Fréttablaðið - 17.10.2015, Qupperneq 34

„Ég var ekki kaupfíkill þannig lagað
en lét telja mér trú um að ég þyrfti
alls konar drasl sem ég þurfti alls
ekki. Lifði svona aðeins umfram efni
eins og margir gera,“ segir Bryndís
Eva Ásmundsdóttir. Hún skrifaði
pistil á Kjarnann sem bar heitið Í
neyslu þar sem hún lýsti því hvern-
ig hún hefði einn daginn ákveðið
að hætta að kaupa hluti sem hún
þurfti alls ekki á að halda. Botninum
náði hún þegar hún kom heim með
tvo rándýra hönnunarpúða sem
hún hafði alls ekki efni á. Þá fannst
henni eins og rynni skyndilega af
henni og firringin varð allt í einu
augljós.
Bryndís segist hafa farið að hugsa
um þessa hluti þegar hún var að
nema menningarfræði þar sem
fjallað var um neysluvenjur og sóun.
„Ég prófaði að kaupa mér ekki föt í
hverjum mánuði, fara ekki alltaf í
litun og klippingu. Ég prófaði að
sleppa þessu og hinu sem ég hélt ég
þyrfti á að halda og uppgötvaði að
líf mitt varð betra en ekki verra.“
Í kjölfarið breyttist margt í heim-
ilishaldinu. Fjölskyldan kaupir
inn minna magn af mat og velt-
ir meira fyrir sér hverju þau þurfa
á að halda. „Áður opnuðu börnin
oft ísskápinn og kveinuðu yfir að
ekkert væri til og maður rauk til og
keypti alls kyns óþarfa. Þegar nánar
var að gáð var fullt til í skápunum.
Það er gaman að prófa sig áfram í
sambandi við mat, prófa að elda úr
þessu „engu“ og útkoman verður
oft stórskemmtileg.“ Í dag kaupir
hún sér sjaldan föt. „Þá aðallega í
Kolaportinu eða á mörkuðum. Við
fjölskyldan erum líka farin að sam-
nýta fataskápana okkar. Kærastinn
minn gengur oft í fötum af mér og
ég af dóttur minni eða öfugt. Ef það
hellist yfir mig löngun í ný föt, eins
og gerist auðvitað, þá getur líka
verið gott að fara í heimsókn til
systur minnar og fá eitthvað lánað
hjá henni. Ég fer til útlanda og kaupi
mér ekki neitt. Og það er bara ljóm-
andi. Mér tekst alltaf að vera í fötum
á daginn og lifa ágætis lífi,“ segir hún
hlæjandi.
Snyrtivörukaup hafa líka breyst.
„Ég var að ræða þetta við kærastann
minn og uppgötvaði að hann var að
borga helmingi minna fyrir húð-
vörur en ég. Ég ákvað að prófa að
nota hans rakakrem og það er bara
ljómandi fínt. Leikmaðurinn ég finn
lítinn mun þó að það sé örugglega
hægt að færa gríðarleg snyrtifræði-
leg rök fyrir því. Snyrtivörubrans-
inn gerir út á það að herja á konur,
sannfæra þær um alls konar galla og
misbresti en að sem betur fer sé til
lausn á þessum tilbúnu göllum.“
Nú hugsar hún sig um í nokkra
daga ef hana langar að kaupa sér
eitthvað. „Við kaupum ekki allt
strax. Hugsum um það í nokkra
daga, oft langar mann ekkert í hlut-
inn eftir nokkra daga. Þetta er oft
svona skyndilöngun. Maður sann-
færir sig um að maður þurfi þetta
og hitt.“
Dró úr neyslu
eftir púðakaup
Fyrir mér snýst þetta um að einfalda líf mitt. Ég vildi ekki eyða svona miklum tíma í að þrífa og þurrka af. Ég vil bara geta slappað af heima,
núna eru ekki endalaus verkefni
sem bíða heima. Það var það sem
mér fannst heillandi við þetta,“ segir
Þórhildur Magnúsdóttir. Hún stofn-
aði Facebook-hópinn Áhugafólk um
minimalískan lífstíl ásamt vinkonu
sinni, Magneu Arnardóttur.
Grunnhugmyndin er að hafa
aðeins í lífi sínu það sem maður þarf
og nýtur þess að hafa. „Þetta byrjaði
þannig að við vorum að tala um
hvað við værum með alltof mikið
af dóti í lífi okkar og fórum að spá
í þessum hlutum. Við ákváðum svo
að stofna þennan hóp,“ segir Þór-
hildur. Hópurinn varð fljótt vinsæll
og nú eru um 3.500 í hópnum. „Fólk
er að skiptast á ráðum og segja frá
hvernig það fór að eða leita ráða til
þess að byrja.“
Minna drasl og
Viktoría
Hermannsdóttir
viktoria@frettabladid.is
meiri gleði
Minimalískur lífsstíll nýtur æ meiri vinsælda en hann felur í sér að
einfalda líf sitt með því að eiga bara hluti sem gefa lífi manns gildi.
Minimalískur lífsstíll er að vera
laus við óþarfa og hafa aðeins í
lífi þínu það sem maður þarf á að
halda og nýtur þess að eiga. Hins
vegar eru engar reglur um hvað
hver og einn eigi að eiga mikið af
hverju heldur er það ólíkt eftir ein-
staklingum. Lífsstíllinn snýst ekki
um að eiga eins lítið og maður
getur eða bara nauðsynjar.
Hvernig á að koma sér af stað?· Byrjaðu hægt. Taktu eina skúffu eða skáp í einu. Hentu því
sem er ónýtt og mun ekki nýtast
öðrum og seldu eða gefðu hitt.
Um hvað snýst þetta?
· Hugsaðu með þér: „Nota ég þetta? Mun ég nota þetta?“ Ef svarið
er nei, láttu þá hlutinn hverfa.· Farðu í gegnum fataskápinn. Flokkaðu eftir því hvað þú notar og
hvað þú getur gefið.· Hugsaðu innkaupin öðruvísi. Stundum kemur yfir mann skyndi-
löngun til þess að kaupa eitthvað.
Farðu heim og hugsaðu í nokkra daga
um hvort þú þurfir hlutinn eða langar
í hann. Oft hverfur þá löngunin.
Fleiri góð ráð er að finna inni á
Facebook- hópnum Áhugafólk um
minimalískan lífstíl.
Þórhildur segir líf sitt vera tölu-
vert einfaldara í dag eftir því sem
hlutunum hefur fækkað.
Hún segir misjafnt hversu hratt
fólk fari af stað. „Sumir byrja smátt.
Taka einn skáp í einu. Konmari-
aðferðin er mjög vinsæl núna en
hún er byggð á bók sem japönsk
kona skrifaði. Hennar aðferð snýst
um að taka einn flokk af hlutum í
einu og setja í eina hrúgu. Til dæmis
föt, flokka þau, henda þeim sem þú
notar ekki og fara svo kannski og
taka allar bækurnar. Mörgum finnst
það virka mjög vel.“
Það er þó ekki svo að fólk hendi
bara hlutunum. Yfirleitt er fólk að
gefa hlutina, stundum til hjálpar-
stofnana, og sumir selja þá. Þannig
nýtast þeir öðrum.”
Margrét Linda Erlingsdóttir,
leiðtogi í skautsmiðju
Ég nýt lífsins til fulls
jafnt í leik og starfi
1 7 . ok tó b e r 2 0 1 5 L A U G A rD A G U r34 H e L G i n ∙ F r É t tA b L Að i ð