Vera - 01.09.1990, Blaðsíða 26

Vera - 01.09.1990, Blaðsíða 26
brjósti, þetta getur ekki verið rétt. Svo fór ég að athuga hvernig ég skrifa, og kemst að raun um að Helga segir satt, ég er alveg ábóla- kafi inni í hefðinni. Nú er ég alveg hætt að skrifa nema texta fyrir börn í vinnunni. Þörfin fyrir að skrifa er ekki fyrir bí en ég er búin að gefa hana uppá bátinn, vegna þess að ég finn að tímarnir hafa breyst svo mikið að það sem ég hafði að segja, og hefði getað tjáð, er ekki þörf fyrir lengur, það er annað sem fólk vill. Það þýðir ekkert að bjóða uppá upphitaðan velling, þegar fólkið vill bara kók! Það eru margar konur á mínum aldri sem gera engar kröfur og vænta einskis og þykir bara allt í lagi með það sem ráðamenn láta okkur í té. Ráðamenn eru í raun launað starfsfólk sem á að vinna í okkar þágu (og miðað við þau laun sem þeir þiggja ættu þeir að skila mikilli og góðri vinnu) en þeir eru ekki alvitrir og almáttug- ir. Þeirra hugmyndir um hvað hentar öldruðum eða börnum þurfa ekki að vera réttu hug- myndirnar. Þeir eiga að fá hug- myndirnar frá fólkinu. Það er alls ekki víst að það sem þeir eru að útbúa fyrir aldraða, t.d. bygging- ar, athvarf, föndur, tómstunda- starf, ferðalög og fleira, sé það sem aldraðir vilja, þetta er það sem ráðamennirnir vilja og hafa ákveðið að skuli vera. Ég vil þetta til dæmis ekki. Það sem fátækum hugum dettur fyrst í hug að grípa til er föndur og ferðalög. Auðvit- að er gaman að ferðast. Auðvitað er gaman að skapa eitthvað með höndunum, föndra og mála. Það er líka gaman að tala og lesa. Það er lfka gaman að fara í leikhús og tónleika. Það er hægt að gera svo margt, ef maður fær tækifæri til þess. Það er ef ég má nota það fé sem ég hef handa á milli og velja sjálf. Þámyndiégt.d. faraíheims- reisu og það þarf enginn að hafa band til að leiða mig, ég skal gera það sjálf ef ég hef ráð á því. Eg gekk í Kvenréttindafélagið af því að ég vildi kvenréttindi. Nú viljum við jöfn réttindi karla og kvenna. Ég gekk fljótt í Kvenna- listann án þess að verða virkur þátttakandi, ég borgaði bara mín gjöld og hef verið áskrifandi að Veru frá upphafi. En ég var mjög upptekin af þessu framtaki kvenna og hef fylgst vel með mál- flutningi Kvennalistakvenna. Ég hef tekið eftir því hvað það er við ramman reip að draga þegar Kvennalistakonur mæta fulltrú- um gömlu stjórnmálaflokkanna, hvort sem það eru konur eða karl- ar. Það er reynt að koma inn af- brýðisemi og öfund hjá konum annarra pólitískra afla gagnvart þessu framtaki og reynt að niður- lægja Kvennalistakonurnar á ýms- an hátt, t.d. með því að segja að Kvennalistakonur þykist of góðar til þess að vinna með karlmönn- um. Þetta er mesti misskilningur. Kvennalistakonur eru ekki of góðar til að vinna með karlmönn- um, þær vilja það gjarnan, en á jafnréttisgrundvelli. Kvennalista- konur hafa ekki horn í síðu kvenna sem vilja vinna með karl- mönnum innan síns flokks, þær hafa horn í síðu þess viðhorfs að konan skuli bara fá að vera með, en ekki vera sett á oddinn, og ekki treyst. Kvennalistakonur vilja að konum sé treyst og þær fái að vera í forsæti, ekki bara með, heldur bókstaflega við hliðina á og jafn réttháar til framvarðarstöðunnar í þessum pólitísku flokkum. Ég hef tekið eftir þessum tilraunum til að eyðileggja Kvennalistann og hvernig reynt er að vekja afbrýði- semi og öfund milli kvenna. Ég hef setið hjá þar til nú, tíminn fer að verða naumur og það var ann- aðhvort að hrökkva eða stökkva. Ég stökk. RV VORHREINGERNING VERU Um daginn réöust Verukonur í þaö stórvirki aö taka til í kjallaranum. Nú liggja þar eintök af blaöinu frá upphafi í snyrtilegum stöflum. Þessi blöo 42 aö tölu fást á skrifstofu Veru aö Laugavegi 17. Veröiö er aö- eins 2500 krónur. Nú er tœkifœriö aö eignast allar Verurnar. HEIMIUS- IDNADUR ÞVOTTAHÚSI „Það er hugarró að fara inn í þessa þrjá fermetra sem ég hef fyrir mig og köttinn." Hún minnir að vissu leyti á per- sónu úr gömlu bókunum hennar Snjólaugar Braga, þið munið þessar sem aldrei féll verk úr hendi, elduðu, bökuðu, voru sí- prjónandi og vel liðtækar utan- húss sem innan. Heimili hennar er fallegt, húsið skemmtilegt, börnin þrjú vel uppalin, falleg og vel klædd. Það ilmar allt af heil- brigði og hamingju, nóg til að við þessar venjulegu með rykrottur á parketinu fáum hroll. En hlutirnir eru sjaldnast eins og þeir líta út fyrir að vera. Þessi gullfallegu börn hafa þjáðst af eyrnabólgu meira en góðu hófi gegnir og Jóna Björg Jónsdóttir er ekki að streð- ast við að uppfylla ofurkonu hlut- verkið. Hún er bara hún sjálf „venjuleg húsmóðir í Kópavogi", sem fellur aldrei verk úr hendi af því að henni finnst svo gaman að vinna. Hún var nýbúin að mála bílskúrshurðina þegar ég kom, um helgina hafði hún bakað kransaköku fyrir eina vinkonuna, svo þrífur hún tveggja hæða hús- ið, hugsar um börnin og garðinn, eldar kólestrolsnauðan mat fyrir eiginmanninn sem þjáðist af of háu kólestroli og gerir allt annað sem tilheyrir húsmóðurstarfinu. Þegar Jóna Björg vill fá hvíld frá öllu saman fer hún inn í þvotta- hús, þar sem hún hannar, sníður og saumar fallegustu barnaföt í bænum. „Þetta er ekki bara til að drýgja heimilispeningana, það að fara þarna inn, þetta er griðarstað- ur. Það að búa til fallega flfk gefur mér heilmikið ef vel tekst til, það er hugarró að fara inn í þessa þrjá fermetra sem ég hef fyrir mig og köttinn." Jóna Björg er meinatæknir að mennt en hefur einungis unnið 26

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.