Morgunblaðið - 16.02.2006, Blaðsíða 35

MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 16. FEBRÚAR 2006 35
MINNINGAR
fékk hvern nálægan mann til að
brosa með þér. Það er líka það
fyrsta sem ég hugsa um þegar ég
hugsa um þig.
Ég er svo þakklát fyrir að hafa
fengið að vera hjá þér heila helgi
fyrir rúmri viku, þótt það hafi verið
erfitt að sjá hversu veikur þú varst
þá var það líka svo mikils virði þeg-
ar þú vaknaðir um stund og brostir
þínu fallega brosi.
Hulsi minn, þú varst alveg ótrú-
legur, sannkölluð hetja. Og daginn
sem við komum að kveðja þig þegar
útlitið var orðið slæmt, þá fengum
við gullbrosið þitt, svona út í annað.
Þetta var ógleymanleg stund sem ég
ætla að geyma á góðum stað ásamt
öðrum minningum um þig.
Elsku Andrés, Inga, Ingibjörg,
Birta og Margrét, ykkur votta ég
mína dýpstu samúð. Megi minningin
um yndislegan dreng hjálpa ykkur á
erfiðri stundu.
Takk fyrir allt, elsku Huldar
minn, þú varst algjört æði.
Þín vinkona,
Elva.
Elsku Huldar minn, þrátt fyrir að
það sé erfitt að kveðja þig þá veit ég
að þér líður betur núna. Kominn á
góðan stað þar sem þú getur hlaupið
um og gert alla þá hluti sem þú gast
ekki áður. Þú kenndir mér margt
um lífið, enda alveg einstakur strák-
ur. Ég er þakklát fyrir að hafa
kynnst þér. Við vorum góðir vinir og
mun ég aldrei gleyma þér, elsku
karlinn minn. Þú varst einstaklega
glaðvær, með góðan húmor og hafð-
ir gaman af lífinu. Þrátt fyrir mikla
fötlun náðir þú að eiga nokkuð gott
líf, foreldrar þínir eru einstakir og
lögðu mikla áherslu á að þú fengir
að njóta alls þess sem hægt væri að
njóta og fengir að upplifa sem flest.
Það eru svo margar minningar
sem koma upp í huga mér þegar ég
hugsa um þig. Alltaf brosandi með
skemmtilegasta hlátur í heimi.
Manstu þegar við fórum til Spánar
og þú varst svo glaður, hlóst allan
tímann og varst algjört æði. Svo í
skátaferðalaginu á Úlfljótsvatni, þið
Siggi skemmtuð ykkur svo vel og
voruð báðir í brjáluðu stuði allan
daginn og alla nóttina líka. Sáuð sko
til þess að ég og Herdís eyddum
ekki tímanum í svefn þarna í sveit-
inni.
Þú varst alltaf hrókur alls fagn-
aðar enda dýrkaður og dáður af öll-
um sem fengu að kynnast þér. Það
er tómlegt í Hólmasundinu án þín,
ég er alltaf að bíða eftir að þú komir
heim. Ég á eftir að sakna þín svo
óskaplega mikið, sakna þess að lúra
með þér í vatnsrúminu eða sitja með
þig í fanginu og spjalla.
Elsku Inga, Andrés, Ingibjörg,
Birta, Margrét og aðrir aðstandend-
ur, megi guð styrkja ykkur á þessari
erfiðu stundu.
Sjáumst seinna, elsku vinur.
Þín vinkona,
Guðrún Vala Jónsdóttir.
Kæri vinur, nú ert þú farinn í
annað ferðalag.
Okkar leiðir lágu saman fyrir 12
árum. Þá varst þú að flytjast í Ár-
landið. Árin okkar þar voru alveg
einstök. Þið krakkarnir svo
skemmtileg, þú alltaf brosandi og
þurftir mikið að tjá þig. Þú varst svo
mikil félagsvera og ekki þótti þér nú
leiðinlegt að hlusta á slúðrið í okkur
við matarborðið.
