Vikan - 16.11.1972, Síða 39

iörunar, né heldur hræöslu viö af-
leiöingarnar af verkum sinum.
— Vilmaes hafði svikið mig i
tryggðum, svo að ég gat átt á
hættu að verða að hætta algjör-
.lega við tilraunir minar, sagði
Partington, eftir nokkra þögn. —
Hann verðskuldaði fyllilega þaö,
sem hann fékk.
— Kann að vera. En var þá
dauði ungfrú Bartlett jafn verð-
skuldaður?
Ofúrlitið hljóð, sem liktist helzt
hlátri, kom frá hreifingarlausum
manninum i rúminu. — Hvers-
vegna spyrjið þér mig að þvi?
sagði hann.
— Áfþvi að þegar ég heimsótti
yður seinast, varð ég sannfærður
um, að þér hefðuð myrt hana,
svaraði Priestley hörkulega.
— Einmitt? Og hvað kom yöur
á þá skoðun?
— Mér datt það fyrst i hug,
þegar þér tókuð uppá þvi — alveg
til óþarfa — að lýsa nákvæmlega
feröum yöar, kvöldiö sem hun var
myrt. Þér hefðuð átt að vita, að
oftast er það hættulegra að upp-
lýsa ofmikið en oflitið. Eg spurði
aöeins, hvar þér hefðuð verið og
þér svöruðuð með nákvæmri lýs-
ingu á öllu ferðalagi yðar. Og
svo, þegar ég fékk ástæðu til að
halda, að þér hefðuð myrt
Vilmaes, lá hitt auðvitað beint
viö, þar sem það var vist, að þau
voru I einhverju ráðabruggi
saman. Ég skildi, að lýsing yðar
á morðinu hafði villt mig, eins og
henni lika var ætlað að gera. Ég
skildi lika, að eina skynsamlega
skýringin var sú, að þér hefðuð
kyrkthana i húsi yðar I London —
sennilega skömmu fyrir klukkan
niu um kvöldið.
— Það þyrði ég að segja, að
yður mundi erfitt að sanna, svar-
aðiPartington. —Enefþað getur
glatt yður, skal ég viðurkenna, að
röksemdaleiðsla yðar er hárrétt.
Fyrst ég á annað borð ekki slepp
—- og það tek ég mér ekki nærri —
er engin ástæða til að neita einum
glæpnum, þegar hægt er að sanna
hinn á mann. En svo að ég fyrst
svari spurningu yðar, þá verð-
skuldaði Cynthia Bartlett dauð-
ann, miklu fremur en nokkurn-
tima Vilmaes, þvi að það var hún,
sem fékk hann til að svikja mig.
— Ef til vill skiljið þér tilgang
minn,ef ég segiyðuralla söguna.
Þér virðist hafa getið þess til, að
ég hafi grætt fé til visindastarf-
semi minnar með þvi að selja
eiturlyf þeim, sem vildu greiða
nógu hátt verð. Ég ætla ekkert að
fara að afsaka mig, en segi aðeins
það, að rannsóknir minar voru
vel þess viröi, að hvaða hugsan-
leg ráö sem var, væru notuð þeim
til framdráttar. Og ég hafði á
nokkrum árum útvegað mér
marga skiptavini, sem ég græddi
stórfé á.
— Fyrir nokkrum mánuðum
kynnti mig einn vinur minn, eins
og ég sagði yður áðan, ungfrú
Bartlett. Ég skal taka það fram,
að þaö voru ekki nærri allir kunn-
ingjar minir, sem ég gerði til-
raunir á. Ég neyddi þá aldrei til
þess, en var hinsvegar mjög feg-
inn, þegar þeir gáfu sig fram,
sjálfkrafa. Hugsanagangur
manna, sem nota eiturlyf, er sér-
lega eftirtektarvert rannsóknar-
efni. Ungfrú Bartlett var ein
þeirra, sem gáfu sig fram. Eftir
að hafa talað nokkrum sinnum
við hana I London, stakk ég upp á
þvi, að hún skyldi koma út I sveit
til min, og það varð úr, að hún
dvaldi hér i mánuðinum, sem
leiö.
— Frá visindalegu sjónarmiði
voru tilraunir minar með hana
misheppnaðar. Þrátt fyrir beiðni
mina um að einbeita huganum að
hinu og þessu, varð „myndin”,
sem ég fékk frá henni, alltaf sú
sama, og að þvi er ég gat næst
komizt, táknaði hún brennandi
ósk. Auðvitað gat ég ekki séð,
hvers hún óskaði svona innilega,
én ég þóttist vita, að hún væri al-
tekin löngun eftir að fá einhverju
framgengt. Og af ýmsum orðum,
sem hún lét falla, ályktaði ég, að
ósk hennar væri sú að verða
auðug.
— Ég tók eftir þvi sjálfur, að
hún virtist eitthvað vera að draga
sig eftir André, og systir min
minntist á þetta viö mig, oftar en
einu sinni. En ég lét það eins og
vind um eyrun þjóta, þvi að ég
hélt, að þessi samdráttur þeirra
væri alveg saklaus. Mér brá þvi
heldur en ekki I brún, þegar ég
komstað sannleikanum. Ég hafði
verið I London aöfaranótt 14. júni
og kom heim þann fjórtánda og
fyrrenéghafðigertráðfyrir. Ég
setti bilinn inn i skúrinn og fór út I
rannsóknarstofuna, án þess áð
hitta nokkurn mann. Þannig at-
vikaðist það, að enginn Vissi, að
ég var kominn hewn.
Ég hafði verið dálitla stund I
stofunni, þegar ég heyröi manna-
mál fyrir utan gluggann, sem
ofurlitil rifa var á, enda þótt hler-
inn væri fyrir. Ég þekkti strax
raddirnar, það voru þau Vilmaes
og ungfrú Bartlett, og ég hlustaði
á samtaliö, sem annars var allt I
hálfum hljóðum. Með vaxandi
skelfingu hlustaði ég á það, sem
nægði til að sanna mér, að André
haföi látið undan stúlkunni og
brugöizt mér, og að þau höfðu
gert samsæri til að féfletta mig.
— Þetta samsæri var ósköp ein-
falt. Þaö hafði verið aftalað með
okkur André, áð hann skyldi
fljúga til Bruxelles, 2. júll, og
maucDnvi
piLiu'irjNniNCBs
IMSIKn
Bezta lausnin
mælalaust
PIRA-SYSTEM
ÓDÝRT - TRAUST -
ENGIN SKRUFA EÐA
NAGLI 1 VEGG
HÚS OG SKIP
NORÐURVERI
HATÚNI 4A.SÍMI 21830
VEEU V- BAR
KEÐJUR er rétta lausnin
Það er staðreynd að keðjur eru Öruggasta vörnin
gegn slysum í snjó og hálku.
WEED keðjuraar
stöðva bílinn öruggar.
Eru viðbragðsbetri
og halda bílnum
stöðugri á vegi.
Þér getið treyst
Weed V-Bar keðjunum.
Sendum í póstköfu
um allt land.
KltlMIW (.IDWMIV II.F.
Suðurlandsbraut 20
Simar 86633 - 86624
46. TBL. VIKAN 39