Morgunblaðið - 04.08.2022, Blaðsíða 49

Elsku afi.
Við vorum sammála um að
mamma væri vonlaus í að velja
flugelda, vorum öll rosa spennt
fyrir flugeldunum hennar en
þegar þeir fóru á loft voru þeir
algerlega kraftlausir og þú
hermdir eftir þeim, en það
heyrðist meira í þér en þeim.
Ég er svo þakklát fyrir að
hafa átt þig sem afa, sakna þín
en veit að núna líður þér vel og
ert búinn að hitta alla gömlu
vinina og ættingjana sem þú
saknaðir svo mikið.
Við hliðið stend ég eftir ein
ó, elsku pabbi minn
og tárin mín svo heit og hrein
þau hnígá á gangstíginn
og höndin veifar, veifar ótt
þú veist ég sakna þín…
Þín
Katla.
Elsku afi.
Það er svo sárt að hugsa til
þess að við munum ekki kíkja
oftar í kaffi í Lindarsíðuna og
spjalla um daginn og veginn yfir
sætabrauði. Þar voru alltaf að
minnsta kosti fimm sortir af
sætabrauði settar á borð ásamt
súkkulaði og ískaldri mjólk. Þú
spurðir frétta af okkur barna-
börnunum og loðfætlingum og í
staðinn fengum við að heyra
sögur úr sveitinni eða saman-
tekt úr fréttum dagsins.
Það er gott að rifja upp allar
góðu stundirnar á Garðars-
brautinni hjá ykkur ömmu. Þar
eyddum við ótal stundum í að
spila á spil, leggja kapal eða
tefla. Ég er svo þakklát fyrir
alla leikina og spilin sem þú
kenndir mér. Oftast spiluðum
við lönguvitleysu eða svartapét-
ur sem endaði með að annað
okkar fékk svarta doppu á nefið
og þá var mikið hlegið.
Eftir vinnu var fastur liður
hjá þér að lesa Moggann og fá
þér kríu. Oft laumaðist ég inn til
þín og bað þig um að lesa fyrir
mig minningarorð og dánar-
fregnir og var ævinlega vel tek-
ið í þá beiðni.
Hjá þér var alltaf nóg að gera
og ýmsu þurfti að dytta að.
Vinnustundirnar í kartöflugarð-
inum, bíltúrarnir, veiðiferðirnar
og berjamór eru mér ofarlega í
huga. Á haustin var varla hægt
að heimsækja þig, svo upptek-
inn varstu við að tína ber handa
hinum og þessum sem gæti haft
gott af þeim.
Þú varst afar nægjusamur og
fannst ekki mikið til veraldlegra
hluta koma. Þú varst næstum
móðgaður þegar mamma færði
þér nýjar buxur, því þú ættir jú
aðrar, mjög góðar buxur. Það
var líka fátt sem var svo ónýtt
að ekki mætti kippa því í lag
með límbandi eða snæri. Það
var algjört auka atriði þó marg-
límdu gleraugun sætu skökk á
nefinu á þér því enn virkuðu
þau vel og því yrðu ekki keypt
ný.
Alltaf talaðir þú vel um sveit-
ina þína og sveitunga og get ég
aðeins ímyndað mér hversu erf-
itt það hefur verið að leggja nið-
ur búskap á sínum tíma. Bónd-
inn í þér fór aldrei og þegar ég
sagði þér að ég ætlaði að taka
þátt í Jökulsárhlaupinu fékk ég
að heyra um allt sem ég ætti
von á að sjá á leiðinni. Ekki að-
eins um fallegt landslag og stór-
brotið útsýni, heldur einnig
hvar hvert tófugreni væri að
finna á leiðinni. Því miður varð
ekkert af hlaupinu það árið en
einn daginn fer ég þessa leið og
hugsa til þess sem þú sagðir
mér.
