Fréttablaðið - 17.10.2015, Blaðsíða 112

Í ár eru liðin 30 ár frá því Phil­harmonia Orchestra, undir stjórn Vlad imirs Ashkenazy, hélt tón­
leika í Royal Festival Hall í London
til þess að safna fyrir tónlistarhúsi
Íslendinga. Ári fyrr hafði Philharm­
onia verið fyrsta breska sinfóníu­
hljómsveitin til að leika hérlendis,
á tvennum tónleikum í Laugardals­
höll, en eftir ferðina þótti ljóst að
þörf væri á góðu tónleikahúsi á
Íslandi. Philharmonia Orchestra
átti þannig verulegan þátt í því að
af byggingu Hörpu varð og því er
mikið fagnaðarefni að bjóða hljóm­
sveitinni heim í Eldborgarsal Hörpu,
nú á fimmta starfsári hússins.
Einleikari á tónleikunum í Hörpu
verður hinn rússneski píanósnill­
ingur Daniil Trifonov en tékkneski
stjórnandinn Jakub Hrůša halda
um tónsprotann og hann segir það
mikið tilhlökkunarefni að koma
til Íslands. „Ég satt best að segja get
ekki beðið. Ég þekki marga sem
hafa komið til Íslands og öllum ber
saman um að það sé einstaklega fal­
legt land svo ég er mjög spenntur. En
einu eiginlegu tengslin sem ég hef
við Ísland eru í raun í gegnum Vlad­
imir Ashkenazy, ég aðstoðaði hann
þegar hann var að stjórna Tékknesku
fílharmóníusveitinni, og hann sagði
mér að hann hefði búið á Íslandi og
talaði alltaf mjög vel um bæði land
og þjóð.“
Heillaður af Daniil
Jakub Hrůša segir að það sem hafi
dregið hann að þessu verkefni sé
fyrst og fremst afar frjótt og ánægju­
legt samstarf sem hann hafi átt við
Philharmonia Orchestra. „Þeir buðu
mér að taka þátt í þessu skemmti­
lega verkefni og ég hikaði ekki eitt
andartak. Var strax mjög spenntur
fyrir þessu tækifæri.
Málið er að bæði fyrsta og síðasta

En það sEm Er
mér dýrmæt-
ast við það
sEm ég gEri Er
að í því fElst í
sEnn fjöl-
brEytni og
stöðuglEiki.
Þetta er einfaldlega húsið sem allir eru að tala um
Á sunnudags- og mánudagskvöldið verða tónleikar í Hörpu með Philharmonia orchestra en fyrir 30 árum
átti stuðningur hljómsveitarinnar stóran þátt í að ráðist var í að byggja tónlistarhús á íslandi.
Bækur
LAuSNIN
HHHHH
Höfundur: Eva Magnúsdóttir
Mál og menning
Ísafoldarprentsmiðja
335 bls.
Kápumynd: Eyþór Páll Eyþórsson
Kápuhönnun: Ingibjörg Sigurðardóttir
Lísa er óhamingjusöm. Hún er
nýskilin og finnur enga gleði í fal­
lega heimilinu sínu, eftirsóknarverða
starfinu eða öllum fallegu fylgihlut­
unum. Vinir hennar eru allir meira
eða minna á kafi í sjálfum sér og
hún er einmana. Hún er löngu búin
að lesa allar sjálfshjálparbækurnar,
fara í hugrænu atferlismeðferðina og
er meira að segja hætt að nenna að
fara út að skemmta sér heldur situr
ein heima með tölvuna í fanginu og
horfir á sjónvarpsþætti sem skilja
ekkert eftir sig. Og þá sér hún aug­
lýsingu þar sem fyrirtækið Lausnin
býður þeim sem eru búnir að prófa
allt til að finna hamingjuna eitt tæki­
færi í viðbót …
Við fylgjumst með leit Lísu að
hamingjunni sem hún man aldrei
eftir að hafa upplifað, hvernig hún
smám saman missir tök á lífi sínu og
fær annað sjónarhorn á það sem hún
hefur fram að því ekki talið til lífs­
gæða. Höfuðborgarsvæðið birtist í
sögunni í takt við líðan Lísu og einn­
ig er sagan krydduð raunverulegum
persónum og atburðum úr nánasta
samtíma sem gera sögusviðið trú­
verðugt þótt hún gæti í raun gerst
hvar sem er í heiminum. Þetta er
fyrsta bók höfundar og skemmtilega
skrifuð og söguþráðurinn heldur les­
andanum við efnið.
Glettnislegar sögur um
lífsreynslu og lífssýn ungra
kvenna í stórborgum sem
leita hamingjunnar í frum­
skógi neysluhyggju og
sjálfsefa eru stundum sett­
ar undir tegundaheitið
„stelpubækur“ („chick
lit“). Þessi bók passar
ágætlega undir þann
hatt og mörg stílein­
kenni slíkra bóka ýkt á
meðvitaðan hátt. Grín­
ið er ekki langt undan
og aðalpersónan er
ósköp ágæt þótt hún
geti verið pirrandi og
sjálfhverf í leit sinni
að óskilgreindri en stjórnar­
skrárvarinni hamingjunni. Höf­
undur hefur gott vald á stíl stelpu­
bókanna og persónusköpun, enda
minnir Lísa um nokkuð á Carrie
Bradshaw í Beðmál í borginni og
hina seinheppnu en krúttlegu Brid­
get Jones. Ýmsum er uppsigað við
bókmenntategundarheitið stelpu­
bækur og finnst það smætta tilraunir
ungra kvenna til að tjá upplifun sína
af lífinu og þeim kröfum sem eru
gerðar til þeirra. Gallinn við margar
þeirra bóka sem eru skrifaðar inn
í þessa bókmenntategund er hins
vegar sá að þær eru oftar en ekki
einmitt lýsingar á því hvernig svona
stelpur/konur eiga að vilja vera,
frekar en hvernig þær raunverulega
eru. Lýsingarnar á lífi þeirra eru fjarri
þeim sögum sem ungar konur segja
af sér í raunveruleikanum, hvort sem
er í fjölmiðlum eða netinu, heldur
eiga meira sameiginlegt með ævin­
týrum úr tvívíðum
tískublaðaheimi.
