Samtíðin - 01.10.1943, Blaðsíða 12

Samtíðin - 01.10.1943, Blaðsíða 12
SAMTlÐIN Frú GUÐBJÖRG JÓNSDÓTTIR Broddanesi: Molar úr djúpi minninganna Niðurl. Af því ég var að minnast á Þorstein í Kjörvogi, ætla ég í stuttu máli að minnast annars bónda, sem var hér á Ströndum samtímis Þorsteini. Hann hét Loftur Bjarnason. Enginn var hann atgjörvismaður sem Þor- steinn, en fleira má nú meta en það, og svo geta ekki allir verið afburða- menn. Loftur bjó í Eyjum á Ströndum. Bærinn dregur vafalaust nafn af eyjum, sem eru þar fyrir framan. I þeim er æðarvarp. Þar er Eyjahyrna að norðanverðu við bæinn. Bærinn stendur þó ekki undir hyrnunni held- ur inn með sjónum. Eyjar voru einn minnisstæðasti þátturinn í viðburð- um æskuára minna. Þar var lending- arstaður fyrir alla sjómenn, sem leið áttu norður á Gjögur, og tók Loftur vel á móti öllum, sem til hans komu, bvernig, sem þeir voru til reika og á hvaða tíma, sem var. Þegar farið var norður á Gjögur, þótti ekki taka því að fara af stað, nema hægt væri að komast norður að Eyjum; þar var líflending og griðastaður hinna mörgu sjómanna, er fóru þessa leið. Eins var, þegar koniið var frá Gjögri. Þá þótli sjálfsagt að reyna að komast að Eyjum. Stundum var lent á Bjarnanesi, en það var sjaldan. Hið sama gilti um kaupstaðarferðir til Beykjarfjarðar. Af þessu má ráða, að oft bafi ver- ið margt um manninn á Eyjum, en enginn talaði um, að það hefði nokkru sinni heyrzt á húsbændunum. Þar, sem er hjartarúm, vantar aldrei bús- rúm. Og bærinn á Eyjum var hka stór og rúmgóður. Loftur stóð oftast við lendingarstaðinn og tók brosandi farmóðum gestum, bvaða mannhópi, sem þeir tilheyrðu. Loftur var mikill að vallarsýn, og frá mínum bæjardyrum séð stór að öllu leyti. Hann var velmegandi maður, bjó góðu búi, þótt ekki gæti hann auðmaður talizt. Það var ekki það, sem stækkaði hann. Landjörðin var ekki stór, svo að skepnur liafa ekki verið margar, en hlunnindi til sjávarins voru ekki lítil, æðarvarp og fleira. Svo stundaði Jiaim sjó, eins og aðrir á þeim árum, og það var gróði, þegar vel lét. Lof tur kom hingað stundum, þeg- ar stórfundir voru haldnir, til dæm- is kjörfundir. Þá komu bingað menn úr öllu kjördæminu. Norðan að komu mennirnir ætíð á stórum skip- um, áttæringum. Þar mátti sjá margan manninn, sem ekki var venjulega á ferð, og sumum lá all- bátt rómur, ekki samt Lofti, en mér virtist hann böfði hærri en flestir aðrir. Það er þó ekki vegna fundar- balda og þrengsla í gömlu, stóru stof- unni, sem mér er Loftur minnisstæð- ur og hugumkær. Ekki beldur af því, að hann væri svo friður eða fínn fremur öðrum á þeim tiinum, en

x

Samtíðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Samtíðin
https://timarit.is/publication/647

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.