Fréttablaðið - 18.03.2017, Qupperneq 103

Landsbankinn landsbankinn.is 410 4000
Styrkir fyrir
námsmenn
Umsóknarfrestur er til 22. mars.
Sæktu um námsstyrki Lands-
bankans á landsbankinn.is.
Námufélagar eiga nú kost á veglegum
námsstyrkjum á framhalds- og háskóla-
stigi fyrir skólaárið 2017-2018.
Veittir verða styrkir í fimm flokkum
 Framhaldsskólanám
Þrír styrkir 200.000 kr. hver.
 Iðn- og verknám
Þrír styrkir 400.000 kr. hver.
 Háskólanám (BA/BS/BEd)
Þrír styrkir 400.000 kr. hver.
 Listnám
Þrír styrkir 500.000 kr. hver.
 Framhaldsnám á háskólastigi
Þrír styrkir 500.000 kr. hver.
J
Ó
N
S
S
O
N
&
L
E
’M
A
C
K
S

•

jl
.i
s

•

S
ÍA
TónlisT
Djasstónleikar
HHHHH
Flosason/Olding kvartettinn kom
fram í Múlanum og flutti tónlist
eftir sigurð Flosason og Hans
Olding.
Björtuloft í Hörpu
miðvikudaginn 15. mars
Ég heyrði einu sinni brandara sem
hljómar svona: Þú heldur á skamm-
byssu með tveimur kúlum og ert
staddur í herbergi með Jósef Stalín,
Adolf Hitler og saxófónleikaranum
Kenny G. Hvað gerirðu? Svar: Þú
skýtur Kenny G tvisvar.
Saxófónninn fer í taugarnar á
mörgum. Maðurinn sem fann hann
upp hét Adolphe Sax og markmið
hans var að búa til hljóðfæri mitt á
milli tréblásturs- og málmblásturs-
hljóðfæris. Segja má að það hafi
tekist, hljómurinn í saxófóninum er
miklu villtari en í klarinettunni sem
er náskyld honum. Stundum getur
hann verið óþægilega skerandi.
Það á þó ekki við um saxófón
Sigurðar Flosasonar, sem er ætíð
sérlega mjúkur og ávalur þrátt fyrir
að vera gæddur sprengikrafti. Sig-
urður kom fram á tónleikum í djass-
klúbbnum Múlanum í Björtuloftum
í Hörpu á miðvikudagskvöldið.
Með honum léku Einar Scheving
á trommur, Þorgrímur Jónsson á
bassa og hinn sænski Hans Olding
á rafgítar.
Sigurður galdraði fram ótal blæ-
brigði, leikur hans var fullur af til-
finningum. Slagverksleikur Einars
Scheving var margbrotinn og dýna-
mískur og Þorgrímur Jónsson var
fumlaus og sérlega líflegur á bass-
anum. Olding lék svo á gítarinn af
aðdáunarverðri fingralipurð.
Ef finna má að einhverju var það
helst styrkleikajafnvægið. Slag-
verkið var nokkuð sterkt á kostnað
bassans sem oft hefði mátt heyrast
betur í. Þetta gerði heildarhljóminn
Sumir elska hann, aðrir hata hann
Erfðamengi og erting þagnarinnar
dálítið skringilegan; það vantaði
botninn í hann.
Tónlistin sjálf var hins vegar
skemmtilega fjölbreytt. Hún var
eftir þá Sigurð og Olding og var
yfirleitt mjög lífleg, hrynjandin var
hröð, laglínurnar snarpar og á tíðum
nokkuð ómstríðar. Það var ekki
mikil rómantík í stefjunum, ólíkt
músíkinni sem Tríó Sunnu Gunn-
laugs flutti í Múlanum viku áður.
En það gerði ekkert til; tónlist getur
verið svo margt!
Eitt og annað sem hér var leikið
var notalega suðrænt, enda
gáfu þeir Sigurður og Old-
ing út geisladisk fyrir
tveimur árum með
eigin útsetningum
á brasilískri tónlist.