Sá nöturlegi raun­
veruleiki sem Lísa
horfist í augu við
um skamma hríð í
bókinni veltir upp
ýmsum miður falleg­
um flötum á samfé­
laginu sem við búum
í, en þeim spurning­
um sem vakna hjá
lesandanum og ættu
að vakna hjá aðalsögu­
hetjunni er snyrtilega
ýtt burtu í lokin og lítið
dvalið við þær frekar.
Bókin virðist þar af leið­
a n d i fyrst og fremst hugsuð
sem skemmtiefni og þótt hún snerti
á alvarlegum og knýjandi málum
eru þau afgreidd á næstum of kæru­
leysislegan hátt. Þó má líka lesa hana
sem gagnrýni á þessa bókmennta­
grein og hinar einföldu ævintýra­
lausnir sem þar er stundum boðið
upp á og lesandinn verður eiginlega
að ákveða sjálfur hvaða nesti hann
fer með að lestri loknum.
Brynhildur Björnsdóttir
NIðurStAðA Skemmtileg bók um
dekurrófu sem leitar hamingjunnar en
átti alveg innistæðu fyrir því að fylgja
eftir góðum sprettum og fara dýpra.
Hamingja fyrir byrjendur
Jakub Hrusa hljóm-
sveitarstjóri hlakkar
til þess að koma í
Hörpu með Phil-
harmonia Orchestra
á sunnudag.
verkið á tónleikunum eru tékknesk
verk, minn þjóðararfur, en það
eru samt skemmtilega miklar and­
stæður á milli þessara verka. Fyrst
er það forleikurinn að óperunni
Selda brúðurin eftir Smetana sem
er fádæma gleðilegt og létt verk en
í lokin flytjum við hina mögnuðu
sjöundu Sinfóníu Dvořáks sem er
óneitanlega dimm og alvarleg. Þann­
ig að við erum þarna með tvær afar
ólíkar stefnur í tékkneskri tónlistar­
hefð frá þessum tíma; bæði létta og
leikhúslega tóna undir ítölskum
áhrifum og straumþyngri sinfóníska
nálgun sem er undir miklum áhrifum
frá Beethoven og Brahms. Þessi tón­
list er mér í blóð borin, tónlist sem
ég tekst oft á við og er mér alltaf til
mikillar ánægju.
En svo flytjum við líka annan
píanókonsert Rachmaninovs, þar
er reyndar á ferðinni eitt vinsælasta
verk sinnar tegundar í heiminum,
en mér er ekki vel við að flytja of oft
þessi aðeins of vinsælu verk. Þetta
eru verk sem þarf að flytja með alveg
sérstökum hætti á afar skapandi
en í senn varfærinn máta og það er
það sem Daniil og þessi einstaka
hljómsveit hafa að bjóða. Það gleður
mig alveg óskaplega mikið. Þetta
er líka í fyrsta skipti sem ég starfa
með Daniil og ég verð að segja að
ég er gjörsamlega heillaður af hans
flutningi. Áheyrendur í Hörpu hafa
mikið að hlakka til og við erum líka
spennt fyrir því að koma í húsið sem
allir í okkar heimi eru að tala svo vel
um svo þetta verður alveg rosalega
gaman.“
Fjölskyldumaður
Jakub Hrůša starfar fyrir margar
hljómsveitir eins og títt er með
fyrsta flokks hljómsveitarstjóra og
honum finnst slík fjölbreytni fela
í sér dásamlega áskorun. „Auðvi­
tað eru ákveðnar sveitir mér dýr­
mætari en aðrar. En það sem er mér
dýrmætast við það sem ég geri er
að í því felst í senn fjölbreytni og
stöðugleiki. Hið fyrrnefnda kemur
í veg fyrir að maður staðni og fari
jafnvel að leiðast en hið síðara gerir
mér kleift að kafa dýpra og skapa
eitthvað sem er langtum varanlegra.
Það að koma fram sem gestastjórn­
andi reglulega veitir mér tilfinningu
fyrir því sem ég get helst kallað fag­
lega fjölskyldu og það líkar mér
óskaplega vel.
En ég skal viðurkenna að þetta
er ekki alltaf hentugt starf fyrir fjöl­
skyldumann, mann með konu og
unga dóttur, en maður reynir að láta
þetta ganga upp. Stundum ferðast
fjölskyldan með mér eins og núna en
stundum felur það í sér of mikið álag
fyrir alla. Þetta er spurning um að
finna rétta jafnvægið þarna á milli og
það hefur gengið ágætlega hingað til.“
Magnús
Guðmundsson
magnus@frettabladid.is
1 7 . o k t ó B e r 2 0 1 5 L A u G A r D A G u r56 M e N N I N G ∙ F r É t t A B L A ð I ð