Fréttablaðið - 11.05.2005, Qupperneq 72

SÍMANÚMER FRÉTTABLAÐSINS: 550 5000, fax: 550 5099 Ritstjórn: 550 5005, fax: 550 5006, ritstjorn@frettabladid.is
DREIFING: dreifing@posthusid.is Auglýsingadeild: auglysingar@frettabladid.is Veffang: visir.is
VIÐ SEGJUM FRÉTTIR SMÁAUGLÝSINGASÍMINN ER 550 5000 555 7500
®
Þakviðgerðir
Nánari upplýsingar á www.pace.is
Málarameistari
sér um þakið
Síðan 1991
BAKÞANKAR
SIGURJÓNS M.
EGILSSONAR
Sæll Sturla, ég ákvað að skrifa þérbréf, sem hefur þó einn galla. Ég
hef heyrt fullyrt að þú lesir aldrei
blaðið mitt, en samt vil ég skrifa þér.
Ég hef stundum hugsað mér að senda
þér línu en þegar ég sá til þín í gær-
kvöldi í ræðustól Alþingis tók ég
ákvörðun. Í upphafi verð ég að játa að
ég hvorki hlustaði né horfði á þig allar
þær tíu mínútur sem þú hafðir. Það er
ekki mér að kenna, Sturla, alls ekki.
Strákurinn hann Eiður Smári var að
spila á annarri rás og þess vegna ætl-
aði ég að skipta mér á milli ykkar, svo
skoraði hann meðan þú talaðir, þú
skilur.
RÁÐHERRA, þannig er að ég tók
eftir því að Kiddi sleggja var að finna
að því að þú ætlar að hafa göngin til
Siglufjarðar með tveimur akreinum,
einni í hvora átt. Það er alveg dæmi-
gert fyrir sumt fólk hvernig það getur
látið. Ekki láta Kidda trufla þig. Mig
langar að segja þér eina sögu. Ég og
konan vorum einu sinni á ferðalagi
norðanlands. Ég bauð henni til Ólafs-
fjarðar, og það get ég sagt þér að
þegar við komum í Ólafsfjarðargöng-
in sagði hún: ósköp eru þetta dimm
göng. Ég bað hana bara að taka niður
sólgleraugun og þá var allt í lagi með
göngin. En þau eru þröng. Væri ekki
réttast að hafa nýju göngin bæði breið
og björt, svo björt að Kristborg þurfi
ekki að taka af sér sólgleraugun ef við
förum einhvern tíma á síldarhátíð?
RÁÐHERRA, hann er ekki betri
hinn bróðirinn, Gunnar Birgis. Hvað
er með þann mann? Hann lætur eins
og ekki sé í lagi þó þú hafir steypt
flesta vegi í þínu eigin kjördæmi. Ég
hef heyrt öfundsjúka menn segja þig
svo duglegan að flestar traðir í kjör-
dæminu séu lagðar slitlagi, það sé svo
flott að búpeningurinn gangi um á
inniskónum. Manstu líka hvernig var
látið þegar þú og þínir menn fóruð út
um allt með kjörkassana sem tryggðu
þér fyrsta sætið í prófkjörinu. Sama
öfundin, enn og aftur. Við vitum,
Sturla, að þeir fiska sem róa.
RÁÐHERRA, þegar ég heyrði þig
segja að best væri að tryggja jafnrétti
til náms með því að setja á varfærin
skólagjöld tók ég mér penna og pappír
í hönd og ákvað að senda þér þetta
bréf. Þó fyrr hefði verið, og þá á ég
ekki við bréfstúfinn, heldur að þú
nefndir fyrstur manna varfærin
skólagjöld sem leið til jafnréttis til
náms. Það er ég viss um að sett verð-
ur út á þetta. Alls staðar eru menn
öfundar. Þinn einlægur. ■
Ólesið bréf