Morgunblaðið - 16.05.2015, Side 35

MINNINGAR 35
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 16. MAÍ 2015
alltaf fylltist maður gleði þegar
maður kom í heimsókn. Þú varst
mér afar kær og eiginlega eins og
annað foreldri. Sama hversu illa
þér leið þá hugsaðirðu alltaf um
alla aðra en sjálfa þig og kvartaðir
aldrei.
Þú varst aldrei reið, sama hvað
maður gerði og það er ekki til nein
slæm minning með þér. Þú áttir
bara gott skilið.
Þú átt aldrei eftir að yfirgefa
mig, þú átt alltaf eftir að vera hjá
mér og átt stóran hluta í mínu
hjarta.
Núna kveð ég þig, elsku amma.
Hvíldu í friði.
Þinn
Andri Már.
Elsku amma.
Mér þykir svo vænt um þig og
það eru svo margar minningar
sem við áttum saman og ég vildi
bara að þær yrðu fleiri. Ég gat
alltaf talað við þig um allt og þú
hlustaðir alltaf.
Þú hjálpaðir mér mikið þegar
ég var með kvíða og talaðir alltaf
við mig þegar ég þurfti vernd-
arengil sem þú saumaðir fyrir mig
þegar ég átti erfitt. Þú hjálpaðir
mér mikið en núna ert þú vernd-
arengillinn minn og ert komin á
góðan stað. Mér þykir vænt um
þig.
Þú gerðir allt fyrir alla.
Þú gast allt.
Þú áttir gott hús
gott hjarta
gott knús
og alltaf eitthvað í að narta
og svo varstu alltaf til í að kjafta.
Þín
Birgitta Sól.
Elsku stóra systir. Það er erfitt
og óraunverulegt að skrifa nú
kveðjuorð til þín. Þú varst búin að
heyja margar orrusturnar við ill-
vígan sjúkdóm sem á endanum
bar sigur úr býtum. Alltaf sýndir
þú þrautseigju og æðruleysi og
varst frekar sú sem stappaði stál-
inu í aðra. Okkur er úthlutað mis-
löngum tíma hér á jörð. Ég velti
fyrir mér tilganginum með því og
hugsa í leiðinni um réttlæti og um
óréttlæti sem mér finnst eiga við í
þínu tilfelli. Þinn tími kom allt of
fljótt. Ég reyni að réttlæta þessa
hugsun með því að einblína á að
nú er þjáningum þínum lokið.
Mig langar sérstaklega að
þakka þér fyrir góðu árin sem við
tvíburasysturnar áttum hjá þér
og fjölskyldu þinni í Grundarfirði.
Þar upplifðum við fullt af ævintýr-
um sem fylgja æskunni. Til að
byrja með fengum við að fara
saman í dvöl til þín á sumrin, en
síðan fór önnur í einu. Ég átta mig
nú á því að það hefur verið nóg að
gera hjá þér með fjögur börn,
hvað þá að bæta við tveimur
böldnum til viðbótar. Ég vil líka
þakka þér fyrir allt sem þú kennd-
ir mér, t.d. að prjóna, baka og elda
mat, því það er eitt af því
skemmtilegasta sem ég geri enn
og gefur mér ómælda ánægju. Þú
varst alltaf svo þolinmóð við þessa
kennslu eins og allt annað. Síðast
þegar við hittumst sast þú úti í
sólinni sunnan við vegg í faðmi
ástvina þinna. Nú veit ég að slíkt
er hið sama nema á öðrum stað í
faðmi þeirra sem farnir eru. Nú er
ég staðráðin í að reyna að ylja mér
á öllum góðu minningunum sem
ég á um þig og góðmennsku þína.
Ég bið góðan guð að styrkja
ástvini þína sem eiga um sárt að
binda og sendi alla mína góðu
strauma til ykkar allra.
Lilja og fjölskylda, Dalvík.
