Svava - 01.07.1898, Síða 13

HIN RÉTTA OG HIN RANGA MISS DALTON. 9
hennar ieiði ilt af sér; og get ég ekki kæft þann grun,
þó hann, ef til vill, sé sprottin af hjátrú. Hún vek'ir
lijá mér aðdúun, samanhlandaða fyrirlitningu*.
Skömmu síðar kom móðir lians aftur, og hélt þú ú
hréfinn sem Yalerie Dalton hafði skrifað henni.
’Komdu Eiríkur, við skulum nú lesa hréfið frá minni
góðu og gömlu vinkonu1.
’Lest þú mamma, ég ætla ‘að hlíða á‘.
Hún opnaði umslagið, tók bréfið út úr því og las.
þossi orð:
’Kæra fornvina ! Þegar þú lest þessar línur, verð ég
orðin kaldur og stirðnaður núr. Eins og þú múske hefir
heyrt, þúer'ég húin að missa minn ástríka mann fyrir
þrem úrum, en nú er komið að því að ég sameinist hon-
urn aftur. En Brita—hvað verður af henni ? Ástkæra
vinkona mín, sem mér var svo vel við í góða og gamla
daga, ég hið þig um að annast dóttur mína. Ég skil
henni ekki eftir mikil efni, en þó svo mikið, að nægja
mun fyi'ir hana til að komast yfir hafið, og fyrir fæði
og fötum í tvö ár, eða þangað til hún getur fengið stöðu
sem þjónustustúlka. En ósk mín er, að hún sé undir
þinni umsjón—ég hið þig um að veita henni heimili, taka
hana til þín, svo hún sé ekki að öllu leyti sjúlfrúð. Ég
œtla að biðja hana að heimsækja þig þegar ég er dúin,
og sé einhver neisti af hinni gömlu vináttu enn þú lif-