Ægir - 01.12.1978, Blaðsíða 15
Tafla 5. Bestu sUptiug báta á verksmiðjur.
1 Fjöldi báta, 2 3 sem ianda í verksmiðju 4 5 6 7 í viku
20 y 0 0 0 0 6 1
2« 10 0 0 0 0 0 2
0 36 10 6 0 0 0 3
0 20 13 8 23 0 0 ' 4
15 13 6 3 35 : 0 0 5
35 1S 10 4 6 0 0 6
0 22 5 4 11 13 22 7
0 0 7 3 25 7 36 8
0 23 10 4 12 13 17 9
30 0 0 0 15 5 17 10
14 0 0 0 21 9 17 11
0 0 0 0 12 6 11 12
hve mikill afli hafði borist á
land i hverri viku vertíðarinnar
frá byrjun veiða 5. janúar, og
það borið saman við það afla-
magn sem niðurstöður þessarar
athugunar benda til, að hefði
mátt fá. Þar kemur í ljós, að á
fyrstu fjórum vikum vertíðar-
innar hefðu þær aðferðir, sem
hér er lýst leitt til sama afla og
varð 1977. Það stafar af því,
að í byrjun vertíðar eru engir
löndunarerfiðleikar og það ligg-
ur ljóst fyrir hvar landa á afl-
anum. Til dæmis á í fyrstu
viku vertíðarinnar einungis að
landa í verksmiðjur fyrir norð-
an, sem skipstjórar gera þótt
ekki liggi fyrir niðurstöður ein-
hvers líkans. Þegar líður á ver-
tíðina verða löndunarerfiðleik-
ar hinsvegar meiri, og það
verður erfiðara fyrir hvern
skipstjóra að gera sér fulla
grein fyrir ástandinu, og meta
alla þá möguleika, sem fyrir
hendi eru. Það er, fyrst og
fremst þá, að aðferðir þær, sem
hér er lýst geta komið að gagni.
Það virðist, að heildarloðnu-
afli á vetrarvertíð 1977 hefði
getað orðið allt að 700.000 ef
þessum aðferðum hefði verið
beitt. Það er um 150.000 tonn-
um meira en aflinn varð 1977,
eða um það bil 27% aukning.
Varast ber þó að taka þessa tölu
of hátíðlega. Hér er um mjög
flókið vandamál að ræða og
er því ekki víst, að í raun sé
unnt að ná fram allri þessari
aflaaukningu. Hér hefur ekki
verið tekið tillit til brælna
öðruvísi en að gert hefur verið
ráð fyrir lengri meðalveiðitíma,
en hann var á vertíðinni 1977.
Einnig geta komið ógæftakafl-
ar, sem ekki hefur verið gert
ráð fyrir í þessari athugun. Ef
heildarafli minnkar t.d. um 10%
vegna brælna og ógæftakafla
hefði aflinn orðið um 630.000
tonn, sem er um 15% aukning
frá aflanum á vertíðinni 1977.
Aðr.latriðið er, að með .aukinni
skipulagningu má minnka þann
tíma, sem bátaflotinn eyðir í
siglingu og bið, en það hefur í
för með sér aukinn afla og
þess vegna auknar tekjur í þjóð-
arbúið án aukins tilkostnaðar.
Hver tíu þúsund tonna aukning
á afla hefur í för með sér 300
milljóna króna aukningu á
þjóðartekjum. Skiptir því ekki
raunverulegu máli hver aukn-
ingin getur orðið, heldur að
unnt er að auka aflann svo
nokkru nemi með hagræðingu.
í töflu 7 má sjá hvernig
lengd hverrar veiðiferðar hefði,
að meðaltali, skipst í veiðar,
bið og siglingu, ef þessum að-
ferðum hefði verið beitt. Með-
allengd veiðiferðar hefði orðið
58,5 klukkustundir. Hún hefði
orðið styst í 8. viku, aðeins 45,5
klukkustundir. í þeirri viku var
flotinn í hámarki og hefði viku-
Tafla 6, 1 Fjötcli bátskoma ng uflamagn. F.iöldi bátskoma til verksmiðju í 2 3 4 5 6 7 viku «? *o a 11 ’o > * X —« C -c g 15 ** *n u g . 03 -4-> 5 6 J3 C a<! < V
75 0 0 0 0 0 0 1 75 24700
64 23 0 0 0 0 0 2 87 18700
0 111 45 17 0 0 0 3 173 57100
0 67 44 26 60 0 0 4 197 65000
40 41 18 9 121 0 0 5 229 75600
87 5(> 31 13 15 0 0 6 202 66700
0 74 17 14 87 39 61 7 242 79900
0 0 22 9 105 25 127 8 288 95000
0 55 25 11 37 48 56 9 232 76600
65 0 0 0 39 13 49 10 166 54800 :
30 0 0 0 57 26 50 11 163 53800
0 0 0 0 34 19 34 12 87 28700
361 427 202 99 505 170 377 1-12 2141 707000
ÆGIR — 539