Það er erfitt að trúa því að
Hjördís frænka sé dáin. En nú ert
þú komin til afa Villa og ömmu
Lilju. Við minnumst þess alltaf
hve vel þú tókst á móti okkur þeg-
ar við komum í heimsókn. Alltaf
áttir þú eitthvert heimabakað
góðgæti svo sem kleinur eða
snúða handa okkur. Þú og Pétur
voruð svo gjafmild og við hlökk-
uðum alltaf til að opna gjafir frá
ykkur, því þær voru alltaf svo fín-
ar, oft eitthvað til að föndra eða
búa til.
Mest spennandi fannst okkur
þó að koma til ykkar á Grund-
firska daga. Húsið ykkar var svo
vel og fallega skreytt og þar var
alltaf svo mikið skemmtilegt að
gera fyrir krakka.
Það er erfitt að hugsa til þess
að geta ekki hitt þig aftur en við
vitum að þú vakir yfir okkur og
við munum aldrei gleyma þér.
Þín frændsystkini,
Magnús Már, Berglind
og Kristín.
Fallin er frá, langt um aldur
fram, elskuleg vinkona okkar,
Hjördís Vilhjálmsdóttir.
Við kynntumst henni fyrir
rúmum 40 árum þegar hún var í 5.
bekk Lindargötuskólans. Ári síð-
ar lágu leiðir Hallbjargar og
Hjördísar saman í Fóstruskólan-
um og tókst þá fljótlega mikil vin-
átta á milli okkar. Þá var Pétur
kominn inn í spilið og allt frá þeim
tíma hafa þau verið í hópi okkar
bestu vina. Höfum við átt margar
ánægjulegar samverustundir sem
núna renna gegnum hugann, hver
af annarri, og allar yndislegar og
eftirminnilegar.
Hjördís var höfðingi heim að
sækja. Þegar við komum í Grund-
arfjörðinn var þar jafnan hlaðið
veisluborð. Okkur þótti stundum
um of og reyndum einu sinni að
koma óvænt. En Hjördís var
viðbúin, dró fram hverja kökuna á
fætur annarri og sagði með bros á
vör. „Hélduð þið virkilega að það
væri hægt að koma mér á óvart í
þessum efnum“?
Hjördís var í einu orði sagt,
yndisleg manneskja allt í gegn.
Hún hugsaði fyrst um aðra, svo
um sjálfa sig. Hún spurði fyrst,
hvernig hefurðu það og gaf svo
góð ráð í kjölfarið áður en hægt
var að spyrja um hennar hagi.
Hún var hjálpsöm og ráðagóð
og við undruðumst hverju hún
kom í verk. Meðfram stóru og
gestkvæmu heimili og barnabörn-
um sem hún sinnti af einstakri
natni, gat hún prjónað og saumað
og föndrað og bakað svo undrum
sætti.
Hér á árum áður, þegar börnin
okkar voru yngri, áttum við marg-
ar ánægjustundir í Mýrarhúsum
með þeim Hjördísi, Pétri og börn-
um þeirra. Þá var leikið sér í fjör-
unni, siglt út á vatnið, veitt eða
bara svamlað. Á þeim árum var
alltaf gott veður og í minningunni
um Hjördísi var alltaf gott veður.
Nokkur sumur var Hallmar
sonur okkar hjá þeim og reyndist
Hjördís og fjölskyldan öll honum
einstaklega vel og fáum við þeim
það aldrei fullþakkað. Þessa tíma
naut hann mjög vel og var eins og
einn af fjölskyldunni.
Hjördís var hreinskilin með af-
brigðum og lét skoðanir sínar hik-
laust í ljós. Ákvarðanir sem við
hjónin tókum og henni þóttu ekki
réttar þurftum við jafnan að rök-
styðja fyrir henni. Aldrei virkaði
það þó sem umkvörtun eða nöld-
ur, bara góð ráð, gefin af góðum
vini.
Nú hefur hún kvatt okkur í
hinsta sinn en eftir sitja ljúfar
minningar um yndislega vinkonu.
Elsku Pétur, Eva, Ásdís, Jón
Pétur, Villi, barnabörn , tengda-
börn og aðrir ástvinir.
Við vottum ykkur okkar dýpstu
samúð.
Umhyggju og ástúð þína
okkur veittir hverja stund.
Ætíð gastu öðrum gefið
yl frá þinni hlýju lund.
Gáfur prýddu fagurt hjarta,
gleðin bjó í hreinni sál.
