Vinnan - 01.04.1994, Side 23

23
Björn Snæbjörnsson, formaöur deildar verkafólks hjó ríki og sveitarfélögum:
Samkennd manna hefur styrkst
— Mesti ávinningurinn af
starfi deildar verkafólks hjá
ríki og sveitarfélögum er sá að
kominn er sameiginlegur vett-
vangur til að afla upplýsinga og
veita aðstoð í stað þess að hver
vinni í sínu horni. Fyrir þá
hópa sem eiga aðild að deildinni
gildir aragrúi af kjarasamning-
um og launamunur fyrir sam-
bærileg störf er víða mikill, seg-
ir Björn Snæbjörnsson í sam-
tali við Vinnuna.
Hann segir að staðreyndin sé
þó sú að lítið hafi áunnist við að
leiðrétta þetta og annan þann mun
sem er á kjörum einstakra hópa
starfsmanna sveitarfélaga; lítið
sem ekkert hafi fengist leiðrétt í
sérkjarasamningum þessara hópa
síðustu árin, frekar en hjá öðrum
hópum launafólks. Þó hefur
deildin komið að samningamál-
um einstakra hópa hjá ríkinu, í
samstarfi við ASI, fyrst og fremst
hjá Vegagerðinni, í mötuneytum
skóla og Skógrækt ríkisisins.
Ýmsir hópar hafa verið einnig
verið kallaðir saman til ráðstefnu,
meðal annars var haldin á Egils-
stöðum ráðstefna með fólki sem
vinnur að málefnum fatlaðra og
töluvert var unnið að því að verja
réttindi starfsfólks sjúkrahúsa í
tengslum við breytta verkaskipt-
ingu ríkis og sveitarfélaga. Deild-
in kom líka að málefnum ræst-
ingafólks hjá ríkinu, þegar ræst-
ingar í framhaldsskólum á höfuð-
borgarsvæðinu vom boðnar út, og
tók meðal annars þátt í för til
Danmerkur og Noregs þar sem
fulltrúar hennar, ASÍ og Verka-
mannasambandsins kynntu sér
hvemig þar er staðið að ræsting-
um. Þá stendur til að boða til ráð-
stefnu fólks sem vinnur við öldr-
unarþjónustu.
— Ég tel því að vissulega hafi
náðst árangur með starfi deildar
verkafólks hjá ríki og sveitarfé-
lögum. Hópar víðsvegar af land-
inu hafa hist og rætt sfn sérmál,
sem er einmitt það sem hefur
Björn Snœbjörnsson: Hópar
víðsvegar aflandinu hafa hist og
rætt sín sérmál, sem er einmitt
vantað. Deildin hefur að sjálf-
sögðu ekki samningsumboð, það
liggur hjá félögunum, en það er
hins vegar nauðsynlegt að ná
saman upplýsingum og veita að-
stoð, og samkennd manna í á-
kveðnum starfsgreinum hefur
styrkst. Deildin er jafnframt inni í
umræðunni um menntunarmál og
í samstarfi við MFA, Sókn og
starfsmenntasjóð er meðal annars
unnið að því að koma á sameigin-
legum námskeiðum, samræma
námsefni o.s.frv. svo allir búi við
sama kerfi, án tillits til þess hvort
þeir búa í fámenni eða marg-
menni.
— Innan Verkamannasam-
bandsins hefur sú hefð skapast að
formaður og varaformaður þess
hafa, ásamt formönnum deild-
anna, myndað ákveðna forystu
sem þýðir að deildaformennimir
eru mjög virkir í þeirri kjara- og
samningaumræðu sem alltaf er í
gangi. Framundan í starfi deild-
anna er fyrst og fremst þátttaka í
undirbúningi kjarasamninga
næsta haust, fyrir samningana
sem verða lausir um næstu ára-
mót. Kallaðir verða saman hópar
til að ræða þau mál, auk þess sem
við verðum í starfi innan Verka-
mannasambandsins í þessum
undirbúningi, segir Björn Snæ-
bjömsson í samtali við Vinnuna.
