SunnudagsMogginn - 10.07.2011, Blaðsíða 16

SunnudagsMogginn - 10.07.2011, Blaðsíða 16
16 10. júlí 2011 Fyrsta viðritsplatan Platan Biophilia kemur út í haust, en þar er engin venjuleg plata á ferðinni. Lög hennar eru ekki „endanleg“ í viðteknum skiln- ingi, hlustendur geta unnið með þau áfram og gefið þeim nýtt og annars konar líf. Fyrsta smáskífan, „Crystalline“, var t.a.m. unnin með hliðsjón af viðriti/smáforriti (app) fyrir iPad-spjaldtölvu og fleiri lög voru unnin á þann hátt. Auk þess að koma út á hefðbundnum smáskífum og sem nið- urhal verða lögin gefin út sem viðrit og Biophilia er fyrsta skilgreinda viðrits-plata heims auk þess að vera margmiðl- unarverkefni þar sem saman koma m.a. tónleikar, innsetningar og smáforrit. Bi- ophilia er, líkt og náttúruþemað sem í hana er bundið, aldei endanleg, hún vex, dafnar og breytist líkt og náttúran sjálf. Scott Snibbe listamaður sem hefur unnið gagngert með viðrit hefur starfað með Björk síðan í fyrrasumar að verkefninu sem Björk lýsir sem „Hugleiðingu um tengsl tónlist, náttúru og tækni“ og er það líklega kjarnyrtasta lýsingin á þessu marg- þætta verki sem fram er komin. Ég kom í borgina á miðvikudagskvöldi og nýtti það í að koma mér fyrir (og fá mér að borða á Hard Rock. Plís, ekki spyrja af hverju). Snemm morguns á fimmtudegi var ég sestur niður á ítölsku kaffihúsi með þeim Ásmundi Jónssyni, Smekk- leysustjóra og samstarfsmanni Bjarkar, og Grími Atlasyni. tónleikahaldara með meiru. Grímur: „Ég er eins og smákrakki. Hlakka mikið til. Þetta er eitthvað allt allt annað. Þetta eru tónleikar – en það er spil- að á hljóðfæri sem hafa aldrei verið til (hlær). Það er verið samþætta gamla hluti og nýja. Maður hefur aldrei búist við því að Björk fari troðnar slóðir en að hún sé að ná að framkvæma þessa hluti – sem maður hefur heyrt af – er algerlega ótrúlegt. Ég hélt að sumt af þessu myndi ekki ganga upp en svo virðist þó vera.“ Grímur fer mikinn en Ási hinn stóíski (þrátt fyrir að hafa hesthúsað þrjá kaffi- bolla) fer að ræða um eina hliðina á verk- efninu, en það er uppfræðsla og virkjun ungmenna, en nokkur Manchest- erungmenni með ólíkan bakgrunn sitja á daginn í Campfield Market Hall, þar sem tónleikarnir fara fram, og starfa saman undir handleiðslu að tónlistarsköpun með tilstuðlan spjaldtölva m.a. „Það er verið að tefla saman krökkum á aldrinum 11 til 14 ára með ólíkan bak- grunn í þessu samfélagi, þau eru virkjuð inn í verkefnið,“ segir Ási og getur ekki leynt hrifningu sinni yfir þessum þætti verkefnisins. „Ótrúlegir hlutir hafa verið að gerast þarna. Ólíkir krakkar eru að koma saman og skapa nýja hluti. 15-16 ára krakkar eru að vinna með 11 ára krökk- um. Fimmtán ára bassaleikari datt í frjótt samstarf með ellefu ára tölvugaur. Þeir tengdust saman með tónlist. Þarna er ver- ið að opna á nýjan heim, nýja reynslu fyrir þessa krakka.“ Pendúlar fjórir Eftir hressilegt kaffispjall skottumst við niður á tónleikastað til að kynna okkur aðstæður. Rætt er við Peter van der Velde, Hollending sem sér um að fram- kvæmdastýra tónleikunum en hann hefur verið í því starfi fyrir Björk í tíu ár auk þess að vinna með Sigur Rós og Jónsa t.a.m. Rólegur í fasi, greinilega vel æfður í því að hafa í mörg horn að líta og redda hlutum fyrir horn þegar ekki er hægt að redda þeim fyrir horn. Hann tekur okkur í smá túr um tónleikasalinn (sjá fylgju). Í einu horninu situr ungur maður við kjöltutölvu og reynist það vera Ryan Wi- stort, vélmennafræðingur frá MIT, sem er hingað kominn í þeim eina tilgangi að stilla pendúlana risavöxnu sem eru not- aðir á áhrifaríkan hátt í einu laganna. „Það eru fjórir pendúlar sem stjórna hörpu,“ útskýrir hann fyrir sæmilega tómum blaðamanni (alltént hvað verk- fræði varðar). Ég þarf að stilla þá af á hverjum degi. Ég hef bakgrunn í vél- mennafræði, ég er ekki hörpustillir (hlær). Andy (Cavatorta), sá sem bjó þetta til, réð mig til að sjá um þetta, við vorum í MIT saman. Ég hugsaði: „Að vinna fyrir Björk í mánuð? Því ekki!?“ Á bak við hljómborð og tölvudót stend- ur svo Matt nokkur Robinson, en hann stökk inn fyrir Damian Taylor á síðustu stundu, sem er í fæðingarorlofi. Robinson er vel meðvitaður um að þetta er ekkert venjulegt dæmi sem hann er hluti af: „Þetta er ótrúleg blanda af ólíkum hug- myndum, hátækni saman með lífrænum hljóðfærum. Það er frábært að fá að taka þátt í þessu. Björk er einstök og ætli það sé ekki mesta hrós sem listamanni getur hlotnast. Hún er alltaf að reyna á þolmörk þess sem er hægt og hún hefur áhrif á aðra listamenn. Hún er eirðarlaus – okkur til heilla!