Í orði og verki að vera sannur
var þitt dýpsta hjartans mál.
(Ingibjörg Sigurðardóttir)
Hallbjörg og Óskar Elvar.
Elsku vinkona. Okkur var
greinilega aldrei ætlað að hittast
aftur. Í þau skipti sem við reynd-
um var eitthvað sem kom upp á.
Ég sit hér með síðasta bréfið
frá þér og það andar bjartsýni,
lyfin virðast vera að virka og
meinin hafa aðeins minnkað. Ein-
hvern veginn datt mér ekki í hug
að við myndum aldrei hittast aftur
þegar ég les þessar línur.
Þar kemur líka fram hversu
ánægð þú varst með afmælisveisl-
una sem þú ætlaðir ekki að hafa
en fjölskyldan sá til að yrði haldin,
þar sem fjölskylda, vinir og sam-
starfsmenn komu og fögnuðu
þessum degi með þér með falleg-
um ræðum og hljóðfæraleik
barnabarnanna.
Ég var staðráðin í að koma í
heimsókn til ykkar þegar við
komum til landsins í sumar og
kem til með að gera það allavega
til að kasta kveðju á Pétur og þau
börn og barnabörn sem eru á
staðnum og fer svo auðvitað að
leiði þínu.
Þrátt fyrir að ég sé búin að
vera búsett erlendis í yfir 30 ár
hélst vinátta okkar óbreytt og vil
ég kveðja þig með þessu fallega
ljóði:
Minning þín er mér ei gleymd;
mína sál þú gladdir;
innst í hjarta hún er geymd,
þú heilsaðir mér og kvaddir.
(Káinn)
Elsku Pétur, börn, tengdabörn
og barnabörn, hugur okkar er
með ykkar á þessum erfiðu tím-
um. Missir ykkar er mikill og mik-
il eftirsjá að frábærri eiginkonu,
móður, tengdamóður og síðast en
ekki síst ömmu. Munið bara að sá
sem hefur verið elskaður lifir kyrr
í hjörtum okkar.
Sofðu rótt, elsku Hjördís, og
Guð geymi þig.
Þín vinkona,
Birna Ágústsdóttir
og Júlíus Sigmundsson.
Hryggðar hrærist strengur
hröð er liðin vaka
ekki lifir lengur
ljós á þínum stjaka.
Skarð er fyrir skildi
skyggir veröldina
eftir harða hildi
horfin ertu vina.
Klukkur tímans tifa
telja ævistundir
ætíð lengi lifa
ljúfir vinafundir.
Drottinn veg þér vísi
vel þig ætíð geymi
ljósið bjart þér lýsi
leið í nýjum heimi.
(Hákon Aðalsteinsson)
Í dag verður borin til grafar
góð vinkona og samstarfsfélagi
okkar til margra ára, Hjördís Vil-
hjálmsdóttir.
Hjördís starfaði ásamt manni
sínum, Pétri Guðráði, við Grunn-
skóla Grundarfjarðar. Hún starf-
aði sem kennari fyrstu árin þar til
þau hjónin tóku sig til og fluttu til
Noregs þar sem hún útskrifaðist
sem sérkennari og var það hennar
starf þar til hún hætti að vinna
fyrir nokkrum árum vegna heilsu-
brests.
Hjördís var hæg í umgengni og
afar viðkunnanleg á allan hátt.
Hún vann sína vinnu af alúð og
umhyggju og nemendunum þótti
afar gott að koma til hennar. Hún
bar hag allra nemenda sinna fyrir
brjósti og mátti ekki hugsa til
þess að þeim liði illa á nokkurn
hátt. Eins nutum við samstarfs-
fólk hennar góðs af henni því allt-
af var gott að leita til hennar með
hvað sem var.
Hjördís var vandvirk og allt
sem hún tók sér fyrir hendur varð
að vera 100%. Hún var afkasta-
mikil og minnumst við hannyrða
hennar og fallegs handverks.
Hún var höfðingi heim að
sækja og átti fallegt heimili. Hún
hafði alltaf fínt í kringum sig,
hvort sem það var heima eða í
vinnunni. Það þurfti allt að vera í
röð og reglu, stundum þannig að
okkur þótti nóg um.