Vinátta, kærleikur og traust
myndaðist við fjölskyldurnar. Árin
liðu, þú og Villi heitinn, besti vinur
þinn að fermast, þið langflottastir. Á
unglingsárunum vildirðu stunda fé-
lagslíf, hlusta á tónlist, góða bók eða
bara fá að vera útaf fyrir þig.
Það var alltaf mikið um að vera í
þínu lífi. Utanlandsferðir, útilegur,
svo ekki sé minnst á allar veislurnar
sem voru haldnar í Árlandi, afmæl-
isveislur ykkar, jólaboðin og sum-
argrillin.
Þegar þú varst átján ára vildir þú
fá meira prívat rými og fluttist í
Hólmasundið. Þá bauðst þú okkur í
þennan líka flotta mat í nýju íbúð-
ina. Svo komst þú í Rjóður í kaffi til
okkar með Guðrúnu Völu. Það lá svo
vel á þér, nýkominn úr sundi.
Elsku Huldar Örn, það er svo
margs að minnast og gott að eiga
góðar minningar um þig. Við trúum
því að núna líði þér vel og þú sért í
góðum höndum. Kannski eruð þið
Villi komnir á bíl og farnir að flauta
á stelpurnar, hver veit?
Elsku Inga, Birta, Andrés, Ingi-
björg og Margrét, guð veri með
ykkur.
Bless, elsku Huldar Örn.
Áslaug og Jóna.
Elsku Huldar.
Okkur langar að minnast þín í ör-
fáum orðum. Ég man þig svo glaðan
á Mallorca; glaður varstu í sólinni og
líka í rigningunni, glaður að vera
með pabba þínum góða. Flottastur
með klútana þína og svo fékkstu
„húðflúr“ og brettir upp ermarnar á
bolnum þínum. Við fórum í bæinn og
þú skríktir af gleði yfir öllu sem þú
upplifðir.
Takk fyrir allt sem þú og fjöl-
skyldan þín yndislega hafið kennt
okkur. Það var heiður að fá að kynn-
ast þér.
Guð blessi minningu þína.
Láttu nú ljósið þitt,
loga við rúmið mitt.
Hafðu þar sess og sæti,
signaði Jesú mæti.
(Höf. ók.)
Eins láttu ljósið þitt
lýsa í hjarta mitt,
skína í sál og sinni,
sjálfur vaktu þar inni.
Lát húmið milt og hljótt
hlúa að mér í nótt
og mig að nýju minna
á mildi arma þinna.
Ég fel minn allan hag
einum þér nótt og dag,
ljósið af ljósi þínu
lifi í hjarta mínu.
(Sigurbjörn Einarsson.)
Elsku Andrés, Ingibjörg, Birta,
Margrét og Inga. Megi englarnir
vaka yfir ykkur öllum.
Gréta og Gunnar.
Góður vinur okkar, hann Huldar,
er farinn. Við kynntumst þessum
yndislega dreng árið 1996 þegar við
hófum störf á heimili hans að Ár-
landi 9. Huldar tókst á við fötlun
sína af miklu æðruleysi og alltaf var
stutt í brosið. Hann var mikill húm-
oristi og naut lífsins á sínum for-
sendum. Okkur þótti mjög vænt um
Huldar og komum til með að sakna
hans mikið.
Við viljum votta fjölskyldu hans,
Ingu, Birtu, Andrési, Ingibjörgu,
Margréti og öðrum aðstandendum
okkar innilegustu samúð. Megi guð
styrkja ykkur á þessum erfiðu tím-
um.
Guðný og Ólafía.
Nú sit ég hér og kveð góðan vin
minn og sannkallaða hetju, hann
Huldar Örn.
