Húnavaka - 01.05.1983, Page 131
HÚNAVAKA
129
strokufangar. Enn styrkist sá grunur þegar vasabók Vermundar er
stolið. Þar var að verki annar hinn rétti strokufangi, Skrifta-Hans. En
þegar hann er á leiðinni út aftur rekst hann á annan stúdentinn,
Ejbæk, sem er guðfræðingur. Þeir talast við og Hans ákveður að bæta
ráð sitt. Síðan fer hann.
Daginn eftir eru stúdentarnir yfirheyrðir. En eitt sinn þegar
kammerráðið kemur út, birtist Skrifta-Hans og segir til sín og að
stúdentarnir séu saklausir. En þar sem blessuðu kammerráðinu er
margt betur gefið en vitið, áttar hann sig of seint og Hans sleppur. Sem
von er til verða stúlkurnar glaðar yfir þessum tíðindum og heimta þær
þá aftur piltana sína og allt fer vel að lokum.
Leikritið hafði ekki mjög djúpstæð áhrif á mig, en þó fékk það mig
til að hugsa um hve oft fólk muni vera haft fyrir rangri sök og hve fólk
getur verið tvöfalt, eins og til dæmis assessorinn sem fyrst hælir
stúdentunum á hvert reipi, en þegar farið er að saka þá um þjófnað,
breytir hann áliti sínu og segist alltaf hafa haft óþokka á þeim. Það eru
aðeins stúlkurnar sem treysta stúdentunum og trúa að þeir séu sak-
lausir. Boðskapur leikritsins er því sá, að hið góða, ástin og sannleik-
urinn, hljóti að sigra.
Leikritið fannst mér vel upp sett og ágætlega leikið. Sérstaklega
fannst mér túlkunin á kammerráðinu frábær, og fannst mér það bera
af öllum hinum, sem voru þó vel leikin.
Mér fannst ákaflega góð hugmynd að fara frá skólanum á þessa
sýningu, það kemur sér vel fyrir okkur krakkana að geta farið þaðan,
því ekki hafa allir möguleika að fara heiman að.
Ég vil að lokum þakka þeim sem fyrir þessu stóðu, góða hugmynd,
og ég vona að fleiri slíkar ferðir verði farnar, því ég álít að allir muni
hafa eitthvert gaman af því. Læt ég þá þessari ritgerð lokið, þó eflaust
væri margt fleira hægt að segja.
9
L