Svava - 01.07.1898, Síða 39

COLDE FELL’S LEÝNDAHMDLID.
35
saunleika elska ég nátturu-fegmðina meir en íþróttir cða
listir. Ég dáist nieir að liinni unaðsn'ku sólar-uppkomu
og sólsetri; heldur en að rafmagns-ljósunum í dans-saln-
um; og betur lætur í eyrum mínum söngur hinna viltu
slcógar-fugla en söngur leikhúsanna1.
’Hvaða hræðileg villitrú!', hrópaði Claire upp yfir
sig. ‘TJndir slíkum kríngumstæðum, væri óhugsandi að
þér lávarður gætuð átt Parísar-kvennmann'.
,Það mundi ég heldur ekki vilja., undir neinum
kringumstæðum‘. svaraði Arden hreinskilnislega.
Þau byrjuðu nú að kappræða um þetta efni, en Aliee
sat hjá og hlustaði á Jþau.
Hun var ánægð nfeð sjálfri sér á þessari stundu;
þegar sólin var að rísa upp og þurka náttdöggina af
blómunum og endurlífga þau eftir nætur-svalsnn, og þeg-
ar liann rar við hlið hennar. Hún brosti í huganum, er
hún hugsaða til þess, að sdr hefði aldrei sýnst, hinirgullnu
sólargeislar, hin iðgrænu laufblöð, og hinir marglitu
blómhnappar, eins fagrir og nú.—Heimurinn var alt í
einu orðinn undra fagur í augum liennar.— Þenna sama
dag fékk Arden lávarður leyfi hjá frú St. Luce, að mega
! taka Þær Claire og Alice með sér á skemtiferð til Yersailles.
—Það var 31. maí sem þau fðru þangað— sá dagur sem
*
3*