Ég kynntist þér fyrst þegar ég
byrjaði að vinna í Hólmasundinu ár-
ið 2003. Strax þá myndaðist vin-
skapur á milli okkar sem verður
mér ævinlega kær. Þú kenndir mér
svo margt um lífið og minntir mig sí-
fellt á það að sama hvað bjátar á, þá
er brosið ávallt einhverstaðar hand-
an hornsins. Þú varst alveg einstak-
ur að því leyti að þú varst ætíð bros-
andi og ljómaði ég öll þegar þú
brostir, því þú varst með svo fallegt
bros. Með brosi þínu náðir þú að
heilla flestalla upp úr skónum og þá
sérstaklega þá kvenmenn sem þú
hittir á förnum vegi. Þú varst einn af
þeim sem lífga upp daginn bara með
því að taka þátt í honum og vera í
samhljómi við okkur hin. Þú varst
og ert elskaður af öllum þeim sem
þig þekktu, enda ekki annað hægt
því þú varst svo hlý og góð mann-
eskja.
Þegar mér var sagt að þú lægir
veikur á spítala og að þér væri vart
hugað líf, hugsaði ég með mér að þú
værir hinn eini sanni Hulsi sem
hefði 9 líf og að þú myndir ná þér
upp úr þessum veikindum og vera
kominn heim áður en ég vissi af. Þú
varst Huldar sem varst svo sterkur
og svo mikil hetja allt þitt líf, sem
náðir þér upp úr veikindum þínum
sama hversu svart útlitið væri. En
nú var baráttu þinni fyrir betri líðan
lokið, þjáningin var þín og þolin-
mæði þín var á þrotum.
Ég mun ætíð minnast þín þegar
ég heyri lagið Sunrise sem Norah
Jones söng. Ég vakti þig iðulega
með því að syngja það lag fyrir þig á
morgnana og fékk það þig oft á tíð-
um til að vakna kátur með bros á
vör.
Ég vil trúa því að þú sért kominn
á miklu betri stað núna þar sem þér
líður alveg ofsalega vel og ert að
upplifa allt það sem þú fórst á mis
við í þessu lífi. Ég geymi minningar
um góðan ungan mann, kveð Hulsa
með sárum söknuði og bið um styrk
á þessum erfiðum tímum fyrir Andr-
és, Ingu, Ingibjörgu, Birtu og Mar-
gréti.
Þín vinkona
Ingibjörg Elín Jóhannsdóttir.
Elsku Huldar Örn, ég á svo marg-
ar fallegar minningar um þig.
Þú varst yndislegur og fallegur í
alla staði, bros þitt gat alveg brætt
mann. Eins og þegar ég, Elva og
Guðrún komum til þín á spítalann,
þá varst þú orðinn mjög veikur, þá
opnaðir þú augun, og brostir svo fal-
lega til okkar. Það er eitthvað sem
ég mun aldrei gleyma. Þetta lýsti
þér alveg, gast alltaf brosað þótt það
væru erfiðir tímar hjá þér.
Ég vil kveðja þig með þessu ljóði
sem mér finnst lýsa þér svo vel.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífsins nótt.
Þig umvefji blessun og bænir,
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því
þú laus ert úr veikinda viðjum,
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér.
Og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer.
Þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð.
Þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir.)
Elsku Inga, Andrés, Ingibjörg,
Birta og Margrét, ég votta ykkur
mína dýpstu samúð og megi Guð
styrkja ykkur á erfiðum stundum.
Minning þín lifir í hjarta mínu.
Þín vinkona
Elísabet Jenný.
Komið er að kveðjustund og lang-
ar okkur til þess að minnast Huld-
ars vinar okkar með nokkrum orð-
um.
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(V. Briem.)
Við vinkonurnar eigum margar
góðar minningar um Huldar Örn,
bæði úr Hólmasundi og úr Árlandi.
Huldar var einstakur persónu-
leiki, alltaf stutt í brosið og hlát-
urinn, sama hvað á gekk í hans lífi
og alltaf var hann til í að prakkarast
svolítið með okkur. Minning hans
lifir í hjörtum okkar.
