Eimreiðin - 01.10.1927, Side 9

eimreiðin
FRANCESCO PETRARCA
313
kona, sem vel mátli kveikja ástarbál í hjarta ungs skálds.
Það einkennilega er, að þetta bál skyldi aldrei slokna,
en ná út yfir gröf og dauða. Að vísu dró stundum niður í
því, þegar ferðalög, vísindaiðkanir og annar skáldskapur tók
hug hans fanginn. En ástin blossar jafnan upp aftur, og feg-
urstu ljóðin, sem hann orti um hana, eru að henni látinni.
Um tilfinningar Petrarca er því ekki unt að efast. En
hvernig tók Laura þessum ástarsöngvum, sem voru á allra
vörum? Það er sagt, að lengi framan af hafi henni verið
lítið um þá gefið og framkoma hennar gagnvart Petrarca
heldur fáieg, því hún var dygðug eiginkona og umhyggjusöm
móðir. En hún hefði ekki verið kona, ef henni samt sem áð-
ur ekki hefði fundist til um að vera lofsungin af mesta skáldi
þátímans. Eins og fyr hefur sagt verið, var Petrarca á
sífeldum ferðalögum, en hann kom ætíð aftur til Vaucluse
(lítill bær nálægt Avignon), því þar hafði hann keypt sér
Htið hús.
Þegar árið 1337 byrjaði Petrarca að rita hið mikla sögu-
Ijóð (Epos) um Scipio Africanus, sem hann nefndi „Africa“.
Þegar því var lokið 1341, tók hann á móti boði að koma til
Rómaborgar og láta krýna sig sem skáldkonung að fornum
sið. Fyrst brá hann sér samt til Neapel til Roberts konungs,
sem í þrjá daga hélt yfir honum nokkurskonar próf í alls
konar vísindum, því að um þær mundir höfðu heitin skáld
°2 vísindamaður sömu þýðingu. Hann stóðst auðvitað prófið
°2 fór þaðan til Rómaborgar, þar sem hann gekk upp á Ca-
Pitólium í purparaskikkju þeirri, er Robert konungur hafði
2efið honum, til þess að meðtaka skáldalaunin. En þau voru
lárviðarsveigur, sem lagður var um enni hans í viðurvist ó-
tölulegs mannfjölda, er fagnaði honum. Hvar sem hann fór
var honum tekið með virktum, ekki sízt í Avignon, þar sem
hann átfi marga vini. Það var því ekki undarlegt, þó að þessi
Vlma hefði einnig áhrif á Lauru og að hún sýndi skáldinu
^eiri blíðu. En þá greip afbrýðisemi eiginmann hennar, og
eins og oft vill verða bitnaði hatrið til Petrarca á konunni.
Hðu nokkur ár, en að því kom, að Petrarca þótti hyggi-
le^ra að yfirgefa hús sitt í Vaucluse og fara alfarinn til ítalúu