Heimir - 01.09.1910, Blaðsíða 24

Heimir - 01.09.1910, Blaðsíða 24
20 HEIMIR Viö komum hingaö síöari part laugardags (já, eins og viö núna) og vorum yfir sunnudaginn. Þaö var ógurlegur tjöldi af fólki hérna þann dag, til að sjá drottninguna; þaö vissi að hún ætlaði í kyrkju. Eftir hádegið þyrptist það saman í samkomu— húsinu; þaö vildi heyra föður þinn tala; ég hafði lesið auglýs inguna um það í veitingahúsinu. Drotningin las hana líka; ég stóð við hliðina á henni og sagði: "Mig langar fjarska mikiö til að fara."—"Já farðu," svaraði hún, "en það er víst bezt aö einhver af herrunum fylgi þér."—"Hér á meðal bændanna?" spurði ég og kom því svo fyrir að ég fór ein. Eg náði í sæti undir setþrepinu, við glugga, svo að ég gat séð langt út eftir veginum. Og þegar Karl Mander kom ekki á réttum tíma (hann gerði það sjaldan) þá teygðu allir hálsar sig til að koma auga á hann á veginum. Hans var þá von úr þess- ari átt. Eg leit þniigað líka—og langt í burtu sáust ioks þrír menn, sem leiddust, einn hár Og tveir lægri, sá hái í miðjunni. Eg sé mjög vel, og hugsaði strax, hann getur ekki veriö neinn þeirra, því þeir voru alt of rólegir til þess. Þeir stóðu nefnilega grafkyrrir. Þeir sveigðu ýmist til hægri eða vinstri. En íólkið byrjaöi að hvísla. Þegar mennirnir komu nær, fann ég á rnér að sá hái var Karl Mander, og ég varö feiminn. "Hann var drukkinn?" "Hann var drukkinn, bæði hann og hinir báðir; og það mikiö druknir, bæði læknirinn og málafærslumaðurinn; þaö versta var, að hvorugur þeirra var vinur hans eða skoðanabróð- ir, Þetta var bragð, sem þeir höfðu leikið á hann, því það var siður að gjöra það við hann, þeir áttu að sjá um að hann yröi drukkinn, en það voru þeir sjálfir, sem urðu druknastir." "Hræðilegt mammal" Hún vildi fella niður talið, en móðir- in hélt áfram. "Já, ég hafði lesið ýmislegt um Karl Mander, en það er annafi að sjá." "Varstu ekki hrædd?" "]ú, það var viðbjóðslegt. En þegar þeir Icomu nær—ég gat aðgreint andlitin, og allir á meðal áheyrendanna, sem gátu séð þá, skellihlóu—þá fór hræðslan af mér. Og þegar þeir

x

Heimir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimir
https://timarit.is/publication/440

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.