það hefur sýnt sig, að ekki er grundvöllur fyrir eina stefnu. Nú, — svo eigum viö eftir að kynna okkur barrokk-stefnuna, — og það mætti segja mér, aö viö yröum brautryöjendur I nútima barrokk-stll!! — Það skiptir engu máli hvort viö erum þrir, fjórir eða fimm. Aöalatriðiö er aö hljóm- sveitin sé góð. — Gsal. umsjón: Gunnar Salvarsson Þriðji skammtur: Barði Barðason hefur um langt árabil hrifizt.af þvottahúsum, og einatt iátið I það sklna, að það væri virkilega gaman að fá starf I sllku „musteri", eins og hann sagði sjálfur. Ástæða þess- arar hrifningar á sér stoð I raunveruleika Barða Barðason- ar og fjölskyldu hans. Kona Barða, Asta, er nefnilega ddug- leg við þvotta, og Barði veit, aö - hugsanlegt væri, aö ef hann fengi laumað óhreina tauinu i ókeypis þvott. Barði er fjár- málaspekúlant. Barðaskammtur Og Barði lætur ekki sitja við orðin tóm. Hann ræður sig I þvottahús. En lukkan var honum ekki hliðholl. Hann var rekinn. Hann stóft ekki I stykkinu!! En það eru fieiri en eitt þvottahús I borginni, og Baröi arkar inn i annað þvottahús og fær vinnu. Þar fór allt á sömu leið. Baröi var rekinn eftir nokkurra daga starf. Kúnnarnir fengu það óþveg- ið!! „É!g á heima I sveitinni. Borg- arllfið cr ekki við mitt hæfi," sagði Barði eitt kvöldið heima hj;i sér. „Ég ætla að vinna uppi I sveit I sumar. Þið hafib lfka gott af þvl að losna við mig um hriö." Og Baröi fór I sveitina. Dug- legan niann vantaði á hænsna? liii, Barði sótti um starfið og fékk það. t þrjár vikur gekk allt eðlilega fyrir sig. Bóndinn var hæst- ánægður með Barða, og Itfið lék viö hrakfaliabálkinn. En þá dundi ógæfan yfir. Hænurnar sjálfar tóku sig tii og ráku Barða. „Þú truflar eðlilega starfsemi okkar," sögðu þær i hátlðlegu bréfi til Barða. — Hvernig þá? spuröi Barði. — Þú ert svo eggjandi!! En bóndinn vildi ekki iáta Barða lausan og sagði honum að vinna með sér I heyskapnum. Barði tók þvl fegins hendi. En þá kom upp missætti milli Barða og bóndans. Bóndinn sagði að Barði stæli frá sér heyi. — NU, hvernig þá? spurði Barði. — Þú gengur meö grasið I skónum!! Hundabú var á næsta bæ, og Barði lY'kli vinnu þar, En hann var fljótlega rekinn. Hann fór I hundana!!

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.