Vera - 01.09.1990, Blaðsíða 23

Vera - 01.09.1990, Blaðsíða 23
Áður en Unnur var send Réttarholtssysturnar 1943. Neðri röð frá vinstri: Erla Eyrún, Björg Aðalheiður, Lilja Ragnhildur í fangi pabba, Ólöf Svandís, Magnfríður Dís, Rafnhildur Björkífangi mömmu, Stefanía Salóme, Inga Asta. Efri röð frá vinstri: Unnur Kristjana, Svava Guðrún, Magga Alda, Jóna Kristjana, Auður Halldóra, Lára Brynhildur, Rannveig Ingveldur. A Kaffidrykkja í hrauninu ó Vffilsstöðum í hæsta lagi í bíó, það kostaði krónu og fimmtíu í almenn sæti. En ég fór aldrei neitt. Eg kynntist manninum mínum Guðmundi Löve íKennaraskólan- um, hann var bekk á undan mér. Uppúr áramótunum fórum við að vera saman. Við vorum saman í söngkórnum og í ýmissi starfsemi innan skólans. Við fórum saman á dansæfingar og svo fórum við að verða samferða heim og heiman og þetta bara varð svona. Ég fór aldrei á dansæfingar í öðrum skólum, bara í mínum skóla. Kennaraskólinn var minn skóli og félagslífið þar var mitt líf. Svo lauk ég við fyrsta og annan bekk en þá var ég orðin ófrísk. Við gift- um okkur, af því að það þótti alveg sjálfsagt að gifta sig ef mað- ur ætlaði sér á annað borð að halda þessu áfram. Við fengum Iitla íbúð í Sogamýri og vorum daglegir gestir heima í Réttarholti sem var stutt frá. Guðmundur var búinn að ljúka kennaraprófinu og fékk vinnu hjá Bretanum en um haustið fór hann að kenna. Ég fór náttúrlega ekki í skólann, af því að það var ,,ókurteisi" að fara Eftir höggninguna. ólétt í skóla, svo ég átti einn bekk eftir. En ég vissi alltaf að ég myndi ljúka náminu þegar þetta ástand væri liðið hjá. Um jólin veiktust allar systur mínar nema tvær. Eng- inn vissi hvað var að þeim en það voru settar berklaprufur á þær til að athuga hvort um berklasmitun gæti verið að ræða. Þær svöruðu allar en þær höfðu aldrei svarað áður, nema þessar tvær sem voru á fótum. Næst þegar við hjónin komum í heimsókn og spurðum frétta þá sagði mamma að þetta væri berklasmit og það yrði að finna smitberann. Maðurinn minn stóð upp, alveg náfölur og sagði: Já en Sigrún, það er ekki um nema einn að ræða, það hlýt- ur að vera ég. Nei sagði ég, það getur ekki verið Guðmundur, þú ert nýbúinn að vera í skoðun og fékkst leyfi til að kenna. Það getur ekki verið þú. Guðmundur hafði veikst af berklum þegar hann flutti til Reykjavfkur en fengið bata og óttaðist nú að berklarnir væru að taka sig upp aftur. Hann fór í skoðun og hann reyndist hafa berkla í öðru lunganu og bólgur í hinu. Læknarnir höfðu ekki séð það í fyrri skoðuninni. Brúðkaupsmyndin 10. maí 1941, mjög fáguð og ,,redúser- uð" að þeirra tíma hætti. Við vissum ekkert hvað beið okkar. Við vorum þarna, liföum þessu lífi eins vel og viö gátum og nutum þess sem not- ið varo, en það var alltaf í bakþankan- um að við vorum á leiðinni í gegnum glerið. Hann var búinn að kenna í rúma tvo mánuði og var hræddur um að hafa smitað nemendur sína en svo var ekki. Hinsvegar voru börn í húsinu sem við bjuggum í og litla barnið sem hljóp alltaf upp í fang- ið á honum þegar hann kom heim veiktist ofsalega, en það lifði, það lifðu allir. Guðmundur var sendur beint á Vífilstaði um leið og ég fór til að eiga barnið. Það var allt tek- ið úr litlu íbúðinni okkar og ég flutti heim til mömmu og pabba aftur. Guðmundur fékk ekki að sjá barnið. Hann fékk ekki að koma á spítalann, hann var bara lokaður inni á hælinu. Dóttir mín fæddist níunda janúar og við Guðmundur töluðum saman í síma á hverjum degi. Svo leið tím- inn og ég var orðin leið á því að fá ekki að sjá hann. Ég fór niður í Líkn í byrjun febrúar og sagði við lækninn að mig langi svo mikið til að heimsækja hann Guðmund upp á hæli. Já af hverju gerir þú það ekki, segir hann. Ég vildi bara láta skoða mig fyrst, ég er með barn á brjósti og ég vil láta setja prufu á mig og athuga hvort ég hafi tekið bakteríuna. Því ef ég hef ekki tekið hana þá fer ég ekki 23

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.