Morgunblaðið - 21.04.2008, Qupperneq 24

Morgunblaðið - 21.04.2008, Qupperneq 24
24 MÁNUDAGUR 21. APRÍL 2008 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR ✝ Guðrún S.Franklín fæddist í Gerðum í Garði 4. desember 1912. Hún lést á Hrafnistu í Reykjavík 12. apríl síðastliðinn. For- eldrar hennar voru Guðmundur Páls- son, f. 3. júlí 1887, d. 14. janúar 1965 og Katrín Björgólfs- dóttir, f. 13. janúar 1885, d. 18. desem- ber 1954. Guðrún átti þrjú systkini, Daníel, sem lést nokkurra mánaða gamall, Sigurbjörgu, f. 1909, d. 2006, gift Johannes Jensen, eiga þau fjórar dætur, sem allar eru búsettar erlendis, og Esther, f. 1925, gift Herbert Andersen og eiga þau þrjá syni, sem einnig eru allir búsettir erlendis. Fóst- ursystir þeirra er Svanhildur Friðriksdóttir, f. 1933. Guðrún giftist Stefáni Benjamín Franklín útgerðarmanni 27. maí 1939. Börn þeirra eru: 1) Jens Val- ur Franklín f. 1939, 2) Erna Franklín f. 1941, gift Erni Stein- sen og eiga þau fjögur börn, Örnu Katrínu, f. 1962, gift Magnúsi Pálssyni og eiga þau þrjú börn, Örn Rúnar, Andra og Ernu Guð- rúnu, Stefán Þór, f. 1967, kvæntur Eddu Guðmundsdóttur og eiga þau fjögur börn, Sögu, Sjöfn, Söru og Stefán, Önnu Guðrúnu, f. 1974, gift Jóni Halldórssyni og eiga þau þrjú börn, Agnar Smára, Emmu og Aron, og Brynju Dögg, f. 1976, sambýlismaður hennar er Arnar Friðgeirsson, eiga þau tvö börn, Andreu og Bjarka. 3) Esther Franklín, f. 1944, fyrrv. sambýlis- maður Baldvin Berndsen, skilin, eiga þau þrjú börn, Ragnar Baldvin, f. 1976, Margréti Láru, f. 1979 og Ewald, f. 1981. 4) Stefán Daníel Franklín, f. 1953, kvæntur Vilhelmínu Þorvarðardóttur og eiga þau fjögur börn, Guðrúnu Gyðu, f. 1978, sam- býlismaður Gunnar Logason, Kol- brúnu, f. 1982, sambýlismaður Bjarki Sigurðsson, Ásgerði Maríu, f. 1986 og Stefán Tómas, f. 1993. Á æskuheimili sínu ólst Guðrún upp við kristin gildi. Faðir hennar Guðmundur var prédikari í söfn- uði sjöunda dags aðventista og tók hún snemma þátt í safnaðarstarfi þeirra. Hún fór utan til Danmerk- ur og lærði sjúkraþjálfun og hjúkrun á Skodsborg Bades- anetorium. Umhyggja og fórnfýsi voru hennar aðalsmerki. Hún lét sér mjög annt um sjúka og þá sem minna máttu sín í þjóðfélaginu. Það var hennar köllun. Hún var einstök hannyrðakona og söng- elsk með afbrigðum. Hún söng iðulega einsöng í kirkjunni sinni á yngri árum og hélt fallegu söng- röddinni allt til æviloka. Hennar ævistarf fólst í því fyrst og fremst að fylgjast með og hlúa að börnum sínum og barnabörnum og fjöl- skyldum þeirra. Guðrún verður jarðsungin frá Aðventkirkjunni í dag og hefst at- höfnin klukkan 15. Elskuleg tengdamóðir mín Guðrún Franklín er látin. Við Guðrún þekkt- umst í rúm þrjátíu ár eða frá því að við Stefán sonur hennar kynntumst. Hún var ekki einungis tengdamóðir mín heldur kær vinkona. Þegar okk- ar fyrsta barn fæddist var ég enn í skóla og það er henni að þakka að ég lauk námi á tilsettum tíma. Hún hvatti mig til að ljúka náminu og bauð mér alla þá aðstoð sem ég þyrfti á að halda því að menntun væri lykill að sjálfstæði. Henni fannst sjálfsagt að koma heim til okkar á hverjum morgni og passa dóttur okkar á með- an ég var í skólanum. Það kom ekki til greina að hætta í skóla eða fresta prófum. Ég kom heim í hádeginu og ég minnist þess hve mikil ró var yfir þeim nöfnum þegar ég kom heim. Hún hugsaði um öll sín barnabörn af einstakri þolinmæði og natni. Hún kenndi þeim bænirnar, hvatti þau við nám, mætti á íþróttaleiki og skóla- tónleika, hlustaði á þau æfa sig á pí- anó, las textann í sjónvarpinu áður en þau lærðu að lesa, lék í barbí, fót- bolta, kubbaði, spilaði og allt sem börnunum datt í hug að fá hana með sér í. Hún var með lykil að húsinu okkar og þegar ég