Guömundur Finnsson, formaöur deildar bygginga- og mannvirkjageröar:
Rétt að nota efnahagslægðina
til áb huga að menntun
— Vitanlega erum við í
sömu stöðu og aðrir launþegar,
að því viðbættu að atvinnuleysi
hefur komið hvað harðast niður
á fólki í okkar atvinnugreinum.
En það er líka Ijóst að þessarar
deild bíða mikil verkefni þegar
við komumst upp úr öldudaln-
um, segir Guðmundur Finns-
son, formaður deildar bygg-
inga- og mannvirkjagerðar.
Hafist var handa um að gera
sérkjarasamning fyrir bygginga-
verkamenn og stjómendur þunga-
vinnuvéla fljótlega eftir að deildin
var stofnuð. Þeirri samningsgerð
var lokið fyrir kjarasamningana
vorið 1992 en hefur aðeins tekið
gildi að hluta, enda harla lítið um
að sérkjarasamningar hafi fengist
ræddir almennt hin síðari ár.
Töluvert hefur verið unnið að
menntunarmálum byggingaverka-
manna frá því deildin var stofnuð.
I samvinnu við Menningar- og
fræðslusamband alþýðu voru
haldin námskeið á Akureyri, í
Keflavík og Reykjavík. A þessum
námskeiðum var meðað annars
kennt um jarðveg og grunnmúra
og ýmsar hliðar á byggingu húsa,
lokafrágang á húsum og næsta
umhverfi þeirra.
— Það segir sig sjálft að
verkamenn sem hafa þekkingu á
slíku hljóta að vera verðmætari
starfsmenn en áður. En vanda-
málið var að menn fengu ekki
launahækkanir eftir að hafa sótt
þessi námskeið þannig að þau
voru ekki eins fysilegur kostur og
önnur námskeið, segir Guðmund-
ur Finnsson.
En stjórn deildarinnar heldur
ótrauð áfram og hefur fengið
MFA til liðs við sig til að afla
upplýsinga um menntunarmál
annars staðar á Norðurlöndum og
kynna sér kennsluefni. Þeir hafa
einnig sett sig í samband við
skóla fyrir flutningaverkamenn í
Svíþjóð.
— Við hugsum þetta starf
fyrst og fremst þannig að það
þurfi að afla þekkingar á því
hvemig aðrir standa að menntun
Guðmundur Finnsson: Töluvert
verið unnið að menntunarmálum
eftir að deildin var stofnuð.
síns fólks, kynnast því hvernig
frændur okkar annars staðar á
Norðurlöndum gera þetta, læra af
því, sníða af þá vankanta sem
koma í ljós hjá þeim og koma síð-
an upp endurmenntun fyrir okkar
fólk, á okkar eigin forsendum. Á
sambandsstjórnarfundi VMSÍ í
fyrravor var síðan lögð sú lína að
í næstu kjarasamningum skyldi
tekið mið af starfs- og endur-
menntun verkafólks og við erum
einfaldlega að afla okkur nauð-
synlegra gagna til að vera betur
búin undir þá umræðu sem þarf
að fara fram um þessi mál, segir
Guðmundur.
Hann telur það vera alveg ljóst
að verkalýðshreyfingin þurfi að
taka menntunarmálin mjög föst-
um tökum en bendir jafnframt á
að ekki þýði að endurmennta
starfsfólk í byggingariðnaði séu
ekki til störf fyrir það.
— Stærsta vandamál þessarar
deildar nú er að sjálfsögðu at-
vinnuleysið en það er líka Ijóst að
hennar bíða stór verkefni þegar
við komumst upp úr þessasri
lægð sem efnahagslífið er í núna.
Raunar óttast ég að þá skapist
þensla á vinnumarkaðnum og því
er nauðsynlegt að nota þennan
öldudal sem við emm í til að huga
að menntun og endurmenntun
fólks jafnframt kröfum um kaup
og kjör, segir Guðmundur Finns-
son, foimaður deildar bygginga-
og mannvirkjagerðar.
VINNAN