Morgunblaðið - 04.08.2022, Side 43

MINNINGAR 43
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 4. ÁGÚST 2022
✝
Elínborg Guð-
mundsdóttir
(Ella) fæddist 18.
október 1937 í
Reykjavík. Hún
lést í faðmi barna
sinna 17. júlí 2022.
Foreldrar henn-
ar voru Ingibjörg
Amelía Kristjáns-
dóttir, f. 7. októ-
ber 1898, d. 24.
mars 1974, og
Guðmundur Albert Þór-
arinsson, f. 24. apríl 1903, d. 8.
maí 1985. Eldri bræður Ellu
voru Hörður (sem ekki var
samfeðra Ellu) og tvíburarnir
Klemenz og Þórarinn. Þeir
eru allir látnir.
Ella giftist Ingimundi Ey-
mundssyni, f. 24. ágúst 1935,
1957. Þau skildu 2014. Börn
þeirra eru:
1) Ellert Austmann, f. 17.
ágúst 1957, leikari, giftur Evu
Karlsdóttur. Synir þeirra eru:
a) Evert Austmann, giftur Hel-
enu Hrund Ingimundardóttur.
Austmann, f. 7. nóvember
1968, markaðsfræðingur MBA,
gift Hilmari Garðar Hjalta-
syni. Synir þeirra eru tvíbur-
arnir: a) Dagur Austmann og
b) Máni Austmann. Fyrir á
Hilmar Önnu Björk.
Ella lærði hárgreiðslu eftir
hefðbundna skólagöngu. Hún
vann sem hárgreiðslukona í
nokkur ár þar til hún ákvað
að helga barnauppeldi og
heimili starfskrafta sína.
Ella var mikill fagurkeri og
með sterka sköpunarþrá. Þeg-
ar börnin voru kominn á legg
hóf hún nám í Myndlistaskóla
Reykjavíkur og hélt náminu
áfram í Myndlista- og hand-
íðaskóla Íslands. Ella útskrif-
aðist þaðan sem leirlistamaður
1988. Ári síðar stofnaði hún
ásamt fjórum öðrum leir-
listakonum leirlistavinnustof-
una og galleríið Art Hún. Árið
1995 varð hún að láta af störf-
um sem leirlistamaður vegna
gigtar. Ella var félagi í SÍM
og fékkst við myndlist á heim-
ili sínu og fylgdist náið með
listsýningum og listrænni
sköpun fram á hennar seinasta
dag.
Útförin fer fram frá Foss-
vogskirkju í dag, 4. ágúst
2022, klukkan 15.
Synir þeirra eru
Maron Logi og
Grétar Nóel. Fyrir
á Evert Leonard
Ben og Helena
Hrund Rebekku.
b) Aron Austmann,
trúlofaður Arn-
fríði Ósk Jóns-
dóttur. 2) Annetta
Austmann, f. 15.
október 1960, iðju-
þjálfi, fjölskyldu-
fræðingur og handleiðari, gift
Bjarna Þorsteinssyni. Dætur
þeirra eru: a) Birta Austmann,
gift Edward Alexander Eiríks-
syni. Sonur þeirra er Sölvi
Leó. Fyrir á Edward Róbert
Darra. b) Sunna Austmann. 3)
Stúlka (Anna), f. 28. ágúst
1965, d. 29. ágúst 1965. 4) Re-
bekka Austmann, f. 12. júlí
1967, sviðslistahöfundur og
markþjálfi, gift Sigurði Guð-
mundssyni. Fyrir á Sigurður
Aðalborg Birtu, í sambúð með
Róbert Davíðssyni. Þau eiga
börnin Nóa og Rán. 5) Elísabet
Elsku Ella, hjartkæra hug-
rakka hlýja mamma mín. Ég
kveð þig með sársauka og hjarta
mitt er yfirfullt af þakklæti fyrir
allt sem þú kenndir mér, sýndir
mér og hjálpaðir mér með að
skynja og skilja. Ég á aðeins til
þakklæti og virðingu yfir öllu
sem við deildum saman um
heima og geima sem er mér
ógleymanlegt. Það var fátt eins
gefandi en að tala um við þig
langt fram eftir á kvöldin um
listir, lífið og mannfólkið enda
fannst mér þú svo skemmtileg og
við gátum hlegið endalaust að
vitleysunni.
