Morgunblaðið - 16.05.2015, Blaðsíða 38

38 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 16. MAÍ 2015
✝ Ólafur Svein-björn Vilhjálms-
son fæddist á Ísa-
firði 26. júlí 1927.
Hann lést á Fjórð-
ungssjúkrahúsinu á
Ísafirði 10. maí
2015.
Foreldrar hans
voru Sesselja Svein-
björnsdóttir, f. í
Botni í Súgandafirði
11.2. 1893, d. á Ísa-
firði 10.12. 1950, og Vilhjálmur
Jónsson, f. á Höfða í Grunnavík
25.5. 1888, d. á Hrafnistu í
Reykjavík 24.11. 1972. Systkini
Ólafs eru Guðmundína Kristín,
f. 1915, d. 2009; Guðfinna, f.
1917, d. 1998; Jón, f. 1918, d.
1994; Guðmundur Friðjón, f.
1919, d. 1920; Guðmundur Frið-
rik, f. 1921, d. 2006; Jóhanna, f.
1922, d. 2001; Ásgeir Þór, f.
1924, d. 2008; Hansína Guðrún
sambýliskona Line K. Jenssen.
Guðbjartur á sex börn úr fyrri
samböndum og sjö barnabörn.
Line á þrjú börn áður. 5) Stúlka,
andvana fædd 19.10. 1964. 6)
Sesselja Anna, f. 3.1. 1967, maki
Jón Pétur Einarsson og eiga
þau tvö börn. Sesselja á þrjú
börn úr fyrra sambandi. 7) Ólaf-
ur Helgi, f. 15.9. 1971, maki Ása
Rut Halldórsdóttir og eiga þau
þrjú börn. Ólafur á þrjú börn úr
fyrri samböndum og Ása á tvö
börn áður. 8) Þórey María, f.
30.5. 1973, maki Þórður Emil
Sigurvinsson og eiga þau fimm
börn. 9) Lilja Debóra, f. 4.5.
1976, maki Sæmundur Bjarni
Guðmundsson og eiga þau tvö
börn. Lilja á eitt barn úr fyrra
sambandi. 10) Nína Dís, f. 25.3.
1985, sambýlismaður Magnús
Salvarsson og eiga þau tvö
börn.
Ólafur bjó á Ísafirði alla sína
tíð. Hann vann hjá Vegagerð
ríkisins alla sína starfsævi og
stundaði búskap meðfram því til
æviloka.
Ólafur Sveinbjörn verður
jarðsunginn frá Ísafjarðar-
kirkju í dag, 16. maí 2015, kl. 14.
Elísabet, f. 1926;
Finnur, f. 1929, d.
1930; Sumarliði
Páll, f. 1930, d.
2013; Jason Jó-
hann, f. 1932, d.
2009; Matthías
Sveinn, f. 1933, d.
1999.
4. júní 1960
kvæntist Ólafur
Helgu Maríu
Kristjánsdóttur, f.
6.9. 1939. Börn þeirra eru: 1)
Sigrún Þórey, f. 7.6. 1958, maki
Guðjón Andersen og eiga þau
þrjú börn og fimm barnabörn. 2)
Vilhjálmur, f. 25.10. 1960. Fyrr-
verandi sambýliskona hans er
Birna Ólafsdóttir og eiga þau
tvö börn. 3) Kristján, f. 12.1.
1962, maki Hulda Valdís Stein-
arsdóttir og eiga þau þrjú börn
og fjögur barnabörn. 4) Guð-
bjartur Brynjar, f. 1.6. 1963,
Já, þannig líður tíminn. Í dag er
borinn til grafar tengdafaðir minn
Ólafur Vilhjálmsson eða Óli Villa
eins og hann var kallaður í dag-
legu tali. Ég minnist Óla fyrst
þegar við Kristján sonur hans
kynntumst, hann var hæglátur og
flíkaði ekki skoðunum sínum að
óþörfu en stóð fast á sínu ef svo
bar undir og talaði aldrei illa um
neinn. Kom upp vænlegum níu
barna hópi og var stoltur af.
