Fréttablaðið - 26.10.2013, Side 28

26. október 2013 LAUGARDAGUR| HELGIN | 28
Það er vígaleg kona sem arkar inn í Kassa Þjóð-leikhússins þar sem við höfum mælt okkur mót einn eftirmiðdag í vik-unni. Ólafía Hrönn er
svartgölluð frá toppi til táar með
voldugan mótorhjólahjálm á höfði
og skyggnið niðri. Hún ferðast um
á bensínvespu en viðurkennir að
hugur hennar stefni hærra og hana
dreymi um alvöru mótorhjól þegar
hún verði stór.
Eftir að við höfum komið okkur
þægilega fyrir, kaffið er komið í
bollana og segulbandið í gang, spyr
ég Ólafíu Hrönn hvernig standi á
því að flestir líti á hana sem gaman-
leikkonu þrátt fyrir að hún sé alveg
jafn oft í dramatískum hlutverkum.
„Ég er oftar í dramatískum hlut-
verkum í leikhúsinu en meira í grín-
inu í bíómyndum og sjónvarpsþátt-
um sem er auðvitað það sem flestir
sjá. Maður getur leikið í leikhúsinu
í þrjátíu, fjörutíu ár án þess að nokk-
ur hafi hugmynd um hver maður er,
en ef þú ferð í bíómyndirnar kann-
ast allt í einu allir við þig. Unga fólk-
ið þekkir mig til dæmis best sem
Guggu í Dagvaktinni.“
Hvað fannst þér um þann karakt-
er? „Þegar ég las handritið hugsaði
ég bara: Æi, strákar mínir, viljiði nú
hafa einhverja graða kerlingu sem
langar alveg sjúklega í ykkur? Mér
fannst þetta ekkert eftirsóknarvert
hlutverk og setti upp svimandi háar
kaupkröfur sem þeir, næstum því
því miður, gengu að. Þannig að ég
seldi mig!“
Ólafía Hrönn upplýsir að hún hafi
verið fastráðin við Þjóðleikhúsið í 22
ár. „Ég útskrifaðist úr Leiklistar-
skólanum 1987 og fékk strax hlut-
verk í Síldin kemur og síldin fer hjá
LR. Eftir það var ég mikið að leika
á barnaheimilum og í frjálsum
leikhópum en þremur árum eftir
útskrift bauðst mér fastur samn-
ingur bæði hjá Borgarleikhúsinu
og Þjóðleikhúsinu. Ég hugsaði sem
svo að þar sem ég hefði þegar leikið
fyrir Borgarleikhúsið væri nú snið-
ugt að prófa hitt, tók samninginn við
Þjóðleikhúsið og hér er ég enn.“
Húsfrúin og harðjaxlinn
Ólafía Hrönn tók sér reyndar frí
frá leiklistinni um tíma og flutti til
Bandaríkjanna í hálft ár, hvað var
hún að gera þar? „Ég fór bara með
fyrrverandi manninum mínum, sem
var þar að læra byssusmíði, og gerð-
ist settleg heimavinnandi húsfrú í
Pittsburgh. Það var ótrúlegt hvað
maður datt fljótt inn í það að hafa
gaman af því að skoða kjaftablöð,
horfa á sjónvarpið og fara í mollið
að versla. Þetta var á þeim dýrðar-
árum þegar dollarinn var í sextíu
krónum og mér fannst það alltaf
vera meira háttar búbót að versla
til heimilisins, naut mín bara í botn
í þessu hlutverki.“
Líf leikkonunnar á Íslandi er öllu
hektískara. Auk þess að leika flest
kvöld vikunnar treður hún upp á
tónleikum með mismunandi hljóm-
sveitum og skemmtir á árshátíðum
og kvennaskemmtunum. Hún á þrjú
börn og tvö þeirra búa enn þá heima
og eins og góðri móður sæmir er
hún auðvitað með stöðugt samvisku-
bit yfir því hvað hún vinnur mikið.
Hún segir mér til dæmis í trúnaði
að hún hafi eldað kvöldmatinn fyrir
þau áður en hún kom að hitta mig
í leikhúsinu því hún þurfi að vera
þar á æfingu til tíu um kvöldið. Hún
var í fimm sýningum í fyrra, er í
þremur sýningum í vetur og syngur
með þremur hljómsveitum, er ein-
hver tími fyrir áhugamál? „Söngur-
inn er náttúrulega númer eitt fyrir
utan leikhúsið, það er eiginlega það
skemmtilegasta sem ég geri, bara að
æfa, tónleikar eru aukaatriði, þótt
það sé auðvitað gaman líka. Svo fer
ég í golf og í skotveiði, hef skotið
gæsir og meira að segja eitt hrein-
dýr. Það var reyndar alveg hræði-
lega sorglegt, en ég var samt voða-
lega montin yfir að hafa tekist það.“
Konur fá minni séns
Hefurðu alltaf verið strákastelpa?
„Já, ætli það ekki bara. Þegar ég var
að alast upp í Fossvoginum var ég
alltaf í fótbolta með strákunum og
lék mér eiginlega bara við stráka.
Átti eina svona kunningjavinkonu,
það var eiginlega eina stelpan sem
ég lék mér eitthvað við.“
Ólafía Hrönn hefur raunar tekið
strákinn í sér alla leið og hefur
komið fram sem alteregóið Hannes
í sketsum og sýningum með Smára
Halldóru Geirharðsdóttur og leik-
hópnum Pörupiltum. „Við Dóra
erum búnar að vera að leika þessa
karla alveg frá 1992, held ég, þegar
við vorum fengnar til að vera með
sketsa í Dagsljósi í Sjónvarpinu.