Þú ýttir við mér að skynja feg-
urð í öllum formum og gerðum
og fegurðaskyn þitt var þróaðra
en flestra okkar hinna. Þú skap-
aðir okkur fjölskyldunni framúr-
stefnulegt, fallegt og hlýtt heim-
ili þar sem þú varst svo
útsjónarsöm við að gefa hlutum
nýtt hlutverk og nýjan tilgang.
Listræn sýn þín á hönnun, liti og
form var nýstárleg og voguð.
Þú varst svo flink að beina
mér á rétta leið þegar ég var
týnd, bæði í leik og starfi. Þú
sýndir verkefnum mínum ávallt
einlægan áhuga og þú lagðir á
þig langar leiðir til að sjá af-
raksturinn. Það styrkti mitt
hjarta. Þú hjálpaðir mér að
skynja og skilja aðra með því að
horfa á hlutina frá nýjum sjón-
arhornum. Þú varst málsvari
þeirra sem minna mega sín og
réttlætiskennd þín var aðdáun-
arverð. Víðsýni og fordómaleysi
einkenndi þitt tal og hugleiðing-
ar. Þú ert fyrirmynd mín og
minn helsti áhrifavaldur. Þú
varst alltaf svo áhugasöm og hlý
í garð vina minna, ég dáðist alltaf
að því og þótti svo leitt þegar ég
átti ekki svör við spurningunum
þínum. Þó svo að ég byggi lengi
erlendis þá vissir þú alltaf hverj-
ir voru næst mínum hjartastað.
Þegar þú brostir og hlóst þá varð
heimurinn skemmtilegur og
undrafagur á augabragði. Þá var
undravert að vera til í heimi hér
með þér. Þú ert mamman mín,
ég elska þig fallega mamman
mín, þú ert næst hjarta mínu.
Þín dóttir með ást og virðingu
út fyrir þennan heim og yfir í
aðra, þín Bessý.
Rebekka A. Ingimund-
ardóttir.
Þegar ég hitti Ellu fyrst árið
1983 fann ég strax þægilega
hlýju streyma frá henni. Ég var
ásamt kærustu minni, Annettu
dóttur hennar, að heimsækja þau
hjónin, hana og Inga, verðandi
tengdaforeldra mína – sem ég
gerði mér enga grein fyrir þá.
Ég var dálítið spenntur og örlítið
þunnur. Spennan og þynnkan
hurfu um leið og ég fór að tala
við þau í fallega húsinu sem þau
höfðu byggt sér í Mosfellssveit.
Fljótlega komst ég að því að Ella
var mikill unnandi fagurrar
hönnunar; hún lagði m.a. grunn-
inn að arkitektúr hússins. Það
kom mér því ekki á óvart þegar
hún hóf nám í myndlist og lauk
námi frá Myndlista- og handíða-
skólanum.
Leirlist átti hug hennar allan í
náminu og þegar því lauk hóf
hún störf sem leirlistamaður.
Hún stofnaði ásamt fjórum öðr-
um konum vinnustofuna og gall-
eríið Art Hún. Þar urðu til mörg
fögur listaverk. Ella elskaði að
fara óhefðbundnar leiðir og þar
kom meðfædd þrjóska hennar að
góðum notum. Hún vann mikið
með leir og málm saman og verk-
in sem hún skapaði voru einstök;
glæsilegt skákborð og skák-
menn, borðstofuborð og skúlp-
túrar af ýmsu tagi, stórir og
smáir, svo eitthvað sé nefnt. Blár
litur var henni ákaflega hugleik-
inn og var hún mikill meistari í
að útbúa verk í ógleymanlegum
bláum litum.