kom úr vinnu og sá bílinn hennar fyrir utan þá hlýnaði mér um hjartaræturnar og fannst gott að koma heim. Hún hafði yndislega nær- veru. Hún tók þátt í því sem við tók- um okkur fyrir hendur á einstaklega jákvæðan og hvetjandi hátt. Í Eskihlíð var gott að koma en þar bjó Guðrún ein eftir að eiginmaður hennar lést árið 1970. Hún sat oft við hannyrðir og prjónaði af miklu list- fengi og fallegri peysur er vart hægt að hugsa sér. Guðrún fylgdist vel með fréttum, bæði innlendum og erlendum en sér- staka ánægju hafði hún af því að horfa á íþróttir. Það mátti heyra í henni hrópin og köllin þegar hún horfði á handbolta og fótbolta og oft- ar en ekki var dómarinn vilhallur hinu liðinu. Á aðfangadag jóla kom Guðrún í Efstasundið og tók þátt í hátíðarhöld- unum með okkur. Á jóladag var farið heim til hennar í Eskihlíð þar sem stórfjölskyldan borðaði saman hangi- kjöt og við spiluðum og skemmtum okkur saman langt fram á kvöld. Guðrún var með okkur í mörgum fríum jafnt innan lands sem utan og alltaf var jafn auðvelt og þægilegt að vera í návist hennar. Ég sé hana fyrir mér í Hallormsstaðaskógi þar sem hún rólar á fullri ferð í rólunni komin vel yfir áttrætt og skellihlæjandi. Guðrún var sjöunda dags aðvent- isti og laugardagar voru hennar hvíldardagar. Þá fór hún ásamt Sig- urrósu vinkonu sinni í kirkju og eftir messu í heimsóknir til fólks sem fékk að njóta umhyggju þeirra. Við erum svo heppin að eiga ein- ungis ljúfar og góðar minningar um sjálfstæða konu, ömmu sem var alltaf til staðar. Guðrún hafði mikil áhrif á ákvarð- anir í mínu lífi þar sem hún var góður hlustandi og óspör á góð ráð. Það er ljúft að minnast stundanna sem við áttum í eldhúsinu yfir kaffibolla og vínarbrauði. Það eru forréttindi að hafa fengið að njóta samvista við Guðrúnu og minningarnar eiga eftir að ylja mér um hjartarætur um ókomna tíð. Vilhelmína Þóra Þorvarðardóttir. Nú er hún amma Guðrún komin á betri stað og við vitum að þar verður tekið vel á móti henni. Erfitt er að setja saman í fáum orð- um lýsingu á svo frábærri konu og þeirri góðu og löngu ævi sem hún átti. Okkur langar þó að kveðja hana með nokkrum orðum. Ekki var hægt að hugsa sér betri ömmu en hana. Hún sýndi öllu sem við gerðum einlægan áhuga og hvatti okkur áfram í hverju sem við tókum okkur fyrir hendur. Það var hægt að tala við hana um allt á milli himins og jarðar og stund- um var hún ekki bara amma heldur líka vinkona. Amma var frábær fyrirmynd. Þeg- ar við hugsum til baka sjáum við hversu sterk og sjálfstæð kona hún var. Aldrei höfum við kynnst né heyrt um eins góðhjartaða og óeigingjarna manneskju og ömmu okkar. Hún hugsaði ekki bara vel um fjölskyldu sína og vini. Hún vann alla tíð í systrafélaginu Alfa sem er hjálpar- starfsemi á vegum Aðventistakirkj- unnar, þar hjálpaði hún fólki sem minna mátti sín bæði á Íslandi og er- lendis. Við systkinin erum mjög þakklát fyrir að hafa fengið að njóta allra þeirra góðu stunda sem við áttum með henni og eigum eftir að sakna hennar mjög mikið. Við munum minnast hennar í bænum okkar en hún kenndi okkur margar bænir og fór með þær með okkur þegar við vorum lítil. Við viljum enda á þessari bæn sem hún kenndi okkur. Vertu yfir og allt um kring, í eilífri blessun þinni. Sitji guðs englar saman í hring, sænginni yfir minni. Guðrún Gyða, Kolbrún, Ásgerður María og Stefán Tómas. Elsku besta amma, loksins fékkstu hina langþráðu hvíld. Síðustu dagana sem þú varst á lífi upplifðum við mik- inn frið í kringum þig, það var eins og þú vissir hvað var í vændum. Erfitt er samt að kveðja þig þar sem þú spil- aðir stórt hlutverk í lífi okkar allra, söknuðurinn er og verður alltaf til staðar. Við huggum okkur við það að nú ertu á himnum að hitta