Vikan - 16.04.1964, Blaðsíða 29

—i
i \
i i
'i'::; :'i i:-:Í: ' ':'

iii »

: » :.! :
giilii
'í: ' ■ ':':

ar. En veðurfar hefur ekki áhrif á
mig lengur. Siáðu til, ég hef iðkað
jóga síðan ég var seytián ára. Það
eru ekki aðeins líkamlegar æfingar
heldur og andleg þjálfun. Maður
æfist í því að einbeita huganum að
einhveriu ákveðnu. Maður getur
kallað fram æskileg hughrif eða
stemningu. Þá skiptir veðrið ekki
máli lengur. Ég var einu sinni
þannig, að þungbúnir dagar lögð-
ust á mig eins og mara.
— Flestir verða fyrir áhrifum af
veðrinu.
— Nú get ég ímyndað mér, að
ég sé suður við Miðiarðarhaf. Það
er allt blátt, hafið og himinninn. Ég
tek sundtök og finn, að ég flýt í
volgum sjó. Allt er biart. Þetta verð-
ur miög nærri því að vera raun-
veruleg reynsla.
— Þú hefur auðvitað verið við
Miðjarðarhafið. En er það betra að
hafa kynnzt því af eigin raun, sem
þú þarft að ímynda þér?
— Það er betra því myndin verð-
ur skýrari, en þó er það ekki nauð-
synlegt. Maður getur ímyndað sér
hvað sem er.
— Og á regngráum dögum eins
og í dag er bjart í kringum þig?
— Sífellt sólskin ef ég kæri mig
um. Ég tók bara í lurginn á mér
og fór að gera mér í hugarlund
að kuldinn væri ekki kaldur og þess-
ir regngráu dagar bjartir og fullir
af hlýju. Og nú hefur þetta engin
áhrif á mig. Ekki nema það, að
birtan er æskileg í svona veðri. Það
er bezta birta sem ég fæ.
— Leyfist venjulegum dauðlegum
mönnum innganga í það allra
heilagasta hér uppi á loftinu?
— Ja hvort það nú er. Gerið þið
svo vel. Og þarna kemur Gulldrop-
inn hans afa. Hún er oft með mér
langtímunum saman og málar.
Heilsaðu mönnunum, elskan mín.
Birgitta kom líka inn, dóttir
þeirra hjóna og móðir Gulldropans.
Við gengum öll upp stigann og þar
voru líka myndir á öllum veggjum
svo varla varð komið fringri á milli.
Fyrst komum við inn [ jógastofuna.
Þar var fónn f gangi og kvenmaður
söng svo undir tók ( húsinu: Maria
Callas.
Jón sagði:
— Ég hef hana stundum á fón-
inum mér til skemmtunar. Gulldrop-
inn okkar segir að hún sé skass.
— En við skulum nú hlusta á hana
samt afi, — bætir hún stundum við.
Annars kom Ragnar í Smára með
mörg albúm inn úr dyrunum eftir
að hann var á Hundaeyjum eða
Canarfeyjum á afmælinu sínu. Hann
var alveg uppi í skýjunum út af
Canarí, stelpurnar höfðu verið svo
fallegar. Þangað þyrfti ég að kom-
ast.
— Hélt Ragnar kannski að þú
hefðir gott af því að heyra eitt-
hvað annað en Callas?
— Þetta er Tristan og ísold, öll
þau ósköp. Og einhver sænsk söng-
stjarna sem heitir Birgitta Nelson.
En þetta er móðir mín, sem er þarna
á veggnum. Þá var hún fertug.
— Og hérna iðkar þú þinn Jóga.
Megum við taka mynd af þér í
Jóga?
— Nei, ég leik mér ekki að svo-
leiðis. Þetta er heilagt mál fyrir
mig.
— Ertu trúaður Jón?
— Ég er trúlaus maður. Það máttu
segja hverjum sem er. Jógaiðkanir
hafa ekkert með trúarbrögð að
gera. Ég er heiðingi og praktisera
heiðna siðfræði eins og þeir gerðu
hér á Islandi áður en kristni var
lögtekin.
— Flestir Islendingar eru nú
þannig skilst mér. Hvað heldurðu
um framtíð trúarbragða?
— Trúarbrögð eru að deyja út.
Líka kristnin. Kristin me’nning er
að fjara út. En það kemur ekkert
í staðinn, ekki Múhameðstrú eða
neitt annað. Það er af þessum ástæð-
um, að nú er verið að byggja kirkj-
ur í örvæntingarfullu æði. Þeir eru
að reyna að ná f skottið á vitleys-
unni. En kirkjubyggingar koma ekki
í veg fyrir þróunina. —
Ur Jógastofunni sést inn í vinnu-
stofuna og þar bátu hrikastórar
myndir við himin í orðsins fyllstu
merkingu því glugginn nær alla
Framhald á bls. 37.
VIKAN heimsækir
Jón Engilherfs,
listmálara
<i
,,Ég ræð ekkl vlð mlg fyrir fjöri; er byrjaður að mála fyrir allar alölr á
morgnana. Svo legg ég mig eftir hádegið'. ó
VIKAN 1«. tbl.
29