En það var ekki bara list og
fegurð sem átti hug hennar. Hún
var mjög þenkjandi um ýmis
andleg málefni og var óhrædd
við að synda á móti straumnum
þegar þau voru til umræðu. Ég
átti oft samræður við hana um
þessi málefni. Við vorum ekki
alltaf sammála, en ávallt tókst
okkur að ljúka samræðum okkar
í sátt eða sáum að vænlegra væri
að taka upp léttara hjal.
Samhliða því að vera einstak-
leg hlýleg í allri framkomu sýndi
Ella öðru fólki mikinn áhuga;
hún var með meðfæddan hæfi-
leika til að ná góðum og inni-
legum tengslum við fólk. Ella var
ekki flokkspólitísk í afstöðu sinni
til veruleikans, en hún hafði
sterkar skoðanir á ýmsum þjóð-
málum og voru þær allar grund-
vallaðar á trú á hið góða í mann-
inum, jöfnuð og mikilvægi þess
að styðja vel við bakið á þeim
sem minnst mega sín.
Fjölskyldan var Ellu mjög
hugleikin. Hún var límið í fjöl-
skyldunni og jafnvel stórfjöl-
skyldu sinni. Hún elskaði að fá
börnin, tengdabörnin og barna-
börnin í heimsókn. Dætur okkar
Annettu, þær Birta og Sunna,
nutu þeirra forréttinda að vera
oft með ömmu sinni, fóru jafnvel
til hennar „í vist“ í viku eða tvær
á sumrin. Þá kynntust þær Ellu
vel, öllum hennar góðu eiginleik-
um og fallegu skoðununum um
lífið.
Eins og margir sem eru fullir
fegurðar og góðvildar átti hún
einnig sína erfiðu daga þegar
myrkur og þyngsli færðust yfir
huga hennar og lífið glataði litum
sínum. Með þrjósku og seiglu
tókst henni ævinlega að rífa sig
upp úr hyldýpinu og ná lífsgleði
sinni, hlýju og góðvild á ný.
Fráfall Ellu er mikið áfall fyr-
ir fjölskylduna, jafnvel þótt lengi
hefði legið fyrir hvert stefndi.
Ættmóðirin mikla, blíða og góða
er fallin. Við höfum misst mikið,
en búum yfir ómetanlegum
minningum um þessa merku og
einstöku manneskju. Hvíl í friði,
kæra Ella.
Bjarni Þorsteinsson.
Elsku besta amma Ella okkar.
Hjarta mitt stækkaði um nokkur
númer þegar ég kynntist þér.
Ástin og umhyggjan sem þú hef-
ur sýnt mér og börnunum mín-
um er ómetanleg og við munum
geyma hana í hjartanu það sem
eftir er. Faðmurinn þinn var svo
hlýr og ástin sem þú gefur frá
þér er svo falleg. Ég er svo þakk-
lát fyrir þig. Takk fyrir öll fal-
legu orðin þín, ég mun alltaf
geyma þau í hjartanu mínu.
Takk fyrir að elska mig og börn-
in mín. Ég elska þig og ég vona
að þú vitir hvað þú átt stóran
part í hjartanu mínu.
Þín
Aðalborg Birta, Nói, Rán
og Róbert.
Ég vil í fáum orðum minnast
elsku hjartans Elínborgu eða
Ellu eins og hún var alltaf köll-
uð.Við eigum ótal fallegar og
skemmtilegar minningar sem
verða ávallt vel varðveittar í
hjörtum okkar. Ella var einstök,
full af kærleika, hlýju og hæfi-
leikaríkur listamaður. Hún var
gift Inga bróður pabba míns í
fjöldamörg ár og samgangurinn í
fjölskyldunni mikill á þeim árum.