“ Stúlknakórinn góði Síðar þennan sama dag næ ég í skottið á Vigdísi Sigurðardóttur, sem er meðlimur í Graduale Nobili, kórnum sem Björk réð til að taka þátt í Bíófilíunni. Ekkert ítalskt kaffihús í þetta sinn, Starbucks var það heillin (já, ég fíla það!). „Björk ræddi við Jón Stefánsson (kór- stjóra) sama dag og við komum heim úr keppnisferðalagi til Wales í fyrrasumar,“ segir Vigdís um aðkomu kórsins að verk- efninu. „Við byrjuðum að vinna með Björk í september síðastliðnum og engin okkar gerði sér þá grein fyrir því hversu stórt þetta ætti eftir að verða. Þetta byrj- aði í raun bara sem plötuvinna, við vissum ekki að við ættum að vera hluti af tónleik- unum eða neitt slíkt. Björk var búin að semja lögin og kórparta fyrir okkur. Þetta var skrifað út fyrir okkur og svo hefur þetta verið að taka breytingum á æf- ingaferlinu, sérstaklega núna þegar við erum að tilkeyra þetta í Manchester.“ Hún viðurkennir að boðið um þátttök- una hafi komið flatt upp á sig – sem og aðra kórfélaga. „Þegar við heyrðum af þessu fyrst fannst okkur þetta ótrúlegt. Margar okkar héldu að þetta væri grín. Það kom upp mikill spenningur í hópnum og allir voru mjög æstir í að fá að taka þátt í þessu. Hópurinn er orðinn mjög þéttur, við eyð- um miklum tíma saman og stemningin er orðin sérstök. Ég veit ekki hvort við verð- um á ferðalagi með Björk næstu þrjú árin, það er ekkert útséð með það. Æfingar voru stífar fyrstu dagana þegar við mætt- um hingað, við þurftum að sjá sviðið fyrir okkur og hvernig við ættum að bera okk- ur þar. Tónleikarnir hafa verið að breytast mikið, við erum að prófa okkur áfram og sníða af. Þetta ferli hefur þá verið mun opnara en þegar við syngjum hefðbundin, klassísk lög. Björk hefur verið mikið á staðnum og gert viðeigandi breytingar þegar þess þarf. Ég myndi ekki segja að við værum að syngja skrítna parta en tón- bilin eru oft óvenjuleg og krefjast ákveð- innar færni.“ Persónulega er hún uppnumin af her- legheitunum, skiljanlega. „Mér finnst Bíófílían stórkostleg en það er erfitt að greina hana niður. Ég hef verið að reyna að útskýra þetta fyrir vinum mínum og fjölskyldu en það er ekki hlaupið að því, þetta er það stórt og viða- mikið. Maður nær varla utan um þetta. Það sem Björk er að gera núna er alveg spánnýtt. Mér finnst ég vera að taka þátt í einhverju mjög svo frumlegu, einhverju sem á eftir að vísa veginn. Það er tilfinn- ingin, að þetta séu einhvers konar tíma- mót. Viðbrögðin við tónleikunum hingað til hafa líka verið mjög góð. “ Eitthvað alveg nýtt Ásmundur var að vonum ánægður í lok tónleika. Líkt og ég var hann spenntur fyrir því sem myndi bera fyrir augu og báðir vorum við svo gott sem orðlausir í lokin. En sælir bæði og ánægðir. Fyrr um daginn höfðum við farið saman að tékka á tónleikasalnum eins og fram hefur komið og var Ásmundur þá að sjá uppsetninguna í fyrsta skipti líkt og blaðamaður. Hann hafði þetta um málið að segja, og sparaði ekki við sig, enda engin ástæða til: „Ég verð að segja það að þrátt fyrir að ég hafi upplifað margt í þessum tónlist- arbransa kemur þessi umgjörð öll mér verulega á óvart. Að sjá öll þessi tilbúnu hljóðfæri veldur því að ég held að ég hafi sjaldan verið jafn spenntur fyrir tónlistar- viðburði. Reyndar er alltaf mikil til- hlökkun í mér þegar ég fer á Bjark- artónleika, hvar sem hún setur þá upp, í kirkjum eða vöruskemmum. En þetta er eitthvað alveg nýtt, eitthvað alveg nýtt … (hikar) … maður hugsar óneitanlega til helstu brautryðjenda í tónlist 20. ald- arinnar þegar maður ber þetta augum, til- finningin er einfaldlega slík …“ Samspil vísindamanna, tónlistarmanna, kennara, umhverfisfræðinga – allir leggjandi til eitthvað úr sínum heimi svo að úr megi verða eitthvað sem nær út fyrir hefbundið plötu- eða tónlistarverkefni. ’ Þó að maður sé nánast orðlaus yfir stærðargráðunni á þessu öllu saman þá kemur þetta manni um leið ekki í opna skjöldu. Skannaðu kóðann til að fræðast meira um Biophiliu-verkefnið.

x

SunnudagsMogginn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: SunnudagsMogginn
https://timarit.is/publication/785

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.