Vikan - 01.11.1984, Side 13

Hér er ölhim texta ofaukM en rétt er að geta þess að þessi steinhæð í grasa-
garóinum skartar íslenskum burknum.
Þarna vantar nú bara íkornann á greinina. En hver veit nema þeir etgi þé þama ein
hvers staðar!
Það mun hafa verið í góða
veðrinu í júní sem við ákváðum að
vert væri að vekja athygli lesenda
á Grasagarðinum í Laugardal.
Við komumst fljótt að því að þá
var garðurinn enn ekki í fegursta
skrúða. Síðan kom júlí með
rigningu hvern einasta dag. Það
var því seint og um síðir að við
komumst loks með ljósmyndara
niður í Laugardal. Þá kom
auðvitaö í ljós að flestar blóm-
plöntur höfðu fellt blóm fyrir
löngu og raunar var flest í
garðinum orðið slæpt og úr sér
sprottið eftir langa en hlýja
rigningartíö. Engu að síður var
margt skemmtilegt að sjá í Grasa-
garðinum í Laugardal.
Merkilegt en satt. Þessi mynd er líka úr íslenskum trjáreit. Plantan, sem er svona útlendingsleg á skógarbotninum,
er trúlega erkióvinur margra garðeigenda, skriðsóleyin.
38. tbl. Vikan X3