Vikan - 10.12.1981, Síða 62

Módelkeppnin
ÁLAFOSS
ALAFOSS . . . NEW YORK
NEWYORK
NEW YORK
fyrstu sýn. Maturinn fer fram úr okkar
björtustu vonum og kló af gripnum
læðist með út til minningar. Klærnar
þarf aðeins að hreinsa vel og þá eru þær
skemmtilegt veggskraut í eldhúsi.
Síamsbrœður
í anda
Ekkert lát er á vellystingunum og
næst á dagskrá er kvöldverðarboð á
vegum Hafskips. Þá rennur það upp
fyrir okkur að Álafossjakkinn hans
Gunnlaugs er víst ekki í flokki með
eðla jakkafötum, sem eru skilyrði fyrir
inngöngu í það allra helgasta. íslenskir
dyraverðir eiga þama síamsbræður í
anda. Nú eru góð ráð dýr því enginn vill
missa af matnum. Bjartsýnin fær okkur
til þess að minnast á vandræðin við
dyravörð á Summit og spyrja hvort
hótelið stundi fataleigu líka. Að vísu var
sú ekki raunin en til voru fínir þjóns-
jakkar, hreinir og pressaðir. Fulltrúi
myndarlegra karlmanna á tslandi er
ginntur niður í kjallara og færður i dýrð-
ina. Jakkinn reynist appelsínubrúnn,
með dökkum leggingum, gylltum tölum
á ermum og boðungum og saumaður á
mann með fyrirferðarmjkla kúluvömb,
En smámunasemi er ókostur mikill á
hverjum manni og því er jakkinn
úrskurðaður vel við hæfi og spurt um
bindi líka. Það reynist til á staðnum,
dökkt terelynebindi, breitt og myndar-
legt. Verðlaunamódelið tekur sig stór-
kostlega út í skrúðanum og dyravörður-
inn fær innilegt þakklæti að launum
fyrir veitta aðstoð.
Og þá er að finna manninn frá Haf-
skip, Baldvin Berndsen. Það á ekki að
vera vandamál, hann á að vera í frakka
og á bláum bíl og í borginni hlýtur ein-
hver af því tagi að fyrirfmnast. Auðvitað
gengur allt eftir áætlun og við finnum
manninn, frakkann og bílinn eins og að
drekka vatn. Veitingastaðurinn heitir
Rainbow Room og er í Rockefeller
Plaza. Hann er á 65. hæð í RCA-
byggingunni og borðið okkar er við
gluggann. Útsýnið er stórkostlegt þótt
einstöku landi finni fyrir öryggisleysi svo
ofarlega. Næst liggur leiðin í diskótekið
margnefnda, Stúdíó 54, og utan dyra er
fjöldi fólks. Eins og aðrar stjömur
göngum við ákveðið til verks, bendum
dyraverðinum á að leysa böndin
samstundis. Hann hlýðir auðsveipur og
inn i dýrðina er haldið. í diskótekinu er
slangur af fólki og í miðjum salnum er
í einkasamkvæmi
með sjálfum sér
tjald fyrir og þangað fær enginn inngöngu,
nema fáeinir útvaldir. Þeir útvoldu
eru leikarar af Broadway, í einkasam-
kvæmi með sjálfum sér. Það er ekki
ónýtt að rekast á heilan herskara'
Broadwayleikara á einu bretti og því má
margt reyna. Tjaldverðinum er sent
breitt bros og þakkað innilega fyrir
síðast. Það hrífur og inn er sloppið til að
Á Keftavfkurflugvelli við heim-
komuna. Þreytt en ánægð með
blómvönd frá VIKUNNI í fanginu.
Ljósm.: Ragnar Th.
líta gestina augum. Sjónin veldur hreint
ekki vonbrigðum því einkabúningar
leikaranna taka sviðsbúningunum tals-
vert fram. Hvar annars staðar fyrir-
finnst annars fólk með grænt, fjólublátt
og vínrautt hár sem ýmist virðist eins og
bárujámsplata reist upp á rönd eða
nornakústur!
Þegar við höldum út aftur gefum við
dyraverðinum nokkur eintök af
VIKUNNI og biðjum hann að lesa
vandlega. Því er tekið með fögnuði þar
til hann opnar blaðið og horfir yfir text-
ann. Þetta er síðasta kvöldið okkar í
borginni, næsti dagur er skipulagður á
hlaupum og svo kemur ferðin heim, þar
sem fulltrúar VIKUNNAR heima bíða
á flugvellinum með blómvendi og ótelj-
andi spurningar. Vikan hefur liðið með
einstökum hraða og ferðin verður strax
sem fjarlæg og jafnframt ótrúleg endur-
minning. kl
62 Vlkan 50. tbi.