Óla féll aldrei verk úr hendi og
ósérhlífinn var hann og þó svo
vanheilsan hafi tekið sinn toll und-
anfarin ár og oft staðið tæpt var
það jákvæðnin og dugnaðurinn
sem kom honum af stað aftur og
stefnan var ætíð sú að vera kom-
inn af stað inn fjárhús fyrir næsta
burð eða göngur. Oft var gantast
með það að Óli ætti níu líf eins og
kötturinn og hafði hann gaman af
því og brosti í kampinn. En senni-
lega eiga þau líf sinn tíma eins og
önnur líf. Bóndi var Óli fram í
fingurgóma og vorin voru hans
uppáhaldstími, oft kallaði hann á
mig þegar við vorum saman í fjár-
húsinu og benti út á túnið og
dásamaði litlu lömbin sín, hvað
þau væru falleg, hann elskaði
kindurnar sínar. Á haustin þegar
hann talaði um að þessa eða hina
kindina vantaði en okkur hinum
fannst hver kind annarri lík brást
sú þekking ekki frekar en vana-
lega. Það var Óla þungbært þegar
við urðum að lóga öllu fénu vegna
mengunar í Sorpbrennslunni
Funa mánuði fyrir burð.
Eitt skipti stuttu eftir förg-
unina þegar við sátum yfir kaffi-
bolla heima og Óli var nýkominn
innan úr fjárhúsi sagði hann mér
að tíkin okkar hefði lagst á auðar
grindurnar og spangólað „og ég
gat ekki annað en grátið með
henni,“ sagði hann. Já, svona var
Óli minn, mátti aldrei neitt aumt
sjá hvort sem það voru afabörnin
hans eða skepnurnar.
En önnur áhugamál átti Óli líka
þó svo að hann léti sig aldrei í
fyrsta sæti og færi ekki að sinna
þeim fyrr en á fullorðinsárum,
nokkrum sinnum fórum við á
þorrablót og alltaf var hann fyrst-
ur manna út á gólfið með tengda-
dótturina sér við hlið. Óli elskaði
að dansa og seinna fór hann svo að
dansa með eldriborgurum. Eitt
sinn kom hann til mín á Urðar-
veginn, nánast hoppaði inn um
dyrnar af gleði og sagði að hann
hefði ekki misst úr eitt einasta lag
og dansað við allar konurnar frá
upphafi til enda.
Óli kom stundum með okkur í
sumarfrí og þá nutu feðgarnir
þess að vera í heita pottinum og
slaka á eða það var ferðast saman
um landið. Óli var svo þakklátur
fyrir allt sem fyrir hann var gert
og talaði lengi um það á eftir.
Strákarnir mínir nutu þeirra for-
réttinda að fá að alast upp með afa
sínum og þær eru dýrmætar,
minningarnar um góðan afa.
Elsku tengdapabbi minn, mikið
á eftir að verða tómlegt hérna hjá
okkur eftir að þú ert farinn en
minningin lifir og lífið heldur
áfram, nú eruð þið sameinuð á ný,
tengdamamma og þú.
Þín tengdadóttir
Hulda.
Við höfum átt margar stundir
saman og flestar af þeim voru þar
sem þér þótti best að vera, í fjár-
húsinu með kindunum. Uppá-
haldstími þinn var rétt að byrja,
sem er sauðburðurinn, en þú ljóm-
aðir allur þegar hann nálgaðist og
spenningurinn fór varla framhjá
neinum. Svo tók næsti kafli við,
heyskapurinn. Þar passaðir þú
upp á að allt færi rétt og vel fram
og þess á milli gekkst þú um túnin
með hrífuna þína til að aðgæta að
hvert einasta strá hefði farið með,
því ekki mátti skepnurnar skorta
hey. Svo fór að líða á haustið og
aftur varstu farinn að ljóma af
spenningi. Nú voru kindurnar þín-
ar að koma heim.
Elsku afi minn, margs er að
sakna og margs er að minnast. Þú
varst sannarlega gull af manni.
Ég vil þakka þér fyrir allt. Þú hef-
ur reynst mér og mínum vel og
skilur eftir stórt spor í hjarta okk-
ar. Við höfum margar skemmti-
legar og ljúfar minningar um þig
sem munu fylgja okkar um ókom-
in ár.
Dal einn vænan ég veit,
verndar Drottinn þann reit.
Allt hið besta þar blómgast hann lætur.
Þar er loftið svo tært,
þar er ljósblikið skært. –
Þar af lynginu er ilmurinn sætur.
