Morgunblaðið - 21.09.2022, Side 15

MINNINGAR 15
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 21. SEPTEMBER 2022
✝
Lilja Gísladótt-
ir fæddist í
Reykjavík 14. ágúst
1949. Hún lést á
líknardeild Land-
spítalans 10. sept-
ember 2022.
Lilja ólst upp í
Laugarneshverfinu
í Reykjavík ásamt
föður sínum og
systkinum.
Hinn 19. septem-
ber 1970 giftist hún Tómasi
Grétari Guðjónssyni frá Hellu
og ólu þau þar upp saman börn
sín þrjú: Hjalta Gíslason, Sól-
rúnu Eddu Tómasdóttur og
Kristjönu Aðalheiði
Tómasdóttur.
Þegar Lilja bjó á
Hellu gegndi hún
ýmsum störfum.
Stóran hluta starfs-
ævinnar vann hún
hjá Landsvirkjun á
hálendinu. Árið
1991 flutti hún
ásamt fjölskyldu
sinni í Kópavog og
bjó þar til 2004.
Lilja var búsett síðustu æviárin í
Mosfellsbæ.
Útför Lilju fer fram í Foss-
vogskirkju í dag, 21. september
2022, kl. 13.
Elsku mamma. Nú ertu farin
frá okkur og mér þykir það sárt.
Minningarnar hellast yfir og
margs er að sakna. Ljónynja
með ljósan makka fædd í ágúst
undir ljónsmerkinu. Gast öskrað
eins og ljón en samt svo hlý,
mjúk, glaðlynd og tilbúin að gefa
af þér. Eins og ljónynja barðist
þú fyrir þér og þínum með kjafti
og klóm og ef einhver vogaði sér
að gera eitthvað á hlut okkar
barnanna eða barnabarnanna þá
varst þú mætt og lést viðkom-
andi heyra það. Minningar um
æskuna, heimabakaðar kleinur,
heimasaumuð föt, sláturgerð og
bakstur fyrir jólin er eitt af því
sem einkenndi æsku mína.
Brakandi hrein og nýstraujuð
rúmföt, ný náttföt ásamt full-
vissunni um að ef eitthvað kæmi
fyrir þá væri ekkert svo slæmt
að mamma gæti ekki bjargað
því.
Þú varst svo ótrúlega vinnu-
söm að margar minningar okkar
fjölskyldunnar tengjast vinnu.
Við unnum stundum saman
þegar ég var yngri. Eitt vorið
vorum við að vinna saman í Þór-
isósi, lengst uppi á fjöllum.
Vinnuaðstaðan var gamlir vinnu-
skúrar sem höfðu staðið ónotaðir
lengi og máttu muna fífil sinn
fegri. Við þurftum að byrja á því
að þrífa allar byggingarnar og
standsetja. Við stóðum allar
vaktir bæði í eldhúsinu og þrif-
um. Þetta var mikil vinna en
minning sem stendur eftir er að
það var brjálað stuð hjá okkur.
Áður en ég fór upp á fjöll að
vinna með þér hafði ég keypt
mér geisladisk með hljómsveit-
inni Sixties, sem spilaði tónlist
frá sjöunda áratugnum. Þessi
geisladiskur var spilaður enda-
laust aftur og aftur alla daga og
við sungum hástöfum á meðan
við unnum. Þetta er svolítið lýs-
andi fyrir þig; mikil vinna, kraft-
ur og stuð.
Þú misstir móður þína ung og
líf þitt markaðist af því. Stund-
um held ég að þú hafir verið að
bæta upp fyrir þína æsku með
því að umkringja þig börnum og
passa upp á að allir væru í lagi.
Þú vissir fátt betra en að vera
með fullt hús af barnabörnum.
Gefa þeim stappaðan fisk, hafra-
graut og fullt af ást og tíma. Þú
kenndir þeim vísur úr vísnabók-
inni og söngst þau í svefn.
Hvergi var meira kósí að sofna
en hjá ömmu. Sama hvað við for-
eldrarnir reyndum þá tókst okk-
ur ekki að gera eins og þú.
Barnabörnin létu óspart vita af
því og sögðu: Þetta er ekki eins
og amma Lilja gerir.
Þú varst höfuð fjölskyldunnar
og kletturinn okkar. Hvað sem
bjátaði á þá varst þú til staðar
fyrir okkur. Fjölskyldan var allt-
af í fyrsta sæti hjá þér. Barna-
börnin sóttu í hlýjan ömmufað-
minn, jafnvel eftir að þau urðu
fullorðin.
Elsku mamma, við söknum
þín svo mikið. Þú munt lifa í
minningu okkar um ókomna tíð.
Þú elskaðir hefðir sem hafa orð-
ið að okkar hefðum. Þannig
verður þú með okkur alltaf.
