Kirkjuritið - 01.03.1955, Blaðsíða 23

Trúrœkni og þjóðrœkni
í sögu og lífi Vestur-íslendinga.
Bynoduserindi,
flutt 21. júní 1951! af dr. RICHARD BECK, yrófessor.
Eg vil biðja yður, að hverfa með mér 80 ár aftur í
tímann, til ársins 1874, og vestur um haf til Milwaukee-
borgar í Wisconsinríki í Bandaríkjunum. Sú borg var á
þeim árum aðalbækistöð Islendinga í landi þar, og var
þar í borg, er hér var komið sögu, allstór hópur þeirra,
en þó enn merkilegri fyrir það, hvað þar var mannval
gott, því að í hópi íslendinga í Milwaukeeborg á þeirri
tíð voru margir þeir menn, er síðar urðu hinir mestu
áhrifamenn í andlegu lífi íslendinga vestan hafsins, og
sumir beggja megin hafsins, svo sem þeir séra Jón Bjarna-
son, síðar dr. theol., og Jón Ólafsson, ritstjóri og rithöf-
undur, að tveir einir séu nefndir úr fríðum flokki.
Á árinu 1874 voru, eins og alkunnugt er, liðin þúsund
ár frá upphafi Islandsbyggðar, og var þeirra merku og
mikilvægu tímamóta í sögu þjóðarinnar minnzt með sér-
stökum guðsþjónustum í öllum kirkjum landsins 2. ágúst,
og með hátíðlegum samkomum um svipað leyti í flestum
héruðum landsins.
Islendingar vestur í Milwaukee vildu ekki vera eftir-
bátar landa sinna heimafyrir um það, að halda hátíðlegt
þúsund ára afmæli Islandsbyggðar, en efndu til virðulegs
hátíðarhalds 2. ágúst 1874, er hófst með íslenzkri guðs-
þjónustu í norskri kirkju þar í borg. Að lokinni guðsþjón-
ustunni fór fram skrúðganga, og lýsir séra Jón Bjarna-
son henni meðal annars á þessa leið í fréttabréfi til Þjóð-
ólfs (28. nóv. 1874 og 15. febr. 1875):