Fréttablaðið - 20.12.2007, Qupperneq 45

FIMMTUDAGUR 20. desember 2007 7
Það leynir sér ekki í skólum
landsins að jólin eru á næsta
leiti. Allt svo fallega skreytt og
hátíðlegt. Laugarnesskólinn í
Reykjavík er þar engin undan-
tekning.
Löngu frímínútunum í Laugarnes-
skóla er að ljúka þegar Frétta-
blaðsfólk ber að. Börnin raða
skónum utan við skólastofu dyrnar
og ganga til sæta sinna. Þar bíða
verkefnin. Flest eru að föndra
eitthvað fallegt sem tengist jólun-
um. Nú fer hver að verða síðastur
því fríið byrjar eftir örfáa daga.
Í stofu númer 18 eru 22 níu ára
börn í óða önn að skreyta pappírs-
poka sem eiga að verða umbúðir
utan um jólagjafir. Gjafirnar hafa
þau búið til sjálf líka en af því for-
eldrarnir eru kannski að lesa þetta
blað þá verður því ekki ljóstrað
upp í mæltu máli hver gjöfin er.
Það eitt getum við sagt að hún er
glæsileg.
Stofan angar af fínlegri
mandarínulykt sem hæfir vel
stemningunni. Lilja Benónýs-
dóttir kennari er að skreyta vegg-
ina með músastigum sem börnin
hafa föndrað. Suma gerðu þau
fyrr um morguninn, aðra einn
óveðursdaginn. Þá mætti um
helmingur bekkjarins í skólann að
sögn Lilju og notaði tímann í
skreytingar. „Það var sérstakur
dagur. Frekar rólegur en eftir-
minnilegur fyrir þá sem mættu,“
segir hún. gun@frettabladid.is
Síðustu dagar fyrir frí
Katla Þormóðsdóttir er að lita snjókarl. Þá er hvíti liturinn afar nauðsynlegur. Henni á
hægri hönd er Árni Freyr Baldursson. FRÉTTABLAÐIÐ/VÖLUNDUR
„Ertu að segja mér að puttarnir á mér
komi í Fréttablaðinu?“ spurði Valgeir
Ingi Þórðarson ljósmyndarann. Við hlið
hans situr Mímir Bodinaud og lengra frá
Stephanie Adriana Vasi.
Sunneva Líf Albertsdóttir vandar sig við
listaverkið.
Hilmar Aron Árnason og Pétur Kristján
Guðnýjarson láta sig dreyma um dýrð-
lega daga fram undan.
ÞEKKTASTA HELGISAGAN UM UPPRUNA JÓLATRÉSINS ER SAGAN UM ENG-
LANA ÞRJÁ SEM GUÐ SENDI TIL JARÐARINNAR TIL AÐ VELJA TRÉ ÞEGAR
HALDA ÁTTI JÓL Í FYRSTA SINN. ÞETTA VORU ENGILL TRÚARINNAR, ENGILL
VONARINNAR OG ENGILL KÆRLEIKANS.
Englarnir flugu í áttina til skógarins mikla og ræddu málin á meðan. Engill
trúarinnar tók fyrst til máls og sagði: „Eigi ég að velja jólatré, þá verður það
að hafa krossmarkið á greinunum, en samt að vera beinvaxið og teygja
sig upp til himins.“ Engill vonarinnar sagði: „Það tré sem ég kýs má ekki
visna heldur verður það að vera grænt og kraftmikið allan veturinn eins og
lífið sem sigrar dauðann.“ Engill kærleikans mælti: „Það tré sem mér á að
geðjast að verður að vera skjólsælt tré sem breiðir greinar sínar vinalega út
til að skýla öllum litlu fuglunum.“
Englarnir fundu grenitréð sem hefur kross á öllum greinunum, er grænt
í vetrarsnjónum og veitir öllum litlum fuglum skjól. Þeir vildu síðan hver
fyrir sig gefa því gjöf.
Engill trúarinnar gaf því jólakerti til þess að staðið gæti af því himneskur
ljómi eins og fyrstu jólanóttina.
Engill vonarinnar setti stóra tindrandi stjörnu á toppinn. Engill kærleik-
ans hengdi gjafir á fallegu grænu greinarnar og Guð gladdist yfir góðu
englunum sínum. (Heimild: Kirkjan.is) - ve
Uppruni jólatrésins
Jólatré hafa verið útfærð
á ýmsan hátt í gegnum
tíðina en alltaf er leitast við
að fá þau til þess að líkjast
grenitrjám sem mest.