Þín dóttir,
Sólrún Edda
Tómasdóttir.
Elsku amma Lilja, þú varst
minn stöðugleiki, minn klettur
og mitt athvarf. Þú gerðir mig
að þeirri manneskju sem ég er í
dag. Þú hafðir alltaf trú á mér
þegar ég hafði hana ekki sjálf.
Þú lagðir allt undir svo að ég
gæti orðið sú sem ég er í dag.
Þú ert og verður alltaf mín fyr-
irmynd. Ég er svo þakklát fyrir
allar þær dýrmætu minningar
sem samvera mín með þér gaf
mér. Samvera okkar í Hraun-
eyjum skipar þar stóran sess og
allt það sem við brölluðum þar
saman. Allar ferðirnar byrjuðu á
því að langferðarbíllinn sótti
okkur um hánótt og keyrði með
okkur á áfangastað, yfirleitt í
snjóbyl. Þú eldaðir ofan í mann-
skapinn á meðan ég svaf út í
svítunni. Við bjuggum til bestu
karamellurnar, gáfum refunum
mat og föndruðum. Eins á ég
margar minningar úr Þjórsár-
dal, allar okkar gönguferðir inn í
Paradísardal og spilakvöldin í
Kaplagili.
Elsku besta amma, ég er svo
þakklát fyrir að dætur mínar
hafi fengið að kynnast þér. Þín-
um föstu knúsum og uppáhalds-
kexskúffunni. Þú passaðir Maríu
fyrir mig í óteljandi skipti á
meðan ég var í skólanum, alltaf
þegar ég hringdi og vantaði að-
stoð þá komst þú.
Þú sagðir söguna oft þegar þú
eltir mig á Starexnum í Breið-
holtinu þegar ég var of lengi úti.
Það er svolítið lýsandi fyrir mín
unglingsár, engin skammarstrik
mín fóru fram hjá þér. Þú pass-
aðir svo vel upp á mig. Þrátt fyr-
ir að ég hafi ekki alltaf kunnað
að meta það og ég gerði þig
örugglega gráhærða langt fyrir
aldur fram, þú varðst nú amma,
amma mín, aðeins 42 ára. Ég sá
það þó fljótt að þú barst minn
hag fyrir brjósti og mun aldrei
gleyma því. Elsku amma, ég
sakna þín svo mikið, símtalanna
frá þér og heimsókna frá þér og
til þín. Þú varst svo stór partur
af mínu lífi og fjarvera þín fyllir
mig tómleika sem enginn annar
getur fyllt upp í því þú varst ein-
stök. Elsku amma, ég kveð þig
með trega.
Sú vitneskja að þú munir
ávallt vaka yfir mér og leiðbeina
mér í gegnum lífið veitir mér
styrk. Ég mun gera mitt besta
til að halda hefðum þínum og
gildum á lofti í uppeldinu á
stelpunum mínum. Ég elska þig
amma og takk fyrir allt.
Þín
Margrét Lilja
Hjaltadóttir.
Lilja Gísladóttir
✝
Þorsteinn
fæddist á
Akranesi 3. októ-
ber árið 1955.
Hann varð bráð-
kvaddur á heimili
sínu 22. júní 2022.
Þorsteinn var
sonur hjónanna
Magnúsar Þor-
steinssonar bifreið-
arstjóra, f. 23.5.
1924, d. 11.9. 1998,
og Maríu Jakobsdóttur, hús-
móður og matráðskonu, f. 16.4.
1927, d. 23.11. 1996.
Systkini Þorsteins eru þrjú:
Sigurbjörn Helgi, f. 1950, Haf-
dís, f. 1961, og Jakob Smári, f.
1964.
Þorsteinn ólst upp á Akranesi
til 13 ára aldurs þegar fjöl-
skyldan fluttist til Reykjavíkur
þar sem Þorsteinn
bjó æ síðan.
Dóttir Þorsteins
og Sigurjónu Krist-
insdóttur, f. 28.10.
1960, er Kristín
Táhiríh, f. 27.8.
1987. Börn Krist-
ínar eru Hjalti
Snær, f. 2010, og
Þóra Sigurjóna, f.
2015.
Árið 1989
kvæntist Þorsteinn Þórdísi
Tinnu Aðalsteinsdóttur, f.
10.12. 1968, d. 21.1. 2008. Þau
skildu. Eftir grunnskólanám
lærði Þorsteinn á gítar og hljóð-
færaleikur var hans aðalstarf
alla tíð.
Minningarathöfn um Þor-
stein verður í Laugarneskirkju í
dag, 21. september 2022, kl. 15.
Í dag þegar við kveðjum bróður
minn Þorstein, eða Steina eins og
hann var kallaður, langar mig að
minnast hans í fáum orðum.