Mér fannst þetta rosalega spenn-
andi og fyndið og eftir að við hætt-
um í Dagsljósi komum við oft fram
sem Hannes og Smári á skemmt-
unum. Síðan fóru Pörupiltar í gang
og við fórum á námskeið hjá Maríu
Pálsdóttur. Við það breyttust kar-
akterarnir svolítið, við fórum meira
í grunnfílinginn. Okkur langar
alveg rosalega að gera bíómynd með
þessum karakterum, erum búnar að
semja alveg bjútífúl handrit en það
vill enginn líta við því, þótt allir
segi að þetta sé fínasta handrit. Ég
held það sé af því við erum konur,
mér finnst þær fá minni séns. Strák-
ar mega gera grín í sjónvarpinu eins
og þeim sýnist en það er stigið á
bremsurnar og engir sénsar tekn-
ir þegar konur eiga í hlut. Ég vona
bara að einhver kvikmyndagerðar-
maður lesi þetta viðtal, stökkvi til
og vilji endilega gera bíómyndina
okkar.“
Lærum af körlunum
Ólafía Hrönn segir að það að leika
Hannes hafi styrkt hana heil-
mikið sem leikkonu. Þetta sjálfs-
traust sem karlmönnum virðist í
blóð borið smitist yfir í kveneðlið í
henni og hún þori mikið meira síðan
Hannes kom til. „Ég hef alltaf verið
hræðilega feimin og óttast að fólki
líki ekki vel við mig ef ég stend á
skoðunum mínum, en körlum er
skítsama um það. Þeim finnst þeir
bara æðislegir og láta engan segja
sér annað. Það er hrikalega gott
fyrir egóið að láta sér líða þannig
og Hannes hefur oft hjálpað mér við
að standa með sjálfri mér.“
Friðrika
Benónýsdóttir
fridrikab@frettabladid.is
GETUR
ALVEG LEIKIÐ
ILLMENNI
Ólafía Hrönn Jónsdóttir er kona ekki einhöm.
Hún er jafnvíg á að leika konur og karla, syngur,
málar og semur tónlist, skýtur hreindýr og eldar
ofan í börnin sín. Á miðvikudaginn sjáum við
hana í öðru hlutverki vetrarins í Þjóðleikhúsinu,
Maude Gutman í Pollock. Ólafía Hrönn var
reyndar húsmóðir í BNA um tíma en segir þá
reynslu nýtast lítið við túlkun á Maude.
ÓLAFÍA HRÖNN „Það er stigið á bremsurnar og engir sénsar teknir þegar konur eiga í hlut.“ FRÉTTABLAÐIÐ/VALLI
Það hefur verið mikið í
umræðunni undanfarið að Krist-
ín Jóhannesdóttir hafi sagt í sjón-
varpi að engin íslensk leikkona
væri nógu mikið illmenni til að
leika Bernhörðu Alba, hvað finnst
þér um þau ummæli? „Ég held hún
hafi nú bara verið að grínast. Það er
nóg af konum sem geta alveg leikið
illmenni. Ég gæti það til dæmis vel.
Konur fara samt öðruvísi að því að
vera vondar, eru meira í baktjalda-
makki og bakstungum en karlarnir.
Þetta er allt svo líkamlegt hjá körl-
unum og uppi á yfirborðinu, ég held
við gætum lært heilmikið af þeim
hvað það varðar.“
Spurð þeirrar klisjulegu spurn-
ingar hvort aldrei hafi komið annað
til greina en að verða leikkona svar-
ar Ólafía Hrönn að, nei, innst inni
hafi hana sennilega aldrei langað í
annað starf. „Þegar ég sá leiksýn-
ingu í fyrsta skipti, skólaleiksýn-
ingu í Réttarholtsskóla þegar ég
var krakki, þá varð ég fyrir mjög
sterkri upplifun og það rann upp
fyrir mér ljós. Því laust niður í höf-
uðið á mér að þetta væri eitthvað
sem ég gæti. Ég var alveg sann-
færð um það. Auðvitað átti ég síðan
ýmis efasemdatímabil um að mér
tækist að verða leikkona og hafði
til vara að verða myndlistarmaður,
gullsmiður eða sálfræðingur. En ég
hef samt aldrei efast um að það hafi
verið rétt val að fara í leiklistina
og á sennilega bara eftir að standa
hérna á sviðinu í 22 ár í viðbót.“
Í Pollock eftir Stephen Sachs leikur
Ólafía Hrönn Maude Gutman, fyrr-
verandi barþjón sem býr í hjólhýsi
og uppgötvar að málverk sem hún
keypti á flóamarkaði gæti hugsan-
lega verið eftir Jackson Pollock og
fær listfræðing til að meta það.
Hvernig karakter er þessi kona?
„Hún er rosalega hrein og bein
og talar áður en hún hugsar. Er
ansi klár, en pínu skemmd af for-
tíðinni. Hún er ekki að sækjast eftir
peningunum fyrir myndina, hún
vill bara fá viðurkenningu og að
sannleikurinn nái fram að ganga.
Að henni takist einu sinni að
standa algjörlega með sjálfri sér.“
Ólafía segir söguþráð verksins
ansi spennandi, en hún geti ekki
ljóstrað neinu upp um hann.
„Þetta er eins og að fylgjast með
réttarhöldum, upplýsingarnar
raðast saman smátt og smátt og maður sveiflast á milli þess að halda með
honum eða henni. Svo er þetta bara vel skrifað verk, eiginlega algjörlega
skothelt. Ég hlakka mikið til að sýna það.“
MAUDE GUTMAN OG POLLOCK
Í KARAKTER
Ólafía Hrönn í hlutverki
Maude Gutman í Pollock.