Á tímabili bjuggu þau Ella og
Ingi á Víghólastíg 16 sem er
æskuheimili fjölskyldu okkar.
Seinna fluttust þau í Lyng-
brekku í Kópavogi sem er í
göngufæri frá Víghólastígnum
og því auðvelt að halda góðum
samskiptum og fara til þeirra í
heimsókn eða þau komu til okk-
ar. Hist var í barnaafmælum og
oft og tíðum líka hjá ömmu Mar-
gréti og afa Eymundi sem á þeim
tíma bjuggu einnig á Víghólastíg
4, aðeins ofar í brekkunni þar
sem stórfjölskyldan kom saman
á stórhátíðum og fagnaði. Það
sem einkenndi fjölskylduna var
mikill kraftur og gleði. Ella var
alltaf ofsalega ljúf og góð mann-
eskja sem okkur öllum þótti af-
skaplega vænt um. Ég er afar
þakklát fyrir þann tíma sem ég
og fjölskylda mín áttum með
henni.
Hjartans samúðarkveðjur til
ykkar, elsku fjölskylda og frænd-
systkini, Ingi frændi, Annetta,
Elli, Rebekka og Lís. Guð gefi
ykkur styrk í sorginni.
Megi gæfan þig geyma,
megi Guð þér færa sigurlag.
Megi sól lýsa þína leið,
megi ljós þitt skína sérhvern dag.
Og bænar bið ég þér,
að ávallt geymi
þig Guð í hendi sér.
(Bjarni Stefán Konráðsson)
Með þökk fyrir allt og allt
elsku Ella. Góða fer í Sumar-
landið bið að heilsa pabba og
mömmu.
Helga Austmann
Jóhannsdóttir.
Elínborg Guð-
mundsdóttir (Ella)
áramótaveislu. Þau léku alltaf á
als oddi og dekruðu við gestina.
Haukur bjó til jólaglögg frá
grunni eftir sérstöku ritúali og
kveikti lifandi kertaljós á jóla-
trénu. Síðan var sest að borðum
og bornir fram ótal girnilegir og
gómsætir réttir sem Gyða bjó allt-
af til sjálf.
Gyða var prýdd öllum helstu
kostum góðrar vinkonu. Hún var
heilsteypt, skemmtileg, greiðvikin
og góð. Auk þess var hún hörku-
dugleg, eldklár, músíkölsk og
menningarlega sinnuð. Á kveðju-
stund er okkur efst í huga þakk-
læti fyrir að hafa átt Gyðu að vini.
Við og makar okkar vottum
Hauki vini okkar, Jóa, Jara og
fjölskyldum þeirra okkar dýpstu
samúð. Blessuð sé minning Gyðu.
Sigríður Ragna og
Guðrún Sv.
Æskuvinkona er kvödd. Gyða
Jóhannsdóttir andaðist á líknar-
deild Landspítalans hinn 24. júlí
eftir erfið veikindi. Gyða var dóttir
Jóhanns Sæmundssonar, prófess-
ors og yfirlæknis á lyflæknisdeild
Landspítalans, og Sigríðar Sæ-
mundsson.
Kynni okkar Gyðu hófust þegar
í barnaskóla í sjö ára bekk Mið-
bæjarskólans haustið 1951. Okkur
leið vel í góðum hópi skólasystk-
ina, sem mörg hver þekkjast enn
þann dag í dag. Á fyrstu árum
okkar þar stofnuðum við til
saumaklúbbs sem hefur enst óslit-
ið síðan.
Gyða bjó sín fyrstu ár í Tjarn-
argötunni, en hún var aðeins 10
ára gömul þegar faðir hennar and-
aðist aðeins 50 ára að aldri. Fjöl-
skyldan var þá að byggja hús á
Melhaga en faðir hennar sá aldrei
þau áform sín að fullu rætast.