Elsku Inga, Andrés, Ingibjörg,
Birta og Margrét. Megi góður guð
styrkja ykkur og styðja í sorg ykk-
ar.
Elsku Hulsi, taktu nú eins og einn
sprett fyrir okkur. Þar til næst...
Þínar vinkonur;
Erna Sigríður og Svava Björk.
Sárt er vinar að sakna.
Sorgin er djúp og hljóð.
Minningar mætar vakna.
Margar úr gleymsku rakna.
Svo var þín samfylgd góð.
Daprast hugur og hjarta.
Húmskuggi féll á brá.
Lifir þó ljósið bjarta,
lýsir upp myrkrið svarta.
Vinur þó félli frá.
Góða minning að geyma
gefur syrgjendum fró.
Til þín munu þakkir streyma.
Þér munum við ei gleyma.
Sofðu í sælli ró.
(Höfundur ók.)
Elsku Huldar.
Þakka þér fyrir allar minningarn-
ar sem þú veittir mér. Ég mun alltaf
muna eftir ferðinni okkar til Mal-
lorca sem við fórum, öllum þeim
stundum sem við áttum saman við
að hlusta á tónlist inni hjá þér og
tala saman. Það var alltaf hægt að
tala um hvað sem er við þig og mér
fannst alltaf eins og þú vissir alveg
hvað ég væri að segja. Ég vil líka
þakka þér fyrir allt sem þú hefur
kennt mér, ég átti aldrei von á því
að einstaklingur eins og þú myndir
nokkurn tímann hafa svona mikil
áhrif á mig. Það verður skrýtið að
koma og heimsækja vini okkar í
Hólmasundi núna eftir að þú hefur
yfirgefið okkur. Þín mun verða sárt
saknað en ég veit að þér líður vel
núna þar sem þú ert.
Ég votta Andrési, Ingu, Ingi-
björgu, Birtu og Margréti alla mína
samúð og þakka þeim fyrir allar
þær stundir sem ég hef átt með ykk-
ur og Huldari.
Hvíldu í friði.
Þinn vinur,
Jóhann Gunnar.
Yfir 40 ára reynsla
Sendum myndalista
Steinsmiðjan MOSAIK
Hamarshöfða 4 • 110 Reykjavík
sími 587 1960 • www.mosaik.is
10-50% afsláttur
TILBOÐ
á legsteinum,
fylgihlutum og
uppsetningu
Móðir mín,
SIGRÚN ÞORSTEINSDÓTTIR,
síðast til heimilis á öldrunardeild
Sjúkrahúss Skagfirðinga,
lést miðvikudaginn 8. febrúar.
Útförin fer fram frá Víðimýrarkirkju laugardaginn
18. febrúar kl. 14:00.
Fyrir hönd aðstandenda,
Karl Bergmann.
Ástkær móðir mín og amma,
SIGRÍÐUR EYJÓLFSDÓTTIR,
Selvogsgrunni 22,
lést á Vífilsstöðum þriðjudaginn 14. febrúar.
Útför auglýst síðar.
Stella Meyvantsdóttir,
Sigurður Þórarinsson.
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug
við andlát og útför elskulegs bróður míns og
frænda,
GUÐJÓNS ÞORSTEINSSONAR,
Litlu-Hólum,
Mýrdal.
Gróa Þorsteinsdóttir
og systkinabörn.
Faðir minn, bróðir okkar og mágur,
JÓHANNES G. SVAVARSSON,
lést á heimili sínu þriðjudaginn 7. febrúar.
Útför hans fer fram frá Grensáskirkju miðvikudag-
inn 22. febrúar kl. 15.00.
Pétur Jóhannesson,
Ellen Emilsdóttir,
Svava Svavarsdóttir,
Geir Svavarsson, Jóhanna Svavarsdóttir,
Esther Svavarsdóttir, Jóhannes Björnsson.