Dvöl - 01.01.1937, Side 38

Dvöl - 01.01.1937, Side 38
32 D V Ö L ÆTTARHNEYKSLIO Eftir Py Sörman Það er sagt, að tíminn græði öll sár, og vel má vera, að svo sé. En þó koma slík óhöpp fyrir, að aldrei virðist geta gróið um heilt. Þetta á þó einkum við um það, þegar hneyksli koma fyrir í fjölskyldum, sem — að eigin áliti — eru gaml- ar og mikilsmetnar. Meðlimir Holcker-fjölskyldunn- ar hafa ekki enn náð sér eftir áfall, er þeir urðu fyrir í lok ald- arinnar sem leið. Leonora Holc- ker kom heim frá Sviss — en þar hafði hún dvalið í tvö ár sér til heilsubótar — og hafði meðferð- is tíu mánaða gamlan dreng. Auðvitað var hægt að gefa full- nægjandi skýringu á þessu máli: Drengurinn var barn fátækra hjóna, sem áttu heima í afskekkt- um dal í Alpafjöllunum — þar sem Leohora dvaldi á sumrin — en faðirinn fórst af slysi, þegar litli drengurinn var aðeins mán- aðargamall. Vesalings ekkjan, sem átti fyrir sjö börnum öðrum að sjá, tók því auðvitað með þökkum, þegar hin norræna ung- frú bauðst til þess að taka yngsta drenginn að sér. Já, Leonora hafði orðið mjög hrifin af þessum litla anga, og með þeirri óforsjálni, sem ein- kennir ungar stúlkur, hafði hún þegar ákveðið að ættleiða hann. En því miður — þrátt fyrir það þó saga þessi væri hin trúlegasta ’ alla staði, var eins og enginn gæti fellt sig við að hún væri sönn. Látum það vera, ef hún hefði ver- ið gift eða komin á gamals aldur, þá hefði henni verið óhætt að ætt- leiða eins mörg erlend börn og henni þóknaðist. Hún var svo sem nógu auðug til þess. Hún hafði — ásamt Kristínu systur sinni, sem var tólf árum eldri — erft hið gamla ættaróðal Holckers-f jöl- skyldunnar, Austurvík, auk allra annarra auðæfa foreldranna. Fað- irinn, Gustav Gregor Holcker, hafði verið ríkasti afsprengur ættarinnar, svo að viðvíkjandi efnahag Leonoru var ekkert at- hugavert — nema það, að bæði lausafé og jarðeignir hefðu helzt átt 'að vera innan ættarinnar áfram. En nú var viðbúið, að erfðahluti Leonoru rynni til dreng- snáða, sem hvorki tilheyrði þjóð- inni né ættinni. Og þar að auki var Leonora að- eins tuttugu og fimm ára gömul, þegar hún kom frá Sviss, og ekki einu sinni trúlofuð, hvað þá gift! Já, þetta var þvílíkt reiðarslag fyrir ættina, að einskis mátti láta

x

Dvöl

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dvöl
https://timarit.is/publication/619

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.