Þetta varð sannkallað fjölskyldu-
hús, en þar bjuggu síðan á fjórum
hæðum þess, Gyða ásamt móður
sinni, eldri systir hennar með fjöl-
skyldu sína og tvær móðursystur
Gyðu. Í þessu sérstaka fjölskyldu-
húsi naut Gyða umönnunar og ást-
ríkis, þar sem ávallt var einhver til
staðar fyrir hana.
Á menntaskólaárum okkar
urðu til kynni og vinskapur milli
okkar fjögurra ungmenna þ.e.
undirritaðra, Gyðu og æskuvinar
míns, Helga H. Jónssonar, síðar
fréttamanns. Varð okkur vel til
vina og eftir því sem tíminn leið
nýttum við stöðugt stærri hluta
hans í samveru hvert við annað.
Voru þetta áhyggjulítil dýrðarár,
sem leiddu til tveggja hjónabanda.
Fljótlega eftir stúdentspróf
héldu þau Gyða og Helgi til Norð-
urlandanna til frekara náms, þar
sem Gyða hóf nám í sálfræði. Varð
þá tímabundið vík á milli vina án
þess þó að þráðurinn rofnaði.
Á fyrri hluta áttunda áratugar-
ins eignuðust þau tvo drengi, þá
Jóhann Árna og Jón Ara, en árið
1976 slitu þau hjón samvistum.
Gyða bætti við þekkingu sína
samhliða störfum sínum við Fóst-
urskólann og síðar Kennarahá-
skólann og Háskóla Íslands eftir
samruna þessara stofnana, en hún
tók við starfi skólameistara Fóst-
urskólans árið 1985 er Valborg
Sigurðardóttir lét þar af störfum.
Ekki verður frekar fjallað um
framlag Gyðu til kennslumála hér-
lendis, enda aðrir betur til þess
fallnir.
Árið 1984 giftist Gyða Hauki A.
Viktorssyni arkitekt. Var það
mikið gæfuspor, en það var strax
eins og þau væru sköpuð hvort
fyrir annað. Haukur er glæsi-
menni, ræðinn og velviljaður öll-
um og féll hann fyrirhafnarlaust í
vinahóp Gyðu, rétt eins og hann
hefði verið við hlið hennar alla tíð.
Hófu þau búskap í fjölskylduhús-
inu á Melhaga, en fluttu síðar að
Bakkavör 6, Seltjarnarnesi, en
raðhúsin þar hafði Haukur teikn-
að.
Gyða hefur alla tíð staðið vörð
um fjölskyldu sína og haldið henni
vel saman. Voru ömmu- og systra-
börnin henni afar kær.
Undanfarin ár hefur Gyða átt
við að etja erfiðan krabbameins-
sjúkdóm, en síðustu vikur dvaldi
hún á líknardeildinni, þar sem hún
hlaut góða umönnun. Jafnframt
skal þökkuð góð meðferð og nær-
gætni Óskars Þ. Jóhannssonar
krabbameinslæknis.
Hugur okkar er nú hjá Hauki,
sonunum Jóhanni Árna og Jóni
Ara og fjölskyldunni allri. Megi
Guð og góðar vættir styrkja þau í
sorg þeirra.
Hennar er sárt saknað.
Hildur og Þórarinn.
Gyða, mín góða vinkona, er dá-
in. Hún lést á Líknardeildinni 24.
júlí sl. á sólbjörtum sumardegi.
Gyða var sóldýrkandi og mér
finnst gott að vita að hún hafi sam-
einast almættinu sem hún trúði á í
birtu sólarinnar og þegar náttúr-
an skartaði sínu fegursta. Gyða
veiktist fyrir rúmum fjórum árum
en í byrjun árs var ljóst að veik-
indin voru orðin alvarlegri og við
sem elskuðum hana urðum að búa
okkur undir ferðalok hennar. Þeg-
ar litið er til síðustu vikna tel ég að
þau hafi verið henni líkn en um
leið ljúfsár sorg fyrir okkur hin.
