Strandapósturinn - 01.06.2000, Side 82

Hafís í Melavík í Arneshreppi.
leggja fyrir okkur varpið og selveiðina. Venjulega byijar fuglinn
að verpa 4. og 5. viku sumars. A þeim tíma var mikill ís hér við
ströndina og kuldinn bitur. Þá brá svo undarlega við, að það var
eins og fuglinn gæti dregið að verpa þar til betur viðraði. Hann
fór að vísu að setjast upp og undirbúa sig, þótt ekki væri orðið
autt í varplöndunum, en hann varp mun seinna nú en venju-
lega. Þá mátti sjá í vor, að fuglinn hafði reitt sig meira og vand-
að betur hreiður sín en venjulega. Eg hefi ekki getað séð neinn
áberandi mun á varpinu í vor og undanfarin ár.
Þegar ísinn kemur að landinu flýr fuglinn vök úr vök, því
hann getur ekki þrifizt öðruvísi en hafa auðan sjó. I þessu sam-
bandi minnist ég vetrarins 1918. Þá rak ísinn svo hratt upp að
landinu, að fuglinn féll í hrönnum. Hann helfraus í þeim fáu
vökum, sem auðar voru. Eg man sérstaklega eftir vök, sem þá var
út af Gjögri. Þar hafði safnazt saman óhemju fjöldi af æðarfugli.
Dag nokkurn, er menn komu að þessari vök, var allur fuglinn
80