Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.11.1928, Blaðsíða 21

Heimilisblaðið - 01.11.1928, Blaðsíða 21
IIEIMILISBLAÐIÐ 145 til þeirrar stundar, er eg fæ að hitta alla ástvin; mína í ríki GuSs á himni, já, alla, því að eg finn, að enginn sá muni glatast, sem Guð hefir gefið mér ' að elska, Maðurinn minn hefir leitað Drottins í allri einlægni, og góði hirðirinn er sí og æ leitar hinna týndu, mun og finna týnda soninn minn og bera hann á örmum sér heim til föður síns". „Ó, mamma! en sú sæla von! en hve orðin þín styrkja mig, hefja fallinn huga minn. Ó, hversu feg- in vildi eg eigi nú þegar fylgja þér upp til hinna sælu bústaða, þar sem allri baráttu er lokið! En.hv^ eg verð einmana þegar þú ert frá mér farin!" „Nei, barnið mitt, starfi þínu hér á jörðu er ekki lokið enn. Eg fel þér á hendur ástkæran föður þinn. Vertu honum það, sem þú hefir verið honum, ög hann mun blessa þig, eins og eg hefi blessað þig". Salóme lá nú um stund hljóð með augun aftur, en ei* hún lauk þeim upp, mælti hún: „Heyr þú! orustugnýrinn er þagnaður, stríðið er úti í dag. En hví kemur Zadók ekki ? Hvernig skyldi honum hafa vegnað í þessum blóðuga bardaga? 'Æ, Naómí, nú grípur ótti hjarta mitt!" Salóme hafði heyrt rétt — það var orustuhlé komið þann daginn. En er þeir Zadók og Javan ætl- uðu að skunda heim, sjá þeir hvar eldbjarma lýstur UPP yfir Davíðsborg. Þeir sáu skjótt, að fangelsið var aS brenna. Sá hluti borgarinnar var enn í hönd- um Símonar, og fangelsið fult af mönnum úr flokki Giskala. Javan flaug óðara í hug, að Zelótar hefðu kveikt í fangelsinu til að frelsa með því móti félaga Sl'na. Javan kvaddi nokkra af mönnum sínum i skyndi til fylgdar við sig, veik sér að föður sínum °g mælti: „Þú verður að fara heim, faðir, einn þíns hðs, því að í fangelsinu er maður, sem ekki má br enna inni' „Hver er það, souur minn! Eg héit, að enginn af vinum þínum sæti þar. En hvað um það, eg ætla að fylgja þér og hjálpa þér til að frelsa hann frá svo skelfilegum dauða". „Nú máttu vera við því búinn að hitta mann, sem H hefðir ekki búist við að sjá framar í þessum heimi. Þeófílus er á lífi, það er hann, sem eg er að flýta mér að hjálpa". „Þeófílus á lífi!" hrópaði Zadók, „en segðu —". „Ekki núna, því nú er hver stundin dýr". Og hann skundaði af stað og þá bar brátt að fangelsinu. Yfir lieim því hlæöir hefndum og kvalræði. Illa' eru allir stæðir, eins og hermir kvæði. Ó. V. Skuggsjá. Auðmennirnir á Knglandi tíðka mjög þá iprótt, að elta uppi refi ríðandi; en almúgabændur eru ekki hrifuir af þyi, síður en svo. Pað er nærri því talinn glæpur, að skjóta refina, því að íþróttamennirnir eiga að liafa sér það að gamni, að elta reflna til dauða með hestum sínum og hundum. Pess vegna eru refir sveitabændunum reglu- leg plága, einkum þeim, sem hafa hænsarækt. I greifadæminu Kent mistu nokkrir hjáleigubændur 400 hænsa á tveimur árum í ginið á refunum. En er þeir kærðu pað fyrir landsdrotni sínum, þá svaraði hann, að þeir gætu flutt þangað sem engir refir væru. Petta svar þótti einum þeirra ekki ná nokkurri átt, og eitt sinn er hann kom að ref óvörum, sem var í hænsa- garði hans, þá skaut hann reíinn og hengdi svo refmn og hænuna upp í tré eitt við þjóðveginn, hengdi aug- lýsingu á tréð, svo látandi: »Staðinn að verki og drepinn«. Dr. Harvey J. Howard, prófesspr við læknaskólaun í Peking (í Kína) var dæmdur til dauða af kínverskum ræningjum. Eða með öðrum orðum: hann var handtekinn og þá látinn umsvifalaust vita, að hann yrði skot- inn þegar í stað. Hann var látinn standa upp við múr hjá kistu eiuni. Honum flaug þá í hug, að hann mundi geta keypt sér líf með vænni fúlgu af peningum. Honum tókst að telja ræningjaforingjanum trú um, að vinir

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.