Barnabók Unga Íslands - 01.01.1905, Blaðsíða 30

Barnabók Unga Íslands - 01.01.1905, Blaðsíða 30
30 liAKX.UlUK Þegar jeg eltisl, tók jeg svo miklu ástfóstri við Skjöldu mína, að jeg sá varla sólina l'yrir henni. Hún varð lika svo gæf og mannelsk af öllu kjassi ralnu, að hún kom til min, ef' liún kom auga á mig iit um hagann. Jeg i'jekk margan sætan oggóðan mjólk- urleyg úi' Skjöldu á uppvaxtarárunum. Skjalda var vitur mjög og veðurglögg. Var hún kölluð l'orusUikýr, því að hún rásaði jal'nan á undan kiínum í haga og úr. Þótti liún allóþæg og ó- hagspök. Var henni opt hallmælt íyrir það, en eigi fannst mjer orð á því gerandi. Hún var l'ram úr hóii túngeng og hey- sækin og gekk hvergi undan hundi. En af þessu átti hún loks l>ana að biða. ¦Hún var þá orðin átján vetra, en þó engin aplurt'ör koinin í hana. Suiuar eilt var tíð ákiósanlega hagslæð og heyjaðisl því óvenjuléga vel. Á túnhóhuun að húsahaki hafði verið kastað stóru lieyi, stóð það eilt sjer, því að það hafði eigi komist fyrir í heygarðinum.

x

Barnabók Unga Íslands

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Barnabók Unga Íslands
https://timarit.is/publication/564

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.