Þó 5 ár væru á milli okkar
Steina gátum við vel leikið okkur
saman í æsku. Móðir okkar var
heimavinnandi og fengum við
systkinin gott atlæti og umönnun.
Steini hóf skólagöngu á Akranesi
og kom fljótt í ljós að hann var
góðum gáfum gæddur og tileink-
aði sér vel allt námsefni. Hann
varð líka fljótt skákmaður góður
og hagmæltur. Við bræður grip-
um stundum í tafl og snemma
varð það mitt hlutskipti og ann-
arra að tapa hverri skák gegn
honum.
Eitt var það þó, sem háði Steina
snemma á ævinni, en það var að
hann stamaði og átti erfitt með að
koma frá sér orðum. Honum var
því oft strítt. En eins og hann
sagði sjálfur frá í viðtali síðar,
fann hann sér nýja leið til að tjá
sig og það var með tónlist.
Á Bítlaárunum keypti ég mér
rafmagnsgítar en fann fljótt að ég
myndi aldrei ná tökum á honum
svo ég gaf Steina gripinn. Hann
var þá 10 ára og var fljótur að til-
einka sér hljóðfærið. Segja má að
hann hafi varla sleppt gítarnum
eftir það. Þarna var komið tæki
sem hann tjáði sig með áratugum
saman og gerði það betur en
margur annar.
Fljótlega eftir að fjölskyldan
fluttist til Reykjavíkur árið 1968
hóf Steini að leika í hljómsveitum,
þá aðeins 15 ára gamall. Ég nefni
bara þrjár, Eik, Þey og MX21 þar
sem snilli hans naut sín hvað mest.
Auk þess að spila í hljómsveitum
lék Steini inn á fjölda hljómplatna
fyrir marga fremstu tónlistar-
menn landsins. Sjálfur gaf hann út
tvær plötur, Líf árið 1982 og Leit
árið 2015.
Eins og margir snillingar, sem
geta tileinkað sér alls konar list-
form, sem auðga mannlífið, átti
Steini erfitt með að fóta sig í lífinu.
Bakkus og aðrir fíkniefnadraugar
gerðu honum lífið erfitt og hann
dró sig út úr allri spilamennsku.
Hann átti þó eftirminnilega end-
urkomu á 50 ára afmælistónleik-
um Bubba Morthens árið 2006.
„Einn var á heimsmælikvarða“
sagði í tónleikaumsögn og var þar
átt við Steina og hans framlag
með MX21. Eftir að Steini gaf svo
út plötuna Leit hélt hann eina tón-
leika ásamt félögum sínum sem
komu að gerð plötunnar.
Steini var alltaf leitandi í lífinu
og mér finnst hann lýsa vel eigin
lífshlaupi í kvæðinu Leit, sem
hann orti og Rúnar Þór gerði frá-
bært lag við:
Með lokuð augu ég löngum stari
og leita að hinu eina svari.
Úr luktum munni spurninga spyr.
Með lokuð eyru ég ligg og hlera,
langar að vita hvað ber að gera
við lífið handan við dauðans dyr.
Er þetta kannski allt saman blekking?
Ekkert í lífinu nýtanleg þekking?
Á engu gerandi endanleg skil?
Með lokuðum huga ég læsi mig inni
í lífinu sjálfu, skelinni minni,
sem hvort eð er hvergi er til.
Ég er þess viss að nú hafi Steini
fundið það sem hann leitaði og það
verður eflaust fjör á himnum er
hann hittir þar félagana Kalla Sig-
hvats, Gunnar Jökul, Rúnar Júl
o.fl. Þeir telja þá í vel valin lög.
Kristínu og barnabörnunum
sendi ég innilegustu samúðar-
kveðjur.
Með sorg í hjarta kveðjum við
nú Steina en gleðjumst yfir því að
hann skildi eftir gullkorn sem
gleðja.
Hvíl í friði, bróðir.
Sigurbjörn Helgi
Magnússon.
Ég kynntist Steina 1970 í
Breiðholtsstrætó, ég kom í vagn-
inn í Blesugrófinni, Steini í Bökk-
unum, ég var 18, Steini 15, við
höfðum vitað hvor af öðrum í tón-
listarheiminum, Steini var í hljóm-
sveitinni Arkimeters en ég var
milli hljómsveita, ég þekkti til ein-
hverra meðlima Arkimeters og
því hafði verið lekið í mig að þeir
væru með góðan gítarleikara, það
var síðan sameiginlegur vinur
okkar Steina sem kynnti okkur og
við fórum að spjalla um tónlist, úr
varð að ég fékk þá hugmynd að
endurvekja hljómsveitina Litla
Matjurtagarðinn sem ég hafði
verið í, en sú hljómsveit hafði lagt
upp laupana skömmu áður, ég
bauð Steina að vera með sem hann
þáði, enda Arkimeters í hvíld.
