19. júní


19. júní - 19.06.1975, Page 20

19. júní - 19.06.1975, Page 20
Áhrif kvcnna á li»g ii m almanna* tryggingar <>Nir Ödilit ltáru Sigfíisilwttur KRFl vildi i upphafi kvennaárs líta yfir farinn veg og gera úttekt á því hvaða áhrif kröfugerð kvenna á liðnum árum hafi haft á löggjöf landsins. Tryggingalöggjöfin eins og hún er nú, er skýrt dæmi um það, hvaða árangri jafnréttisbarátta kvenna getur náð, þegar konur eru sífellt á verði, fylgjast með öllum aðgerðum löggjafans og spara ekki að senda ráðherrum og Alþingi álit sitt — eða með öðrum orðum eru alltaf að nudda. Tryggingalöggjöfin viðurkennir nú, að konur og karlar séu jafnmikilvægir framfærendur fjölskyld- unnar og greiðir hætur vegna heilsutjóns eða dauða á sama hátt, hvort sem karl eða kona á í hlut. Á þessu er aðeins ein undantekning, að því er ég best veit. Til er ekkjulífeyrir, sem greiddur er ekkjum á aldr- inum milli fimmtugs og 67 ára ef þær voru orðnar fimmtugar þegar maki þeirra lést. Sambærilegar bætur eru ekki til fyrir ekkjumenn. Þetta misrétti konum í vil má rökstyðja með því að konur á þessum aldri eiga yfirleitt fremur erfitt uppdráttar á almenn- um vinnumarkaði ekki síst þær sem einvörðungu hafa sinnt húsmóðurstörfum mikinn hluta starfsæv- innar eins og títt er. Fg ætla ekki að halda því fram að þróun trygg- ingalöggjafarinnar á þessu sviði sé einvörðungu að þakka KRFÍ en drýgsta skerfinn á sá félagsskapur örugglega. Það má glögglega sjá með því að bera saman hinar ýmsu útgáfur tryggingalaganna og þær samþykktir sem konur hafa verið að gera á lands- fundum sínum. Árið 1934 héldu konur landsfund og þeim voru þá efst í huga bág kjör einstæðra mæðra, en á því ári áttu þær og börn þeirra yfirleitt ekki annan rétt en þann, sem fátækralögin veittu og oftast var neyð að þiggja. Ekki var um að ræða tryggingar, nema slysatryggingar, sem veittu tryggingabætur ekkjum og hörnum þeirra manna, sem biðu bana eða hlutu varanleg örkuml vegna stysa við nánar tilgreind tryggingaskyld störf. Tekið var fram að ekkill skyldi fá sömu bætur og ekkja. Það er athyglisvert, að í lög- um um slysatryggingu hefur alltaf verið um jafnrétti að ræða. Tryggingaskyldu störfin voru að vísu yfir- leitt unnin af karlmönnum, en gengi kona i þau störf skyldi fráfall hennar vegna slyss bætt eins og hún væri karlmaður. Það kemur fram í fundargerðinni frá 1934, að Aðalbjörg Sigurðardóttir og Laufey Valdimarsdóttir höfðu farið á fund forsætisráðherra og farið þess á leit að samið yrði frumvarj) um mæðrastyrk. Og um mæðrastyrkinn segja þær: 1) Mæðrastyrkir skulu veiltir öllum mæðrum, sem einar eiga fyrir börnum að sjá hvort sem þær eru ekkjur, fráskildar eða yfirgefnar, eða konur heilsulausra manna og fósturmæður. Þær kon- ur einar fari á mis við styrkinn, sem það sannast um, að ekki séu færar til þess að hafa hjá sér böm. 2) Styrkurinn sé svo hár í viðbót við aðrar tekjur konunnar, ef nokkrar eru, að tryggð sé sæmileg upphæð til framfærslu hennar og barnanna. Þessi krafa var sterk og afdráttaralus, en ekki bar hún árangur umsvifalaust. Árið 1936 voru sett fyrstu heildarlögin um Alþýðutryggingar og þar var þýð- ingarmesta réttarbótin fólgin í ákvæðum um almenn- an elli- og örorkulífeyri. f lögunum voru slysatrygg- ingar þær, sem áður höfðu gilt, en mæðralaun voru þar ekki og ekki heldur barnalífeyrir, nema í slysa- tryggingunni. Árið 1946 fer fram veruleg umsköpun laganna og nafnið Almannatryggingar kemur þá í fyrsta sinn 18 19. JÚNÍ

x

19. júní

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: 19. júní
https://timarit.is/publication/671

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.