Fréttablaðið - 17.10.2015, Qupperneq 35

„Ég fann strax mikinn létti, ég var
ekki lengur með pressuna á mér að
þurfa að kaupa ný föt,“ segir Auður
Alfífa Ketilsdóttir sem ákvað í des-
ember 2013 að fara í árs fatabindindi.
Þá starfaði hún sem neytendablaða-
maður og hafði mikið verið að velta
fyrir sér minimalískum lífsstíl, hverju
við þurfum raunverulega á að halda.
„Ég var komin á kaf í þetta en á
sama tíma var í mér ákveðið stjórn-
leysi hvað varðaði það að kaupa föt,
græjur og svona ýmislegt. Ég var
síðan á þessum sama tíma að skoða
jólakjól sem kostaði 30 þúsund og
ég hafði ekki efni á. Samstarfsfélagi
minn hafði farið í gegnum þetta
ferli að einfalda líf sitt og spurði mig
hvort ég þyrfti þennan kjól. Ég þurfti
hann auðvitað ekki því ég átti nóg af
fötum og ákvað þess vegna að prófa
að fara í fatabindindi,“ segir hún.
Skilyrðið var að kaupa engin
föt í ár nema sokka, sokkabuxur
og göngubuxur. Sokkana keypti
hún, sokkabuxur að ári liðnu og
buxurnar fékk hún í jólagjöf frá for-
eldrum sínum. Auður segir það hafa
verið lítið mál að halda út bindindið.
Hún fór að nota fötin sem hún átti
fyrir meira. Hún fékk líka gefins föt
frá vinum og hélt stóran skiptifata-
markað þar sem hún fékk nýjar
flíkur. „Það komu yfir 100 manns
með föt sem voru sett bara í hrúgu
og fólk gat valið sér. Þar fékk ég sex
kjóla, kápu og alls konar. Ég held ég
hafi aldrei eignast jafn marga kjóla
og á þessu ári.“
Auður segir það hafa haft lítil
áhrif á sig að mega ekki kaupa
ný föt. „Ég man ekki eftir að hafa
langað í neitt nýtt allt árið. Ég fór
til útlanda um sumarið og var bara
að lesa blað meðan hinir fóru í HM.
Það er líka svo galin hugmynd að
þegar maður fer til útlanda þá þurfi
maður alltaf að vera í HM. Eina sem
ég fann fyrir er að undir lokin var
mig farið að vanta ullarsokka. Ég var
búin að stoppa í sum pörin tvisvar,
þriðja skiptið hefði verið of mikið.“
Eftir að árið var liðið vissi Auður
líka hvað hana raunverulega vant-
aði í fataskápinn, ekki bara í hvað
hana langaði. Í dag hugsar hún inn-
kaupin öðruvísi. „Núna kaupi ég
það sem mig vantar. Ég kaupi mér
alveg enn þá föt en það er öðruvísi
núna. Svo er líka gott ráð að taka til í
fataskápnum áður en maður kaupir
sér eitthvað því maður finnur oft
eitthvað þar.“
Í kjölfar fatabindindisins fór hún
líka að taka til á heimilinu og losa
sig við hluti sem hún hafði sankað
að sér. „Ég er svona safnari í mér, átti
rosalega mikið af hlutum. Ég seldi
fullt af dóti og gaf rest. Ég finn það
núna að með þessu báðu þá er ég
líka hætt að tengjast hlutum svona
mikið tilfinningalega. Það verður oft
þannig að þegar maður tengist hlut-
unum tilfinningalega þá fer hlutur-
inn að eiga mann en ekki öfugt.“
Keypti ekki föt í heilt ár
Auður fór í árs fatabindindi og segir það hafa verið lítið mál. Hún eignaðist nýjar
flíkur á skiptifatamörkuðum og tvær þeirra má sjá á bak við hana. FréttAblAðið/GVA
Áður opnuðu börnin oft ísskÁpinn og
kveinuðu yfir að ekkert væri til og
maður rauk til og keypti alls kyns óþarfa. þegar
nÁnar var að gÁð var fullt til í skÁpunum.
Bryndís Eva Ásmundsdóttir
bryndís fyrir
framan púðana
góðu sem urðu til
þess að hún fór
að skoða neyslu-
hegðun sína á allt
annan hátt.
FréttAblAðið/GVA
Í kjölfar nýrra kjarasamninga hjá Fjarðaáli skapast
tækifæri til að taka upp nýtt vaktakerfi. Frá 1. mars
2016 verður unnið á 8 tíma vöktum í álveri Alcoa
Fjarðaáls í stað 12 tíma vakta áður. Þannig minnkum
við vinnuálag og auðveldum starfsmönnum að ná
jafnvægi milli vinnu og einkalífs.
Við breytinguna fjölgar starfsfólki í framleiðslu og
viðhaldi og vaktahópur bætist við. Því viljum við ráða
öflugt fólk til starfa á skemmtilegum og fjölskyldu-
vænum vinnustað.
Alcoa Fjarðaál hefur stöðugar umbætur að leiðarljósi.
Umhverfi, heilsa og öryggi eru forgangsmál. Mikið er
lagt upp úr góðum aðbúnaði, teymisvinnu, öflugu
félagsstarfi og stuðningi við samfélagið.
Þannig tryggjum við að framúrskarandi rekstrarárangur
og eftirsóknarvert starfsumhverfi fari ávallt saman.
Fyrir samfélagið og komandi kynslóðir.
8 tíma vaktir — breyting til batnaðar
h e l g i n ∙ F R É T T A B l A ð i ð 35l A U g A R D A g U R 1 7 . o k T ó B e R 2 0 1 5