Ég vona að sumarlandið sé
eitthvað í líkingu við Keldu-
hverfi og nágrenni því þá veit
ég að þér líður vel.
Minning þín lifir áfram elsku
afi, hvíldu í friði.
Þín,
Brynja.
Grannur, stæltur, kvikur í
hreyfingum, frár á fæti. Talaði
ekki af sér. Kynntist honum
þegar hann var að draga sig eft-
ir ráðskonunni í Skúlagarði –
eða var það hún sem dró sig eft-
ir honum? Allt um það varð
hann svili minn í áratugi og þó
leiðir hans og Lilju mágkonu
minnar skildu vorum við áfram
svilar. Held sá hafi verið skiln-
ingur beggja.
Tíðar urðu heimsóknir míns
fólks að Framnesi og ekki
strjálaðist það þegar við Álf-
heiður keyptum næsta bæ við
Framnes, Nýjabæ. Þá var ég
kennari og hugmyndin var að
heyja þar á sumrum og hafa af
því tekjur. Fór þó öðruvísi. Eft-
ir fyrsta heyskap minn í Nýja-
bæ – með tækjum Hauks í
Framnesi – steyptist riða yfir
Kelduhverfið og bannað að selja
hey þar út fyrir. „Basta.“
Minningarnar hellast yfir.
Eitthvert sumar var óþurrka-
samt fyrir norðan – var það
nokkuð sumarið 1972? Komið
fram yfir mitt sumar þegar loks
var efnileg heyskaparspá og
Haukur ákvað að slá öll tún.
Ekki bara heimatúnið heldur
líka stykki sem hann hafði upp
með vegi og svo Höfðann. Við
slógum til skiptis, Haukur
bóndi, Már heimasáti og ég
gesturinn. Tvo tíma hver, held
ég. Undir lokin rann upp fyrir
mér, þar sem ég var að slá
Höfðann, að ég hafði aldrei fyrr
slegið um miðnætti. Með ljós-
um. Og aðeins á stuttermabol á
húslausum traktor.
Ýmis smáferðalög fórum við
tvenn hjón og nutum þekkingar
Hauks. Yfir Reykjaheiði að
vori, áður en hún varð almenni-
lega fær. Upp að Þeystareykj-
um síðsumars í spólandi bleytu.
Einhverju sinni fór Heiða mín
með börnin fyrir Tjörnesið að
vori á þeim tíma sem botnlaus
hvörf vörðuðu malarveginn,
endaði með að setja jeppann
kolfastan í þjóðveginn og þurfa
að leita til bæjar um miðja nótt.
Um morguninn kom Haukur á
sínum jeppa austan megin frá
og bjargaði bíl og fólki.
Einhvern tíma skruppum við
bændur tveir út á Kópasker. Í
bakaleið flaug kría á bílinn og
við fundum báðir höggið. Hlup-
um allt í kring að vita hvað hefði
orðið um fuglinn en fundum
ekki. Morguninn eftir kom
Haukur kímileitur að morgun-
verðarborðinu og sagði, ég er
búinn að finna kríuna þína,
Siggi. Auðvitað mína, þetta var
jú minn bíll. Við höggið hafði
hún skutlast inn í lokað hólf bak
við bílnúmerið.
Hér læt ég staðar numið.
Gæti þó haldið áfram lengi enn.
Síðast hitti ég Hauk þegar ég
heimsótti hann á heimili hans á
Lindasíðunni og hann kom
hlaupandi á móti mér niður að
gatnamótum til að vera viss um
að ég færi ekki villur vegar,
setti mig svo niður við dúkað
kaffiborð með sjö sortum með-
lætis að hætti Keldhverfinga.
Þannig trakteringar þykist ég
vita að hafi beðið hans þegar
kom að landi hinum megin,
þreyttur eftir langa lífsgöngu.
Þakka samfygldina hérna
megin, góði vinur.
Sigurður Hreiðar.