alla gömlu vinina og ættingjana. Þegar við settumst niður til að skrifa þá rifjuðust fljótt upp minning- arnar. Alltaf þegar við komum í heim- sókn fengum við pönnukökur og mjólk og svo var krukka með kandís á eldhúsborðinu sem við stálumst í. Það voru ákveðnar hefðir í okkar lífi, alltaf komum við til þín á sprengidag og á jóladag varstu með boð fyrir alla fjöl- skylduna. Þar var hinn alþekkti sítró- nufrómas sem engum hefur tekist að gera enn þann dag í dag eins og þú gerðir hann. Þú varst trúrækin og mættir alltaf í messu á laugardögum í Aðventkirkj- unni, þar varstu í kór enda hafðir þú frábæra söngrödd. Þú varst ofsalega góðhjörtuð kona og kærleiksrík og vildir alltaf láta gott af þér leiða og hugsaðir sérstaklega um þá sem áttu bágt. Okkur er mjög minnistætt þeg- ar þú heklaðir alla bútana og sendir til Esther systur þinnar sem býr í Dan- mörku. Hún bjó svo til teppi úr öllum bútunum og sendi til fátæku barnanna í Afríku, þetta gerðir þú í tugi ára. Einnig varstu dugleg að ferðast og fórst reglulega að heim- sækja systur þínar í Danmörku og dóttur þína sem býr í Bandaríkjun- um. Í tvígang fór Arna með þér í þess- ar ferðir og á góðar minningar um ykkur saman. Ótrúleg varstu, keyrðir bíl fram á tíræðisaldur og ófáar ferðir fórstu með vinkonu þinni, henni Sigurrósu. Þið rúntuðuð um bæinn og enduðuð ferðina ósjaldan á Kentucky Fried, sem þér fannst svo gott. Þú upplifðir mikið frelsi að vera á bílnum og skelltir þér stundum á handboltaleiki. Þér fannst rosalega gaman af bolt- anum og studdir okkur í íþróttunum, enda heyrðist í þér hvort sem það var á leikjum eða fyrir framan sjónvarpið. Setningar eins og „Óli minn“ eða „Bjarki minn“ heyrðust iðulega þegar landsliðið var að keppa. Árið 2003, nánar tiltekið á gamlárskvöld, hittir þú átrúnaðargoðið Óla Stefáns, það kvöld brostir þú út að eyrum. Við yngri systurnar ákváðum á þín- um seinni árum að setjast niður með þér og fara í gegnum gömlu myndaal- búmin þín. Við fengum að kynnast þér svo vel og þinni æsku þegar þú rifjaðir upp gamla tíma, þú varst ein- stök kona. Þú ljómaðir þegar þú tal- aðir um gömlu tímana og þetta gaf okkur svo mikið, þessar minningar geymum við alla tíð í okkar hjarta. Elsku amma, við munum alltaf sakna þín og erum þér eilíflega þakk- lát fyrir að hafa fengið að vera þátt- takendur í lífi þínu. Við huggum okk- ur við það að nú líður þér vel hjá Guði. Megi allir Guðs englar vaka yfir þér og vernda, elsku amma. Sofðu rótt um alla tíð. Endar nú dagur, en nótt er nær, náð þinni lof ég segi, að þú hefur mér, Herra kær, hjálp veitt á þessum degi. (Sig. Jónsson frá Presthólum) Þín Arna, Stefán, Anna Guðrún og Brynja Dögg. Elsku langamma Guðrún eða amma Guðrún eins og þú varst nú oft- ast kölluð. Þegar ég sest niður og hugsa til þín amma mín finnst mér skrítið að hugsa til þess að nú sért þú farin frá okkur. Ólíkt mörgum vinum mínum hef ég alist upp við að eiga tvær ömmur, tvo afa og eina lang- ömmu. Þannig hefur það alltaf verið og einhvern veginn bjóst ég bara við að þannig yrði það alltaf. Þess vegna finnst mér mjög skrítið að hugsa til þess að það verði ekki þannig lengur. Þegar ég hugsa til baka, til gömlu tímanna þegar ég var lítil stelpa og kom oft í heimsókn til ömmu Guðrún- ar í Eskihlíðina, liggur við að ég finni pönnukökuilminn fram á gang. Þú bakaðir alltaf bestu pönnsurnar og það var alltaf jafn gaman að koma til ömmu og gæða sér á gómsætum bakstri. Eftir átið var svo haldið af stað í skoðunarleiðangur um íbúðina og all- ar myndir skoðaðar aftur og aftur hátt og lágt. Svefnherbergið þitt var alltaf opið öllum og fannst mér og Ásu frænku ekkert skemmtilegra en að dunda okkur þar inni, gramsa í skartinu þínu og skoða allt