Hjördís var mikil fjölskyldu-
manneskja. Fjölskyldan var
henni allt. Hún var algjör
draumaamma og sá ekki sólina
fyrir barnabörnunum sínum. Hún
var mjög stolt af öllu sínu fólki.
Sendum okkar innilegustu
samúðarkveðjur til Guðráðs, Evu
Jódísar, Ásdísar, Jóns Péturs,
Vilhjálms, tengdabarna og barna-
barna. Ykkar missir er mikill en
minning um góða konu mun lifa
með okkur öllum.
Fyrir hönd starfsfólks Grunn-
skóla Grundarfjarðar,
Unnur Birna Þórhallsdóttir.
Góður vinur er gulli betri.
Hjördís Vilhjálmsdóttir flutti til
Grundarfjarðar um svipað leyti
og við hjónin fyrir um það bil fjór-
um áratugum. Eiginmaður henn-
ar, Pétur Guðráð Pétursson, var
heimamaður. Í Grundarfirði hófu
þau búskap sinn og þar hafa þau
búið alla tíð síðan. Þau byggðu sér
fljótlega glæsilegt einbýlishús og
yndislegt var að fylgjast með
hversu samhent og einhuga þau
stilltu saman krafta sína. Sam-
félagi sínu í Grundarfirði hafa þau
hjónin skilað einstöku starfi, fyrst
og fremst sem kennarar við leik-
skóla og grunnskóla staðarins en
hæfileikaríkt fólk kemur líka víð-
ar við sögu í kennslu- og fé-
lagsmálum. Það munar um slíka í
fámennri byggð.
Hjördís var einstök kona, falleg
og hlý manneskja sem bar með
sér gæsku og gleði í allra garð.
Hún var greind kona, hugsandi og
næm og læs á líðan fólks og fram-
göngu og hún hafði ríka tilfinn-
ingu fyrir dýpstu rökum lífsins.
Traust manneskja, hreinskiptin,
réttsýn og heilsteypt. Slíkar eig-
indir nýtti hún vel í starfi sínu sem
kennari. Þar bjó hún yfir stað-
góðri þekkingu og tók ástfóstri
við nemendur sína og vildi allra
vanda leysa. Vandvirk og ná-
kvæm og kunni þá list að gera
námið að skemmtilegum leik.
Þessa nutu líka börnin hennar og
barnabörn sem auðguðust af
visku hennar og kærleik. Hjördís
var mikil hannyrðakona. Á því
sviði lék allt í höndum hennar og
listrænir hæfileikar nutu sín.
Þau hjónin sóttu sér frekari
menntun í sérkennslu- og uppeld-
isfræðum til Noregs en þar
dvöldu þau við háskólanám í þrjú
ár. Og fallegt er heimili þeirra, vel
búið og snyrtilegt. Þar ríkir hlýr
andi gestrisni og Hjördís töfraði
fram veislukost á engri stund hve-
nær sem gesti bar að garði. Þar
var jafnan gott að koma til fagn-
aðarfunda.
Hjördís bjó við heilsuleysi um
langt árabil. Þung áföll riðu yfir
með fárra ára millibili og settu
mark sitt á tilveruna. Erfiðar
læknisaðgerðir skiluðu tíma-
bundnum bata en sífellt sótti í
sama horf. Hjördís mætti þessu
mótlæti af einstöku æðruleysi og í
raun ótrúlegt að vitna hvernig
hún hélt reisn sinni og gleði í
gegnum þær raunir allar. Bónd-
inn hennar góði, börnin og fjöl-
skyldan umvöfðu hana ástúð sinni
og hjástoð. Síðustu vikur og dæg-
ur hafa verið þungbær og sorgin
sár og djúp við ótímabært fráfall
góðrar konu. Eftirminnileg eru
orðin sem Hjördís flutti í tilefni
sextugsafmælis síns fyrir tæpu
ári.
Sú ræða var lærdómsrík þeim
sem hlýddu, full af einlægu þakk-
læti og heilbrigðri lífsýn. Engin
leið var að sjá að þar færi kona
sem ekki gekk heil til skógar, svo
fallega bar hún sig og glæsilega
með geislandi brosi og hlýju fasi.