Hins vegar sveif líka
þjóðlegur andi yfir
dagskránni. Sum
lögin eftir Sigurð
voru innblásin af
íslenskri náttúru, norð-
urljósum, mosa og sand-
auðnum. Þar varð yfirbragðið
myrkara og tempóið rólegra,
sem skapaði nauðsynlega
breidd í tónleikana.
Ég sá nýlega fyrir-
sögn á Netinu sem
hljóðaði svo: „Múl-
inn er áunninn
smekkur.“ Djass á borð við þann
sem er spilaður í Múlanum er nátt-
úrulega ekki popp þó hann njóti
mikillar hylli. Hins vegar voru furðu
fáir Íslendingar á tónleikunum, það
voru aðallega útlendingar sem fylltu
Björtuloft. Kannski er smekkur
Íslendinga ekki nógu þróaður fyrir
djassinn, sem væri vissulega mikil
synd. Jónas Sen
niðursTaða: Heildarhljómurinn
hefði mátt vera fágaðri, en tónlistin
var skemmtileg og fjölbreytt.
Sigurður Flosason
og félagar hans fóru
á kostum í Múlanum í
vikunni.
FréttaBlaðið/anton Brink
efni sínu. Þeir eru þöglir, ræskja sig,
hella upp á kaffi og varpa upp ljós-
myndum úr fortíðinni.
Hið athyglisverða við þessa til-
raunasýningu er að þeir eru ekki
að rembast við að finna upp hjólið
heldur treysta áhorfendunum til
þess að fylla í eyðurnar. Þetta verk
er ekki um þá í listinni heldur um
hvernig hægt er að nota listina til
þess að finna nýja fleti á sjálfum sér.
Sýningin er samsuða af persónu-
legum sögum, tónlist og auðvitað
mismunandi útgáfum af þögninni,
hvað ástandið getur þýtt og hvernig
hún hefur áhrif á mannfólkið.
Aftur á móti taka þeir sjálfa sig
aldrei of alvarlega og er ræða Kol-
beins í hlutverki föður sem er að
reyna að ropa út úr sér hvað honum
þykir vænt um son sinn bæði kostu-
leg og sönn. Samvinna þeirra er af-
slöppuð og yfirveguð, áhorfendur
geta treyst því að þeir séu í góðum
höndum en eru krafðir um að leita
innra með sér að svörum. Fram-
vindan byggist ekki á ferðalagi með
byrjunarpunkti og leiðarlokum
heldur samanstendur af dæmi-
sögum um áhrifamátt þagnarinnar
bæði andlega og líkamlega.
Þögnin hefur mismunandi
áferð, blæbrigði og stemningu
eftir samhengi. Sómi þjóðar gerir
enga tilraun til að sýna okkur allar
mögulegar útgáfur, slíkt væri auð-
vitað ómögulegt. Þess í stað gefa
þeir áhorfendum rými til þess að
skoða sig sjálfa og samfélagið út frá
þessari þúsund ára þögn þjóðar.
Sigríður Jónsdóttir
niðursTaða: Sómi þjóðar
markar sér stöðu sem forystusveit
í sviðslistatilraunum.
m e n n i n g ∙ F R É T T A B L A ð i ðM r a l a 55l a u g a r D a g u r 1 8 . M a r s 2 0 1 7
1
8
-0
3
-2
0
1
7

0
4
:4
4
F
B
1
2
0
s
_
P
1
0
3
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
2
0
s
_
P
0
9
0
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
2
0
s
_
P
0
1
8
K
.p
1
.p
d
f
F
B
1
2
0
s
_
P
0
3
1
K
.p
1
.p
d
f
A
u
to
m
a
ti
o
n
P
la
te
r
e
m
a
k
e
:
1
C
7
8
-9
5
8
C
1
C
7
8
-9
4
5
0
1
C
7
8
-9
3
1
4
1
C
7
8
-9
1
D
8
2
7
5
X
4
0
0
.0
0
1
2
B

F
B
1
2
0
s
_
1
7
_
3
_
2
0
1
7
C
M
Y
K