fína dótið þitt. Ég man hvað ég var hrifin af snyrtiborðinu þínu og rúminu, það var bara eitthvað svo elegant, eins og þú varst alltaf amma. Ég gleymi heldur aldrei leikfanga- kassanum sem geymdur var inni í skáp. Hann var troðfullur af barna- leikföngunum og fékk hann það hlut- verk að gleðja hvert einasta barna- barn í hverri einustu heimsókn í Eskihlíðina. Elsku amma, ég vildi bara segja þér hversu stolt ég er af þér. Um ní- rætt keyrðirðu ennþá um á litla bláa bílnum þínum. Núna síðast í páskafríinu varstu farin að rifja upp gamlar minningar ásamt mér, Brynju og Önnu frænku og gaman fannst mér að heyra í þér tala um þessa gömlu vini sem þér þótti svo vænt um. Þú náðir háum en góðum aldri amma mín og væri gaman að geta gert hið sama þegar að því kem- ur. Elsku amma mín. Ég veit að síðasti spretturinn var þér erfiður en núna líður þér vel og englarnir passa þig. Þeir hafa greinilega vakað mikið yfir þér og fylgst með þér á síðustu árum en nú er kominn tími til að þú takir upp vængina og vakir yfir okkur, fjöl- skyldu þinni. Ég veit að þú passar hann Tristan minn, hann á eftir að reynast þér vel. Ég læt fylgja með bæn sem amma Erna kenndi mér þegar ég var lítil stelpa. Vertu yfir og allt um kring með eilífri blessun þinni. Sitji Guðs englar saman í hring sænginni yfir minni. Láttu nú ljósið þitt lýsa upp rúmið mitt. Hafðu þar sess og sæti signaður Jesús mæti. Elsku amma Guðrún, guð geymi þig. Þín Saga Steinsen. Með því að kveðja hana kveð ég langtíma söngvin. Fyrstu kynni okkar urðu á söng- lofti Aðventkirkjunnar í Reykjavík með því að við sungum bæði í kórn- um. Þau upphafskynni urðu ævilöng kynni og langt söngsamstarf þar sem hún söng einnig undir minni stjórn. Sópranröddin hennar var hljóm- þýð, fögur og hreif alla. Tónheyrnin næm og raddsviðið mikið – óvenju- mikið. Meðan hennar naut við var hún einn máttarstólpanna í sönglífi kirkj- unnar sem kórsöngvari og ágætur einsöngvari. Hefði hún farið i söngnám hefði hana borið hátt í glæsileik. Guðrún var bráðgreind, traust, ákveðin í skoðunum, hjartahlý og jafnan fús að kanna og virða sjónarmið annarra. Við kveðjum hana með djúpri virð- ingu og þakklæti. Elsku Erna okkar og aðrir ástvin- ir. Meðtakið innilega samúð ásamt feginleik og þökk, að hvíld er fengin eftir langan og annasaman ævidag. Söngblærinn hennar ómar fagur yfir minningunni. Guð blessi ykkur öll. Sólveig og Jón Hjörleifur Jónsson. Elsku elsku langamma mín. Ég mun sakna þín alveg mjög mikið. Þessi aldur sem þú varst komin á var fínn. Þú varst orðin svona eitthvað um 95. Við í Steinsen-fjölskyldunni munum sakna þín því að þú varst svo rosalega indæl kona. Það var samt kominn tími til að kveðja og það vissu allir. Þessi stund er alveg hrikaleg og þegar þú fórst frá okkur söknuðu all- ir þín svakalega mikið. Við munum sakna þín og kannski eitthvern tím- ann munum við öll hitta þig. Ég vona bara að þér líði vel þarna uppi. Hlakka svo til að sjá þig einnhvern tímann, elsku amma mín. Sara Steinsen. Guðrún S. Franklín ✝ Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma, lang- amma og langalangamma, HULDA GUÐJÓNSDÓTTIR frá Bæ í Lóni, verður jarðsungin frá Bústaðakirkju þriðjudaginn 22. apríl kl. 13.00. Erla Sigfúsdóttir, Geir Sigurðsson, Kristín Sæmundsdóttir, Þórður Þórðarson, Þórarinn Sæmundsson, Brynja Benediktsdóttir, barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabarnabörn. ✝ Elskuleg móðir okkar, SIGRÍÐUR G. SCHIÖTH, andaðist þann 18. apríl að dvalarheimilinu Hlíð á Akureyri. Útförin fer fram frá Akureyrarkirkju mánudaginn 28. apríl kl. 13.30. Reynir Helgi Schiöth, Margét Anna Schiöth, Valgerður Guðrún Schiöth og fjölskyldur.

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.