Tveir hvítir englar, sem töfrað-
ir voru úr saumavélinni hennar
Hjördísar, prýða stofurnar okkar;
einn í sumarhúsinu okkar í
Grundarfirði og annar í Garða-
bænum. Þeir minna okkur á góða
vinkonu og þeir minna okkur á þá
einlægu trú sem helgaði líf henn-
ar og tilveru. Í þeirri trú kveðjum
við og þökkum samleið góðra
daga, einstaka og trölltrygga vin-
áttu og hlýhug allar stundir. Guð
huggi og styrki ástvini alla á kom-
andi tíð. Guð blessi minningu
mætrar konu.
Jón Þorsteinsson, Sigríður
Anna Þórðardóttir. Flatahraun 5a • www.utfararstofa.is • Símar: 565 5892 & 896 8242
ÚTFARARSTOFA HAFNARFJARÐAR
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Auðbrekku 1, Kópavogi
Sverrir
Einarsson
Kristín
Ingólfsdóttir
Útfararþjónusta síðan 1996
ALÚÐ • VIRÐING • TRAUST
Áratuga reynsla
Vaktsími:
581 3300 & 896 8242
www.utforin.is
Allan sólarhringinn
Okkar ástkæra móðir, tengdamóðir, amma
og langamma,
HALLA S. JÓNSDÓTTIR
húsfrú,
lést á hjúkrunarheimilinu Eir
föstudaginn 8. maí.
Þeim sem vilja minnast hennar er bent á
Krabbameinsfélag Íslands.
.
Brynja Nordquist, Þórhallur Gunnarsson,
Pálína Friðgeirsdóttir,
Íris Nordquist, Ragnar Guðmundsson,
Jónas E. Nordquist, Chaemsri Kaeochana,
Róbert Aron Magnússon,
Ásgeir Örn Nordquist,
Edda G. Ólafsdóttir, Árni H. Sófusson
og langömmubörnin
Patrekur, Andrea, Karen, Oliver,
Kristófer og Aron.
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir
og afi,
INDRIÐI PÁLSSON,
fyrrverandi forstjóri,
Sóltúni 16,
Reykjavík,
lést á Landspítalanum í Fossvogi miðvikudaginn 13. maí.
.
Elísabet Guðný Hermannsdóttir,
Sigríður Indriðadóttir, Margeir Pétursson,
Einar Páll Indriðason, Halla Halldórsdóttir,
Elísabet, Indriði, Halldór og Ingibjörg.
Okkar ástkæra,
SIGRÚN GÍSLA HALLDÓRSDÓTTIR,
Suðurgötu 18b,
Sauðárkróki,
lést á Sjúkrahúsinu á Akureyri
miðvikudaginn 13. maí.
Útförin auglýst síðar.
.
Halldóra Ragna Einarsdóttir, Gunnlaugur Eiðsson,
Gísli Arnar Elínarson,
Magnús Sverrisson, Ásta Pálína Ragnarsdóttir,
Jóhann Magni Sverrisson, Leidy Karen Steinsdóttir
og fjölskyldur.
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
EINAR ÖRN BJÖRNSSON,
fyrrverandi héraðsdýralæknir,
verður jarðsunginn frá Fossvogskirkju
þriðjudaginn 19. maí kl. 13.
.
Jóhanna M. Einarsdóttir, Andrés K. Hjaltason,
Edda K. Einarsdóttir, Haraldur Ólafsson,
barnabörn og langafabarn.
Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir, afi og
langafi,
JÓN ÞÓRMUNDUR ÍSAKSSON
flugumferðarstjóri,
Háaleitisbraut 38,
Reykjavík,
lést á Landspítalanum fimmtudaginn 14. maí.
Útför verður auglýst síðar.
.
Þóra Karítas Ásmundsdóttir,
Jónína Helga Jónsdóttir, Þorsteinn Þorsteinsson,
Svanhildur Jónsdóttir, Jóhann Jónsson,
Helena Jónsdóttir, Páll Ríkarðsson,
Ásmundur Ísak Jónsson, Guðrún Björg Ragnarsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.