Jökull - 01.12.1955, Side 44

eftir fjögurra klst. leit í 30 m djúpri sprungu.
Eftir nokkra töf komumst við niður í hana þar,
sem nýsnævi hafði fyllt hana að mestu, og
náðunr við öllu dótinu. Tók þetta tvær klst. Var
nú haldið sem hraðast til mælinga norður á
Hvannadalshnúk og komið þangað kl. 11,30.
Skyggni gott, en mjög kalt. Tókst þó að gera
mælingar með því að hlaða snjóbyrgi kringum
mælitækin.
Kl. 14,50 fór G. J. til rnóts við þá félaga, sem
voru á leið frá Fagurhólsmýri, og mætti þeim
milli Hnapps og Rótarfjallshnúks. Hafði för
þeirra verið erfið og hættueg ofan jökulinn. —
Síðan sótti hann Ekholm og Halldór að Hvanna-
dalshtiúk kl. 18,00.
Því næst var búizt til brottferðar sem liraðast,
en mikið verk að grafa tjöldin upp úr fönninni.
Ekki var glæsilegt að aka norður af jökulhryggn-
um í myrkrinu, því að ærið er hann mjór og
sprungið og bratt á báðar hendur. Allt fór
þetta þó vel! og var tjaldað til næturinnar í
Hermannaskarði.
Þriðjud. i3/9. Gott veður. Af stað kl. 09,20 í
stefnu á Grímsfjall. Unr 11-leytið hvessti og gerði
skafbyl. Mælt á Grímsfjalli kl. 14, og þurfti
enn að endurreisa merkið þar og hlaða að því
snjó til stuðnings. Þaðan var ekið beint á Þórð-
arhyrnu, og tókst að ljúka þar mælingu, enda
skyggni gott. Gerðu þeir félagar sér snjóhús og
leið ágætlega um nóttina.
Miðvikud. 14/o. Glampandi bjart veður og
víðsýni mikið. Ágúst Böðvarsson hafði sent
skeyti þess efnis, að fara næst til Kverkfjalla,
en það töldu þeir sér ekki fært. Ekki tókst að ná
radíósanrbandi við flugvélina TF-BVB, sem
flaug yfir jökulinn þennan dag og var Ágúst
með henni. G. J. sendi lronunr því skeyti, að
hann mundi halda heimleiðis.
Frá Þórðarhyrnu var lagt upp kl. 14,20 í stefnu
á Pálsfjall. Sigdældin norðaustan fjallsins var
mjög sprunginn, og mikil lækkurr hafði orðið á
jöklinum við fjallið síðan 11. júní um vorið, er
Grímsvatnaleiðangurinn gisti þar. Einnig heyrð-
ist nú vatnaniður mikill undir jöklinum vestan
við fjallið.
Þetta kvöld ritar G. J. í dagbók sína:
„Um miðnætti vorum við komnir neðarlega á
skriðjökulinn. Tveir menn fóru á undan í bandi,
en á eftir þeinr komu bílarnir, einnig með ör-
yggisband á milli sín. Hér verður að fara var-
lega, því að allt er karsprungið og flestar sprung-
urnar lokaðar af nýjunr snjó. Annað slagið hvarf
Magnús líka, en var jafnharðan dreginn upp, og
allt gekk þetta sysalaust.
Fimmtud. 1B/9. Kl. 2 í nótt komunr við heim
að Jökulheimum, þreyttir, en ánægðir með ferð-
ina og árangur hennar. Kl. 08,30 dreif ég mig á
fætur eftir góða hvíld í skálanum og náði radió-
sambandi við Oskar Helgason í Hornafirði, en
hann hafði verið hjálparhella okkar og sannur
bjargvættur í þessari ferð sem öðrum Vatna-
jökulsferðum. Héldum við kyrru fyrir til kvölds,
en þá komu bílar að sækja okkur. Var þá drifið
í að setja beltabílana á trukkana og allt tilbúið
kl. 22,00. Gisturn enn í Jökulheimum og áttum
góða vist eftir útileguna."
Föstudag 16. sept. Dálítið frost en bjart veð-
ur og gott. Af stað kl. 09 og ekið greiðlega. Kl.
11 var komið að Tungnaá en kl. 16 að Rauða-
læk. Þar á Halldór Eyjólfsson heima, og tók
hann vísilinn að sér til viðgerðar. Til Reykja-
víkur var komið kl. 19 eftir aðeins 10 stunda
íerð úr Jökulheimum.
Þessa stuttorðu ferðasögu hef ég tekið sam-
an eftir dagbók Guðmundar Jónassonar, svo
að hún geymdist í Jökli. — Mér var frá upphafi
ljóst, að þetta var mikil hættuför, en dugnaður
þeirra félaga allra og hin einstaka fararheill
Guðmundar Jónassonar fleytti þeim lieilum
heim.
Jón Eyþórsson.
BREIÐÁRLÓN
„Yfirborð Breiðárlóns er nú nokkru lægra
en í fyrra, enda er jökulhaftið við NV-horn
þess alveg brotið niður. Mun lónið nú um 3,5
m lægra en það var, áður en áin breytti um
farveg.
Hingað til hefur Fjallsá venjulega hlaupið á
liverju sumri og Jrá líka valdið umróti í far-
veginum. Nú í sumar varð ekki vart við hlaup,
svo að það hefur a. m. k. verið lítið eða hæg-
fara. I vor var þó hátt í lóninu í Breiðamerkur-
fjalli. Hins vegar var það þurrt í haust (sept.).“
Kvískerjum, 30. okt. 1955.
Flosi Björnsson.
42