Morgunblaðið - Sunnudagur - 12.11.2017, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - Sunnudagur - 12.11.2017, Blaðsíða 17
virðingu. Ég er mjög stolt af því að allt sem ég hef gert og allt sem mér hefur verið boðið hefur verið vegna eigin verðleika. Og vegna minna fórna. Ég hef áður verið heimsfræg, þó það hafi bara verið á Íslandi. Ég veit hvað það er og er ekki að leita að því. Ég hef enga þörf fyrir það. Ég vil gefa það sem ég á í hjartanu. Og með því að fá góð hlutverk sem henta mér, þá er ég að gefa fólki mitt gull, gullið í kistunni minni.“ Eins og íslensk valkyrja Við tökum upp léttara hjal og snúum okkur að daglegu lífi Höllu Mar- grétar í Parma. Hvernig er svo að vinna með manninum sínum nánast daglega? Halla Margrét hlær. „Ég hef oft hlegið að því að þegar ég kom til Ítalíu var ég kvenréttindakona, og er það auðvitað enn, en þá var ég uppfull af hugmyndum af jafnrétti kynjanna og ég sá þetta allt í svörtu og hvítu. En í dag sé ég þetta meira allt í gráu. Mér finnst svo dásam- legur réttur að fá að vera kona og fá að eiga mína veikleika. Og mína styrkleika. Hann er karlmaður með sinn styrk og sinn veikleika. En í byrjun var ég eins og víkingur, ís- lensk valkyrja, og allt sem hann sagði sem ég var ekki sammála var þá hnefi á móti hnefa. Fyrstu tvö ár- in sem við áttum fyrirtækið gekk samstarfið mjög illa; við vorum alltaf að rífast. Einhvern tímann var ég að væla í ítalskri vinkonu minni. Hún klappaði mér á bakið og sagði: Þú skilur ekki. Þú átt bara alltaf að segja, já elskan mín. Og svo gerirðu bara eins og þú vilt. Þetta er trikk- ið,“ segir hún. „Ég leyfi honum að hafa rétt fyrir sér, síðan gerði ég hægt og rólega það sem ég ætlaði mér að gera. Og hann veit það.“ Hægt og hljótt? „Já, akkúrat, þetta er mitt hægt og hljótt í dag!“ Íslenskur plokkfiskur í boði Halla Margrét ákvað að sameina sönginn við vinnunna við fyrirtækið en þurfti að hvíla sönginn um tíma. „Þetta er svolítið flókið líf. Ég ákvað að fara inn í viðskipti með Paolo til að verða frjálsari, til þess að geta sagt nei. Þegar ég var al- gjörlega „frílans“ þurfti ég að taka öllu sem bauðst af því þú mátt í raun- inni ekki segja nei og þá var ég kannski að taka hlutverk sem fóru ekkert sérstaklega vel með röddina, eða voru ekkert sérstaklega fyrir röddina mína. Nú get ég valið meira það sem ég vil gera. Á hinn bóginn, og ég gerði mér ekki grein fyrir því, er mikil skriffinnska á Ítalíu í sam- bandi við svona fyrirtæki. Það er í mínum verkahring. Það er svo mikið eftirlit og allt þarf að vera 100%. Ég áttaði mig ekki á hvað þetta væri flókið. Ég meina, ég var bara lista- maður sem lifði á bleiku skýi. Þetta er mikil ábyrgð, og eins þegar maður er kominn með starfsfólk. Fyrir- tækið verður að ganga vel svo þú get- ir séð fólkinu farborða. Þetta var sjokk og það voru tvö ár sem ég var mjög bundin og var í rauninni bara hér. Ég hætti að syngja. En sem bet- ur fer hefur fyrirtækið gengið vel og við erum með meira starfsfólk,“ segir Halla Margrét sem getur nú blandað saman söng og fyrirtækjarekstri. „Ég var mjög hörð á því, ef ég færi í bisness með honum, að staðurinn væri bæði menningarstaður með listadagskrá og að maturinn væri mjög sérstakur. Við erum með skand- inavískan mat og íslenskar upp- skriftir frá mömmu og ömmunum mínum. Svo erum við með tónlist- arkvöld allan veturinn, frá október og fram í maí. Á þessum tónlistar- kvöldum er mjög oft á matseðlinum íslenskur matur; brauðsúpa, hvalur, plokkfiskur, fiskibollur sem eru mjög vinsælar, kjötbollur og síldarsalöt. Þetta gengur rosalega vel í Ítalann. Ísland er í tísku og þeim finnst gaman að koma hingað og fá að borða ís- lenskan mat,“ segir Halla Margrét. Almúgaópera úti á götu Varðandi sönginn segist hún ekki vera með umboðsmann heldur hefur hún stofnað fyrirtæki utan um sig