MINNINGAR 49
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 4. ÁGÚST 2022
Minningarvefur á mbl.is
Minningar og andlát
Á minningar- og andlátsvef mbl.is getur þú lesið minningargreinar,
fengið upplýsingar úr þjónustuskrá auk þess að fá greiðari aðgang
að þeirri þjónustu sem Morgunblaðið
hefur veitt í áratugi þegar andlát ber að höndum.
Andláts-, útfarar- og þakkartilkynningar eru aðgengilegar öllum.
www.mbl.is/andlát
Minningargreinar
Hægt er að lesa minningargreinar,
skrifa minningargrein og æviágrip.
Þjónustuskrá
Listi yfir aðila og fyrirtæki sem aðstoða
þegar andlát ber að höndum.
Gagnlegar upplýsingar
Upplýsingar og gátlisti fyrir
aðstandendur við fráfall ástvina.
Mig langar til að
minnast elsku
ömmu minnar, sem
ég er skírð í höfuðið
á, í nokkrum orðum. Ég mun
aldrei gleyma öllu góðu stundun-
um með ömmu og afa í Sævið-
arsundinu. Alltaf var vel tekið á
móti okkur þar. Þegar við systk-
inin vorum í næturgistingu pass-
aði amma alltaf upp á að okkur
liði nú sem best. Hún hafði líka
aldeilis fyrir því að við fengjum
uppáhaldsmatinn okkar (pítsu) á
kvöldin og gerði hana alveg frá
grunni þótt ég sé viss um í dag að
hún borðaði hana ekki sjálf. Eftir
matinn spiluðum við svo Svarta-
Pétur aftur og aftur. Amma gerði
líka bestu pönnukökur í heimi og
sama hvað ég reyni þá hefur mér
aldrei tekist að gera þær jafn
þunnar og góðar og hún gerði.
Það sem stendur einnig upp úr
í minningunni eru allar sumarbú-
staðaferðirnar en þau afi voru
alltaf mjög dugleg að fara í sum-
arbústað á sumrin og bjóða okkur
til sín. Ömmu var alltaf mikið í
mun að það væri heitur pottur í
bústaðnum fyrir okkur systkinin,
það þýddi nú ekkert annað.
Það var líka svo gaman að
heyra allar ferðasögurnar sem
amma sagði okkur í gegnum tíð-
Elísabet J.
Kristjánsdóttir
✝
Elísabet J.
Kristjánsdóttir
(Lilla) fæddist 3.
ágúst 1931. Hún
lést 23. júlí 2022.
Elísabet var
jarðsett í gær 3.
ágúst 2022.
ina en amma og afi
voru mjög dugleg að
ferðast um heiminn.
En þótt hún hefði
séð gullfallegar
byggingar, fallega
fossa og þjóðgarða í
útlöndum þá fannst
henni Ísland alltaf
fallegast og best.
Amma talaði líka
mikið um það við
mig hvað konur
hefðu það miklu betra í dag en
þegar hún var að alast upp en
hún var mikill jafnréttissinni. Ég
er viss um að hún hefði sjálf viljað
lengri skólagöngu ef hún hefði
haft tækifæri til enda var hún
mjög klár og vel lesin.
Alla tíð var mikilvægast fyrir
ömmu að allir væru ánægðir og
öllum liði vel í kringum hana. Allt
fram á síðasta dag spurði amma
pabba hvort öllum liði nú ekki vel,
þannig manneskja var amma,
alltaf að hugsa um aðra. Ég mun
sakna ömmu Elísabetar mjög
mikið.
Elísabet Ósk Bragadóttir.
Skil | Þeir sem vilja senda Morg-
unblaðinu greinar eru vinsam-
lega beðnir að nota innsendikerfi
blaðsins. Smellt á Morgunblaðs-
lógóið í hægra horninu efst og
viðeigandi liður, „Senda inn
minningargrein,“ valinn úr felli-
glugganum. Einnig er hægt að
slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Minningargreinar