Morgunblaðið - 05.10.2006, Blaðsíða 47

MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 5. OKTÓBER 2006 47
MENNING
E
N
N
E
M
M
/
S
ÍA
/
N
M
2
0
6
5
9
INGUNN Kristjana Snædal hlaut
Bókmenntaverðlaun Tómasar Guð-
mundssonar 2006 sem voru afhent
við hátíðlega athöfn í Höfða í gær.
Verðlaunin hafa verið veitt annað
hvert ár frá 1994 fyrir óprentað
handrit frumsamið á íslensku en
samkvæmt nýjum reglum verða
þau nú veitt árlega og einungis fyr-
ir óprentað handrit að ljóðabók.
Alls bárust 49 handrit í keppnina í
ár. Verðlaunin hlaut Ingunn fyrir
ljóðabók sína Guðlausir menn:
Hugleiðingar um jökulvatn og ást
sem kom út hjá bókaforlaginu
Bjarti í gær. Í umsögn dómnefndar
segir m.a um skáldið: „Handritið,
sem er í senn heildstætt og fjöl-
breytt, felur í sér ferðasögu og ást-
arsögu. Höfuðviðfangsefnin, ást og
dauði, eru sígild, en um leið eru
ljóðin sprottin beint upp úr samtíð
okkar, auk þess sem smáskilaboð
símans verða hér að nýju ljóðformi.
Stíll ljóðanna er tær og einfaldur,
skáldið talar beint til hjartans, hlíf-
ir hvorki sér né öðrum og gefur
lesandanum jöfnum höndum af
sárri reynslu og ljúfri.“
„Ég hef verið að skrifa fyrir
skúffuna í tíu ár og fannst tími til
kominn að sparka aðeins í rassinn
á sjálfri mér og vera með,“ segir
Ingunn sem hefur sent frá sér eina
ljóðabók áður, Á heitu malbiki, árið
1995. „Að ég skyldi síðan vinna
kom mér á óvart en þessi verðlaun
auka sjálfsálitið í skrifunum og
segja mér að ég sé á réttri leið.“
Semur um heiðardalinn heima
Spurð út í ljóðin segir Ingunn
þau vera skrifuð fyrir venjulegt
fólk. „Ég nota venjuleg orð og er
mjög hrifin af lágstemmdum stíl.
Ljóðin eru persónuleg og ég reyni
að nota eins fá orð og ég get til að
vekja eins sterka tilfinningu og ég
get. Þetta eru nútímaljóð en ég er
samt mjög forn í hugsun, er mikið
að semja um sveitina og heiðardal-
inn heima,“ segir Ingunn sem kem-
ur úr Jökuldalnum. Hún er grunn-
skólakennari að mennt en stundar
nú M.Paed. nám í íslensku við Há-
skóla Íslands.
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Bókmenntaverðlaun Ingunn Kristjana Snædal þakkar fyrir sig,
Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson borgarstjóri og Kjartan Magnússon hlýða á.
Semur ljóð fyrir
venjulegt fólk
Fréttablaðið birti í síðasta mánuði (20. sept-ember 2006) frétt þar sem fullyrt var aðtónlistarmenn væri ósáttir við Morg-
unblaðið vegna notkunar þess á erlendu lagi í
sjónvarpsauglýsingu. Í fréttinni var haft eftir
tónlistarmanninum og framkvæmdastjóra FTT,
Magnúsi Kjartanssyni, að síðasta vígið væri fallið
og þeir hjá Morgunblaðinu ættu að velta því fyrir
sér hvort ekki væri réttast að skrifa blaðið bara á
ensku. Var haft eftir Magnúsi að ályktunar væri
að vænta frá FTT á næstunni og talaði Magnús
um málið sem hið mesta hneyksli.
  
Undirritaður bjóst fastlega við því að einhverskonar umræða myndi skapast um málið,
sérstaklega í ljósi þess að hér væri um „hið mesta
hneyksli“ að ræða, en nú, rúmum tveimur vikum
síðar, bólar hvorki á umræðunni né ályktun FTT.
Það væri óeðlilegt ef ég, sem blaðamaður
Morgunblaðsins og tónlistarmaður í ofanálag,
færi að skipa mér í fylkingu með eða á móti ósátt-
um íslenskum tónlistarmönnum en þar sem ég tel
að um áhugavert mál sé að ræða langar mig að
hafa um það nokkur orð og e.t.v. tekst mér í leið-
inni að blása lífi í umræðuna.
  
Á undanförnum árum hefur það verið brýntfyrir landsmönnum að „velja íslenskt“ og
styðja þar með við bakið á iðnaðinum í landinu.
Nú dettur varla nokkrum manni í hug að hér sé
um ósanngjörn hvatningaróp að ræða frá Sam-
tökum iðnaðarins, enda þjóðlyndi okkur í blóð
borið. Þar að auki segir almenn skynsemi okkur
að ef iðnaðurinn í landinu legðist af væru flestar
forsendur fyrir búsetu hér á landi brostnar.
Tónlist er eins og aðrar listgreinar iðnaður og
það er oft talað um tónlistariðnað í því sam-
hengi. Þetta veit Magnús Kjartansson og sem
formaður FTT er það skylda hans að hvetja Ís-
lendinga til að „velja íslenskt“. Það sýnist mér
alla vega að liggi að baki gagnrýni fram-
kvæmdastjórans.
  
En eitt þarf að hafa í huga. Þrátt fyrir að tón-listariðnaðurinn lúti sömu markaðs-
lögmálum og hver annar iðnaður í landinu lýtur
hann einnig lögmálum listarinnar, sem segja að
hver einasta listsköpun sé einstök. Leikrit Göthes
og Marlowes um Dr. Faustus eru bæði einstök og
annað getur ekki komið í stað hins. Hið sama gild-
ir um tónlistina, eitt lag getur ekki komið í stað
annars og þá á ég ekki við flutning á tónverki.
Það að við Íslendingar svörum kalli Samtaka iðn-
aðarins um að kaupa frekar íslenskan ost en
danskan er eðlilegt. En að við séum krafin um að
hlusta frekar á íslenska tónlist en erlenda er fjar-
stæðukennt – enda efa ég að nokkur listamaður
kysi að vera vinsælastur í þeim heimi þar sem
aðrir listamenn eru bannaðir!
  
Íslensk fyrirtæki hafa ákveðnum skyldum aðgegna gagnvart landi og þjóð, það segir sig
sjálft. En að listamaður krefjist þess að á hann
sé hlýtt, hann lesinn og svo framvegis, eingöngu
vegna þess að hann er Íslendingur, er svo allt
annað mál – sem vert er að ræða.
Morgunblaðið hneykslar
Þjóðlegt Er hljómsveitin Stuðmenn jafnvinsæl og raun ber vitni vegna þess að hún er skip-
uð Íslendingum eða hefur tónlistin sem sveitin semur og leikur eitthvað um það að segja?
AF LISTUM
Höskuldur Ólafsson
» Þrátt fyrir að tónlistariðn-aðurinn lúti sömu markaðs-
lögmálum og hver annar iðn-
aður í landinu lýtur hann
einnig lögmálum listarinnar
hoskuldur@mbl.is