Vikan - 01.11.1984, Qupperneq 10

OTMW
38. tbl. — 46. árg. 1.—7. nóvember 1984. — Verð 90 kr.
GREINAR OG VIÐTÖL:
4 Göngur í Þingvallasveit.
6 Við lifandi nám. Rabbað við Elínu Sveinsdóttur og Sigrúnu Einarsdóttur í París.
12 I útlendum skógi í Laugardal.
28 Ekki er allt sem sýnist — aðallega fyrir karlmenn.
31 Breikarar teknir tU skoðunar.
50 Expressjónistamir.
SÖGUR:
18 Saklaust samband. Smásaga.
38 Þegar ástin grípur unglingana. Vikan og tilveran.
40 Kostir og gaUar handlagni. Willy Breinholst.
42 Ástir Emmu — þriðji hluti framhaldssögu.
58 Ævintýrið um broshýru prinsessuna. Bama-Vikan.
ÝMISLEGT:
14 Enska knattspyman.
17 Vísindi fyrir almenning: Efast menn um uppgötvanir Galileos?
20 Haustvindurinn blæs um hárið.
25 Eldhús Vikunnar: Jarðarberjaterta.
30 Ljósmyndir snillings.
36 Handavinna: Haustmisturspeysa.
48 Pósturinn.
60 Popp — Bronski Beat og BiUy Joel.
VIKAN: Útgefandi Frjáls fjölmiðlun hf. Ritstjóri: Sigurður Hreiðar Hreiðarsson.
Ritstjórnarfulltrúi: Hrafnhildur Sveinsdóttir. Blaðamenn: Anna Ólafsdóttir
Björnsson, Borghildur Anna Jónsdóttir, Guðrún Birgisdóttir, Jón Ásgeir Sig-
urðsson. Útlitsteiknarar: Eggert Einarsson og Póll Guðmundsson. Ljósmynd-
ari: Ragnar Th. Sigurðsson.
RITSTJÓRN SÍÐUMÚLA 33, sími 27022.
AUGLÝSINGAR: Geir R. Andersen, sími 85320.
AFGREIÐSLA OG DREIFING í Þverholti 11, sími 27022, pósthólf 533. Verð í
lausasölu 90 kr. Áskriftarverð 295 kr. á mánuði, 885 kr. fyrir 13 tölublöð órs-
fjórðungslega eða 1.770 kr. fyrir 26 blöð hálfsárslega. Áskriftarverð greiðist fyr-
irfram, gjalddagar nóvember, febrúar, maí og ágúst. Áskrift í Reykjavík og
Kópavogi greiðist mánaðarlega.
Um mólefni neytenda er fjallað í samráði við Neytendasamtökin.
Forsíöumyndin okkar núna sýnir
skúlptúr sem var framlag Islands
á nemendasýningu einni í París.
Veran fyrir innan herlegheitin var
svo nauösynleg upphengja til þess
að allt nyti sín sem best — Sigrún
Einarsdóttir. Hún er að auki höf-
iindur skúlptúrsins og til að auka
á áhrifin sá Elín Sveinsdóttir um
að farða andlitið sem út úr gægist.
Þær tvær eru annars við nám í
fyrmefndri borg og VIKAN birtir
nánari frásögn af heimsókn til
þeirra innar í blaðinu.
13
VfKlV
VERDLAUNAHAFINN
G. úr Reykjavík, sem óskar nafnleyndar, sendir
okkur þetta bréf og er verðlaunahafi Vikunnar'
þessu sinni:
„Hæ, kæraVika!
Ég sendi ykkur hér nokkra brandara í von um að
fá f jórar næstu Vikur sendar heim. ”
Og ekki brást sú von, hér er framlagið, viö
þökkumfyrir:
„Hvaða fjárans hávaði er þetta hérna í næstu
íbúð?”
„Æ, þetta er bara hún Gunna gamla að tala upp-
hátt við sjálfa sig.”
„Þarf hún aö hafa svona andskoti hátt?”
„Já, hún heyrir svo illa, garmurinn.”
„Mamma, hvaöan koma kettlingarnir?”
„Ja, Nonni minn, þú manst þegar ég sagði þér
hvernig litla systir þín varð til...! ”
„Nei, heyrðu nú, er hann pabbi eitthvað skrýt-
inn?”
Prófessorinn sat á biðstof unni og var að lesa blað
þegar ljósmóðirin kom fram.
„Það er kominn drengur,” hrópaði hún.
„Hvað villhann?”
„Ég ætla að fá sokkabuxur handa mömmu.”
„Já, og hvernig eiga þær að vera?”
„Eilítið hjólbeinóttar. ”
„Læknir, það er eitthvað að mér. Gg þoli alls ekki
vín.”
„Nú, hvemig lýsir það sér?”
„Ég verð blindfullur.”
IO Vikan 38. tbl.