Svava - 01.07.1898, Side 23

ERTT þAB FORLÖG, HEN5IXG, HAMINGJA.EDA HVAD? 19
trúboð umuxi farast á afrikönsku-höfninni, nieðan annað
slcip, hlaðið brennivíni, sem var miklu verra í sjó að
leggja og veikbygðara, sakaði ekki hið minsta á sömu
köfn?“ Menn mega heldur ekki gera forsjóninni rangt til.
Aftur eru aðrir sem fara of langt í gagnstæða átt.
Þeir segja, að forsjón eða guðdómur skifti sér ekki hið
allra minsta um Hf vort og hagi, af þeirri einföldu ástæðu,
að ekkert þess háttar sé til. Yér lifum í lögbundnum
heimi. Eigin vilji vor er einn hlekkur í þeirri laga-keðju.
Af verkum vorum leiða nákvæmlega visiar afleiðingar.
Lögin þessi eru ekki siðferðisleg. Fari góður maður
ógætilega með sig í óheilnæmu loftslagi, þá deyr hann,
þar sem fanturinn, er gætir varúðar, lifir og farnast vel.
Yér skulum viðurkenna, að all-mikið er satt í þessu;
en bendum um leið á, að einnig þetta eina dæmi gerir
málið a!l-flókið. Því— það er alls ekki að eins afleið-
ingin af mínum eigin verkum, sem égverð að bera. ,Það
væri þá ekki milcið', mundi margur segja. En sannleik-
urinn er, að ég verð að bera afleiðingarnar af verkum állra
meðbræðra minna—bæði þeirra, sem nú lifa og einnig
þeirra, sem dáuir eru. Sé nábúi miníi sóði, getur það
vel komið fyrir, að sóðaskapur hans verði mínum börnum
að bana, en börnin hans dafní vel mitt í óhreinlætinu.
2*