Æskan - 01.11.1983, Blaðsíða 29

Steinasöfnun er nú orðin mjög
almennt tómstundagaman hér á
landi og víða getur að líta rínjög
falleg steinasöfn í stássstofum.
Fæstir safna þó steinum af fræði-
legum áhuga, heldur fyrst og
fremst af skrautgirni að því er virð-
ist, eða til að svala einhverri list-
þörf, enda stunda ýmsir góðir
steinasafnarar jafnframt listmuna-
gerð úr steinunum.
Steinaskoöun og söfnun ætti að
vera hentugt og nærtækt viðfangs-
efni fyrir skóla borgarinnar.
Leggja ætti áherslu á að skoða
og nafngreina sem flestar bergteg-
undir og afbrigði af þeim og láta
börnin safna steinum til frekari at-
hugunar í skólanum eða heima hjá
sér. Ætti skólinn að eiga einhverjar
birgðir af plastdósum til að láta
steinana í og varðveita þá, ásamt
nafnmiða þar sem á eru ritaðar
upplýsingar um heiti steinsins
(bergsins), fundarstaður, dagsetn-
ing fundarins og nafn safnanda.
Rétt er að taka aðeins litlar stein-
völur sem sýni, helst ekki stærri en
1 -3 cm að þvermáli en taka mætti
stærri steina til að stilla upp í skól-
anum og nota til samanburðar.
(Bera má steinana saman við
steina sem eru til sýnis í sýningar-
sal Náttúrugripasafnsins eða leita
til starfsmanna þess um aðstoð við
greiningar).
Því miður er ekki til nein íslensk
greiningabók fyrir steina og berg-
tegundir en hafa má gagn af er-
lendum myndabókum sem oft fást
hér í búöum og íslenskum jarð-
fræðibókum. í tímaritinu Útsýn hafa
á síðustu árum birst ágætar mynd-
skreyttar greinar um íslenska
steina og sömuleiðis er góður leið-
arvísir í Skátabókinni frá 1974 eftir
Guðmund E. Sigvaldason.
DAGUR
29