Mér finnst Gyða hafa verið
hluti af mínu lífi frá því ég man
eftir mér en svo er þó ekki. Við
kynntumst haustið 1977, ég 27
ára, hún nokkrum árum eldri. Þó
ólíkar værum, var margt í aðstæð-
um okkar sambærilegt og við náð-
um vel saman. Við vorum báðar
virkar í starfshópum Norræna
sumarháskólans og tókum að okk-
ur að undirbúa sumarmót hans á
Laugarvatni sumarið ‘78. Þetta
ævintýri var upphafið að vináttu
sem byggðist á trausti, virðingu
og væntumþykju.
Ég kynntist fjölskyldu Gyðu,
sonum hennar, Jóa og Jara, og
konunum sem bjuggu í fjölskyldu-
húsinu á Melhaga; systur, móður
og móðursystrum sem buðu mér
og Ásdísi dóttur minni í fjöl-
skylduteboð sem þær héldu á
sunnudögum. Nú eru þær allar
dánar og húsið á Melhaga ekki
lengur fjölskyldunnar. Ég fór þar
um nýlega, horfði upp á svalirnar
og minntist kveðjustundar okkar
Gyðu þar nóttina áður en ég flutti
til Noregs með dóttur mína.
Dimm ágústnótt, íslensk hita-
bylgja og hvítvín.
Við höfðum unnið saman í
Þroskarannsóknum, verkefni
Wolfgangs Edelsteins og Sigur-
jóns Björnssonar, en Gyða sá um
rekstur þess og framkvæmd. Ég
er henni ævinlega þakklát fyrir að
hafa kynnt mig fyrir Wolfgang og
konu hans Moniku. Að vera hluti
af „stelpuhópnum“ hans Wolf-
gangs voru forréttindi. Einnig
höfðum við unnið með og ferðast
saman á vegum Norræna sum-
arháskólans en ferðin með börnin
okkar þrjú til Gotlands og Skelef-
teå i Svíþjóð gleymist seint. Þess-
um sameiginlega kafla í lífi okkar
var að ljúka, nýir tímar og nýar
áskoranir biðu, en vináttu okkar
lauk ekki.
Á árunum sem ég var í Noregi
gerðist margt í lífi Gyðu; hún fór í
framhaldsnám til Harvard, varð
skólastjóri Fóstruskóla Íslands,
hóf doktorsnám, giftist Hauki og
þau ferðuðust um heiminn. Við
mæðgur komum heim og runnum
aftur inn í fjölskyldu Gyðu. Þar
voru strákarnir og frænkurnar,
konurnar á Melhaganum og þar
var Haukur og systur hans en
fyrst og fremst var þar Gyða, vin-
kona mín með sitt stóra hjarta,
sína næmu hlustun og góðu ráð-
leggingar, ef um þær var beðið.
Tíminn leið og við urðum eldri,
fjölskyldumeðlimir hurfu og nýir
bættust við en alltaf vorum við
vinkonur og ég hluti af hennar
fjölskyldu. Veikindi Gyðu tóku á
og versnandi heilsa Hauks var öll-
um erfið. Ég hef dáðst að styrk
sona hennar og veit að þeir voru
henni allt. Því miður get ég ekki
verið viðstödd jarðarför Gyðu en
hugur minn verður hjá ykkur öll-
um, Hauki, sonum, tengdadætr-
um, barnabörnum, frænkum, öðr-
um ættingjum og vinum.
Ég er óendanlega þakklát fyrir
að hafa átt Gyðu fyrir vinkonu.
Stefanía Traustadóttir.
Harpa Heimisdóttir
s. 842 0204
Brynja Gunnarsdóttir
s. 821 2045
Kirkjulundur 19 | 210 Garðabær
s. 842 0204 | www.harpautfor.is
Sálm. 86.5
biblian.is
Þú, Drottinn,
ert góður og fús
til að fyrirgefa,
gæskuríkur öllum
sem ákalla þig.