(Hugrún.)
Ég kveð þig að sinni, afi minn.
Þinn,
Ólafur Sveinbjörn.
Ólafur Sveinbjörn
Vilhjálmsson
✝ Steinn Péturs-son Tavsen
fæddist á Hofsósi 8.
júlí 1949. Hann lést
á Heilbrigðisstofn-
un Suðurnesja 6.
maí 2015.
Foreldrar Steins
voru Aðalheiður
Bára Vilhjálms-
dóttir, f. 31. októ-
ber 1922, d. 3.
október 1960, og
Pétur Andreas Tavsen, f. 20.
september 1919, d. 24. maí
1990. Systkini Steins eru Uni
Þórir, f. 19. mars 1942, d. 24.
mars 2014; Hermína Sofía, f. 29.
júlí 1948, d. 1. ágúst 1993; Sig-
urður Bjarnar, f. 21. október
1950; Rúnar, f. 3. febrúar 1953;
Salmína Sofie, f. 6. september
1954. Steinn missti móður sína
11 ára gamall og fór þá í fóstur
á Bæ á Höfðaströnd til Krist-
ínar og Björns sem reyndust
Vestmannaeyjum var hann á
Guðmundi VE, Þórunni Sveins-
dóttur VE og Gjafari VE. Í
Vestmannaeyjum tók hann
fiskimanninn í Stýrimannaskól-
anum sem gaf honum stýri-
mannaréttindi í fraktina og
sigldi hann á Mælifellinu á
Grænland, Ameríku, Evrópu og
Rússland. Hann var til sjós á
nokkrum bátum sem Hofsós-
ingar áttu, þar á meðal á Haf-
borg, Berghildi, Frosta og Rót.
Á tíunda áratugnum varð breyt-
ing á högum Steins þegar hann
fór að vinna sem verkstjóri við
hellulagnir og aðra verktaka-
vinnu, meðal annars hjá Fjöl-
verki, þar sem hann var lengst,
svo með Sigurði bróður sínum
hjá STP verktökum. Síðustu ár-
in vann Steinn hjá Hampiðjunni
við netagerð og netauppsetn-
ingu.
Steinn var síðustu fjögur árin
til heimilis á Borgarvegi 15 hjá
bróðursyni sínum Ómari og
einnig var hann mikið yfir æv-
ina hjá Salmínu systur sinni í
Skagafirði.
Útför Steins verður gerð frá
Hofsóskirkju í dag, 16. maí
2015, og hefst athöfnin kl. 14.
honum vel. Börn
Steins eru: 1) Bára
Jónína, f. 27. jan-
úar 1969, móðir
Hallfríður Sigríður
Jónsdóttir, maki
Kristinn Frímann
Árnason, f. 15. des-
ember 1968, börn
þeirra eru Unnur
Inga, Andrea Ösp
og Árni. 2) Sváfnir
Már, f. 13. ágúst
1986, móðir Bergrún Antons-
dóttir.
Steinn var skipstjóri og stýri-
maður að mennt. Hann byrjaði
snemma að vinna og vann bæði
til sjós og lands. Hann var með-
al annars við útgerð hjá frænda
sínum, Þorgrími Hermannssyni,
og öðrum skyldmennum. Eins
og tíðkaðist fór Steinn á vertíð-
ir á veturna í Ólafsvík og Vest-
mannaeyjum, þar sem hann var
meira og minna í rúm 20 ár. Í
Ekki grunaði mig það þegar
faðir minn Uni Pétursson andaðist
hinn 24. mars 2014 að þú, sjö árum
yngri bróðir hans, myndir fara að-
eins rúmum 13 mánuðum seinna.
Ævi okkar hefur verið samtvinnuð
frá því ég fæddist.
Þú sagðir mér að daginn sem
ég fæddist hefði verið gott veður
og mjög góð grásleppuveiði svo
ekki var verið í landi að bíða eftir
að ég kæmi. Þegar þið komuð í
land var litið við, farið að sofa og
aftur á sjóinn að draga fleiri net.
Svona var allt þitt líf, elsku frændi,
þú flakkaðir um landið og varst á
ýmsum bátum og togurum. Einn-
ig fórstu um allan heim á Mælifell-
inu í millilandasiglingum.
