Melkorka - 01.11.1955, Side 13

Vildi ég vík og haf
vildi ég reginfjöll
vildi ég bil breitt
vildi ég varg og ljón
vita á vegi
milli mín og þín —
þægara myndi þá
vík að vaða
fjöll að flytja
bil að brúa
ljón að leggja —
en stíga fetið
milli mín og þín.
H. B. B.
Teikning eftir ValgcrÖi liricni
legu fæði. Enn færri fá nægilega fjörefna-
ríka fæðu. Og þó það hljómi sem öfugmæli,
þá er eymdin ægilegust meðal íbúa Asíu-
landa, sem frá náttúrunnar hendi eru auð-
ugust allra. Og sá hluti íbúanna sem lifir
við allra verst kjör eru bændurnir, einmitt
það fólk sem framleiðir matvælin.
Þetta langsoltna reikningsskilafóik, í frétt-
um kallað kommúnistar eða óaldarflokkar
— og skiptir litlu máli fyrir það sjálft — berst
nú þar til sigur er fenginn. Réttinum til
arðsins af eigin striti og gæða lands síns verð-
ur ekki haldið fyrir þeim sem gerir sér hann
ljósan. Hann á líka bandamenn um allan
heinr. Hin sama öfluga hreyfing sem aflétti
stríðsóttanum mun einnig leggja liönd að
verki að aflétta ræningjaplágunni af nýlend-
um, frumstæðum og ekki frumstæðum þjóð-
um. Og ekki mun sá rnikli dagur okkar ís-
lendinga vera langt undan, er við segjum
okkur úr vist hjá bandarísku setuliði og m.
a. s. segjum því upp landvist og biðjum þá
vel að lifa í sínu eigin landi. Nú þessa dag-
ana eru boðaðar viðræður vinstrisinna um
stjórn landsins, þar hlýtur uppsögn her-
verndarsamningsins við Bandaríki Norður-
Ameríku að verða til umræðu. Hin mikla
breyting nær liingað líka, liér er einnig ver-
ið að brjóta í blað.
N. Ó.
MELKORKA
77