sjálf. Eitt verkefni sem orðið er ár- legt er að setja upp götuóperu í Parma. „Við setjum upp óperur á svolítið nýstárlegan hátt. Við erum hér í heimaborg Guiseppe Verdis, og hér er stór hátíð á hverju ári sem heitir Festival Verdi. Mig langaði að bjóða Ítölum upp á hina hliðina á óperu; al- múgahliðina. Af því að óperan fæðist hjá almúganum, hún fæðist úti á götu. Þannig að mig langar að færa óperuna út á götuna. Og ég hef gert það núna í tvö ár í samráði við Festi- val Verdi og í samstarfi við óperuna í Parma. Ég sem texta fyrir tvo leik- ara sem leika á mállýskunni hérna, og sameina þannig tungumál Parmabúa, og óperuna. Ég leikstýri þessu líka og þetta hefur verið mjög vinsælt. Við bíðum spennt eftir þessu festivali og erum þá alltaf með tvær óperur Verdis sem við kynnum fyrir fólki. Við erum komin til að vera. Þetta er aukabúgrein,“ segir Halla Margrét sem auk þess syngur á sýningum víða á Ítalíu. „Stundum fær maður eina sýn- ingu, stundum tvær. Ég fer oft í aðr- ar borgir að syngja. Ég er ekki með umboðsmann sem stendur og þá tala stóru leikhúsin ekki við mann. Þá þarf maður að leita í minni leikhús og það er spurning hvort það borgi sig. Vil ég fórna öllu fyrir stóran karríer þar sem akkúrat þessir hlutir sem ég ræddi áðan eru uppi á borðinu? Eða vil ég aðeins minna og vera ham- ingjusöm og vera meira með fjöl- skyldunni,“ segir Halla Margrét. Hún segist vera búin að fá að syngja sín draumahlutverk. „Það er Nabucco, hlutverk Abigaille, og Tur- andot eftir Puccini. Og Tosca er líka í miklu uppáhaldi hjá mér.“ Aldrei verið betri Hvað er skemmtilegast við að vera óperusöngkona? „Þegar ég er á sviði þá held ég að ég fari aðeins í trans. Ég finn það að ég hef svo mikið að gefa fólki. Og það er svo dásamleg tilfinning að finna að allt það sem þú ert að gefa fær maður tilbaka frá áhorfendum. Þá ertu búin að ná þessu. Þegar þú finnur það, er það þín mesta full- næging í söngnum. Og að finna frels- ið frá tækninni. Þegar þú ert ekki lengur að hugsa um tæknina, hún er þar en þú getur bara hugsað um að gefa. Ég hugsa um orðin, og þótt enginn skilji orðin þá þarftu að skilja hvaða tilfinningu þú ert að gefa fólki. Orð í óperu skipta ekki miklu máli, heldur tilfinningin á bakvið orðin. Hjarta í hjarta. Ég held að þetta sé köllun hjá mér. Og ég reyni að næla í þetta alls staðar. Ekki bara í söngn- um, líka í uppskriftum hér á Lunda- kaffi. Hjarta í hjarta.“ Verður þú betri söngkona með ár- unum? „Já, ég hef aldrei verið betri en núna. Ég er loksins að verða ánægð.“ ’Hann dregur niður rúðuna, en hann hafði aldreitalað við mig því hann er svo feiminn, og spyr:má ég bjóða þér í kaffi? Núna? svara ég og segi svostrax: ókei. Og ég fór upp í bílinn hans þarna á rauða ljósinu og ég endaði á að giftast honum. 12.11. 2017 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 17 hraðari 50x hljóðúrvinnsla Tímapantanir í síma 568 6880 www.heyrnartaekni.is Hröð hljóðúrvinnsla í nýju Opn heyrnartækjunum hjálpar heilanum að vinna betur úr hljóðum í kringum þig. Rannsóknir hafa sýnt að með Opn heyrnartækjum batnar talskilningur um 30%*, áreynsla við hlustun minnkar um 20%* og þú manst 20% meira af samtölum þínum**. Opn heyrnartækin auðvelda þér að taka þátt í samræðum í fjölmenni og heyra í krefjandi hljóðumhverfi. Fullkomnustu heyrnartækin frá Oticon Minnaálag |Bættminni |Betri heyrn Prófaðu nýju Opn heyrnartækin í 7 daga Heyrnartækni | Glæsibæ | Álfheimum 74 | 104 Reykjavík | Landsbyggðaþjónusta | Sími 568 6880 * Borið saman við Alta2 Pro heyrnartæki. ** Ávinningur einstaklinga getur verið breytilegur og er háður tæki sem hefur verið notað.|

x

Morgunblaðið - Sunnudagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið - Sunnudagur
https://timarit.is/publication/1078

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.