Þegar ég var 14 ára og allir fóru
að skemmta sér um verslunar-
mannahelgi þá komst þú og varst
tilbúinn að fara á færaveiðar með
okkur feðgunum. Ekki var nú
ánægjan mikil hjá mér að vera
enn eina helgina á sjó. En að vera
með ykkur svona kappsömum að
mokdraga þorsk á rafmagnslaus-
ar Elliðarúllur gerði það að verk-
um að allt ergelsi gleymdist og ég
ætlaði ekki að vera minni maður
en þú, frændi, svo það var ekki
stoppað fyrr en allt var fullt og
siglt í land með tæp 12 tonn á 12
tonna báti.
Það var ekki að ástæðulausu að
þú, Steinn Pétursson Tavsen,
varst kallaður „Harður“ af mér og
fleirum þótt þú gengir undir nafn-
inu Brói. Þér fannst ekkert vera
neitt mál og reyndir alltaf að finna
léttari lausn til að auðvelda vinn-
una fyrir mannskapinn. Það er nú
ekki hægt að gleyma því þegar
Hafborgin SK var keypt og þú
vildir vera með í að róa á þessum
báti, fyrst á línu, dragnót og svo á
hörpudiski. Þú hafðir ekki séð eða
prófað vitlausari vinnuaðferðir en
að moka sama grjótinu og skelja-
ruslinu með ísskóflum 10 til 14
tíma á dag. Þetta gekk alveg fram
af þér svo þú fórst aftur til Vest-
mannaeyja þar sem þér líkaði allt-
af vel að vera.
Þar varstu í góðum plássum
eins og til dæmis á Guðmundi VE,
Þórunni Sveinsdóttur VE og Gjaf-
ari VE. Alltaf togaði Norðurlandið
aftur og aftur og komst þú eins og
farfuglarnir á vorin og fórst á
haustin þegar skyggja tók. Þú
varst farsæll og fengsæll skip-
stjóri og stýrimaður. Einnig slas-
aðist enginn alvarlega og ekki
misstirðu mann á sjónum. Margir
skipstjórar mættu taka ykkur
bræður sér til fyrirmyndar með
það hvernig á að koma fram við
mannskapinn.
Mitt fyrsta verk með stýri-
mannaréttindi var að koma um
borð hjá þér á Sólfellinu EA og
rerum við nokkra mánuði saman á
rækjuveiðum eða allt þar til við
pabbi fórum aftur saman í útgerð.
Lífið var þér ekki alltaf auðvelt
og varst þú ekki nema 11 ára þeg-
ar mamma þín dó og þú fórst í
fóstur á Bæ á Höfðaströnd. Þar
líkaði þér vel og bjóst vel að því
sem þú lærðir þar ásamt að því að
byrja stuttu seinna á sjó hjá
frænda þínum, Þorgrími Her-
mannssyni, og öðrum skyldmenn-
um sem voru hjá þeirri útgerð.
Þegar leiðir okkar lágu aftur sam-
an vildirðu stoppa í nokkra daga,
sem urðu að fjórum árum, og var
það góður tími sem við fengum
saman.
Þú vildir allt fyrir alla gera sem
sakna og syrgja sárt núna. Farðu í
friði og mega höfuðáttirnar norð-
ur, austur, suður og vestur leið-
beina þér. Þín er sárt saknað,
elsku frændi.
Þorgrímur Ómar Tavsen.
Steinn Pétursson
Tavsen
HINSTA KVEÐJA
Hvíl í frið elsku pabbi
minn
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson.)
Þín dóttir,
Bára.
✝ Jón ÞorsteinnSigurðsson
fæddist á Rana við
Hvamm í Dýrafirði
22. janúar 1920.
Hann lést á dvalar-
heimilinu Tjörn á
Þingeyri 4. maí
2015.
Foreldrar Jóns
voru Sigurður
Jónsson, f. 10.7.
1888, d. 11.3. 1941,
frá Næfranesi við Dýrafjörð,
og Margrét Arnfinnsdóttir, f.
21.6. 1895, d. 14.1. 1969, frá
Lambadal við Dýrafjörð. Jón
var fjórða barn foreldra sinna
en þau eignuðust níu börn. Eft-
irlifandi bræður Jóns eru þeir:
Jóhann Sigurlíni, f. 8. júlí 1928,
og Gunnar, f. 6. maí 1930.
Eftir fæðingu Jóns fluttust
foreldrar hans að Botni í Dýra-
firði, en árið 1925 flytjast þau í
Lambadal innri, eftir að snjó-
flóð féll í Botni. Bjuggu þau í
Lambadal innri til ársins 1938
er þau fluttu í Hvamm.
Jón kvæntist Guðbjörtu Hall-
dóru Vagnsdóttur frá Arnar-
firði árið 1953 og eignuðust
þau sex börn, þau
eru: Sigrún, Mar-
grét Ingibjörg,
Sigurður Pétur,
Jónína Sólveig,
Ólafur Ragnar og
Arnfinnur Auðunn.
Barnabörn Jóns
eru níu og barna-
barnabörnin átta.
Jón og Halldóra
hófu sína sambúð á
Brekku en fluttust
að Hvammi árið 1956 og
bjuggu þar til ársins 1962 er
þau fluttust til Þingeyrar.
Jón var sjómaður og fór á
sína fyrstu vetrarvertíð 14 ára
árið 1934 og lét ekki af sjó-
mennsku fyrr en 1981. Eftir
það gekk hann í þau störf sem
voru í boði, fiskvinnslu, slátrun
og öll almenn verkamanna-
störf.
Árið 2005 flutti Jón í
þjónustuíbúð fyrir aldraða á
Tjörn og síðar hjúkrunardeild-
ina árið 2013 þar sem hann
dvaldi þar til hann lést.
Útför Jóns Þorsteins verður
gerð frá Þingeyrarkirkju í dag,
16. maí 2015, kl. 14.
Elsku besti afi minn! Þú ert
sá besti afi minn. Þú ert nú far-
inn til himna. Ég mun sakna
þín svo mikið. Nú er hann afi
minn farinn til himna að hitta
ömmu mína. Hann var alltaf að
tala um ömmu. Við drukkum oft
kaffi og mjólkurkex með og
spiluðum rússa og þú talaðir
svo mikið um ömmu af því þú
saknaðir hennar svo mikið. Ég
kveð þig, afi minn með þessu
ljóði.
Nú hverfi oss sviðinn úr sárum
og sjatni öll beiskja í tárum,
því dauðinn til lífsins oss leiðir,
sjá, lausnarinn brautina greiðir.
Þótt líkaminn falli að foldu
og felist sem stráið í moldu,
þá megnar Guðs miskunnarkraftur
af moldum að vekja hann aftur.
Í jörðinni sáðkornið sefur,
uns sumarið ylinn því gefur.
Eins Drottinn til dýrðar upp vekur
það duft, sem hér gröfin við tekur.
(Stefán Thorarensen/Sigurbjörn
Einarsson)
Jón Hrafnkell Árnason.
Jón Þorsteinn
Sigurðsson
Harpa Heimisdóttir
Útfararstjóri
Hrafnhildur Scheving
Útfararþjónusta
Kirkjulundur 19 • 210 Garðabær
sími 842 0204 • www.harpautfor.is
Innilegar þakkir til þeirra sem sýndu okkur
samúð og hlýhug við andlát og útför
ástkærs eiginmanns míns, föður, sonar,
bróður og mágs,
EGILS STEINGRÍMSSONAR,
Þórunnarstræti 127,
Akureyri.
Sérstakar þakkir til allra þeirra er
sinntu honum í veikindum hans.
.
Unnur Hreiðarsdóttir,
Hanna Sóley Egilsdóttir,
Þóra Ásgeirsdóttir,
Birgir Steingrímsson,
Finnur Steingrímsson, Erla Sigurgeirsdóttir,
Kristján Steingrímsson, Harpa Sigurðardóttir.
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur
samúð og hlýhug vegna andláts og útfarar
móður okkar, tengdamóður, systur, ömmu
og langömmu,
SOFFÍU GUÐMUNDSDÓTTUR.
Þökkum starfsfólki Dalbæjar fyrir frábæra
umönnun.
.
Guðmundur H. Óskarsson, Arna G. Hafsteinsdóttir,
Rakel M. Óskarsdóttir, Gunnar Guðmundsson,
Þóra K. Óskarsdóttir, Haukur Jónsson,
Óskar A. Óskarsson, Anna H. Jóhannesdóttir,
Rannveig Guðmundsdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.