Þannig hófst samstarf okkar
Steina í tónlistarheiminum, sam-
starf sem þróaðist til ævilangrar
vináttu.
Steini var frábær tónlistarmað-
ur og allt sem hann kom nálægt
breyttist í einhverskonar galdur.
Sem betur fer lánaðast mér að
vera með Steina í mörgum hljóm-
sveitum og jafnframt taka þátt í
mörgum hljóðritunum þar sem við
báðir komum við sögu. En fyrst og
fremst var það samstiga sýn okk-
ar á lífið og tilveruna sem fleytti
okkur til ævilangrar vináttu.
Það bar aldrei skugga á vináttu
okkar Steina og ég mun minnast
hans svo lengi sem ég lifi. Ég kem
til með að rifja reglulega upp hita-
veitustokkinn sem við gengum
eftir úr Blesugrófinni á æfingar
með Litla Matjurtagarðinum,
Eikina, ég mun rifja reglulega upp
allan hláturinn sem hann kveikti
með húmornum sínum, fyrstu lög-
in sem við sömdum saman og voru
gefin út, öll heimspekilegu sam-
tölin sem við áttum um allt og ekk-
ert, Don Martin og MAD bækurn-
ar, hrifninguna sem við fundum
saman þegar við uppgötvuðum
eitthvað nýtt í tónlistinni, og svo
allt hitt.
Takk fyrir samveruna, kæri
vinur, ég sakna þín mikið og kveð
þig með orðinu „sjáumst“ eins og
við kvöddumst alltaf.
Við Hulda sendum systkinum,
ættingjum og vinum Steina okkar
innilegustu samúðarkveðjur.
Meira á www.mbl.is/andlat
Haraldur
Þorsteinsson.
Þorsteinn
Magnússon
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ELÍN ÓLADÓTTIR,
Kirkjusandi 1, Reykjavík,
lést á heimili sínu sunnudaginn
4. september.
Útförin fer fram frá Háteigskirkju fimmtudaginn 22. september
klukkan 13.
Guðrún Björnsdóttir Trausti Sigurðsson
Arndís Björnsdóttir Sigurður Einarsson
Jens Gunnar Björnsson
barnabörn og barnabarnabörn
Yndisleg eiginkona mín, móðir okkar,
stjúpmóðir, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
INGA EINARSDÓTTIR,
Kleppsvegi 22,
áður Bergstaðastræti 24b,
lést föstudaginn 16. september.
Páll Aronsson
Bergþóra Ólafsdóttir Magnús Pálsson
Ragnhildur Ólafsdóttir Haraldur Sigurðsson
Ingunn Ólafsdóttir
Hlöðver Már Ólafsson Erla J. Guðmundsdóttir
Jóhannes Ólafur Ólafsson
Sigríður Pálsdóttir Ólafur G. R. Hauksson
barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabarnabörn
Þann 5. septem-
ber síðastliðinn
kvaddi Hildur Ein-
arsdóttir hjúkrun-
arfræðingur þetta jarðlíf og er
stórt skarð hoggið í okkar hóp
við ótímabært fráfall hennar.
Hildur lauk BS-prófi í hjúkr-
unarfræði frá Háskóla Íslands
árið 1983 og 1991 lauk hún
meistaraprófi í hjúkrun frá Ma-
dison í Wisconsin í Bandaríkj-
unum. Jafnframt var hún með
sérfræðileyfi í hjúkrun lang-
veikra frá embætti landlæknis
frá 2004, með áherslu á hjúkrun
nýrnasjúklinga.
Hildur var snemma virk í fé-
lagsstarfi hjúkrunarfræðinga.
Fyrst með Félagi háskóla-
menntaðra hjúkrunarfræðinga,
sem síðan sameinaðist Hjúkr-
unarfélagi Íslands í núverandi
Félag íslenskra hjúkrunarfræð-
inga árið 1994. Hjúkrunarfræð-
ingar eiga Hildi mikið að þakka
en af einstakri trúmennsku
sinnti hún ýmsum störfum fyrir
félagið af mikilli einurð og
festu. Í áratugi vann hún öt-
ullega að hagsmunabaráttu
hjúkrunarfræðinga með störf-
um sínum í kjaranefnd. Hún sat
einnig í stjórn félagsins, stjórn-
um Starfsmenntunarsjóðs,
Styrktarsjóðs og ekki síst
Vinnudeilusjóðs. Um hann stóð
hún sterkan vörð í áratug og
tryggði að þar væri til nægt fé
til að styðja hjúkrunarfræðinga
Hildur
Einarsdóttir
✝
Hildur Ein-
arsdóttir fædd-
ist 26. janúar 1958.
Hún lést 5. sept-
ember 2022.
Útför hennar fór
fram 13. september
2022.
fjárhagslega ef til
verkfalls kæmi.
Hildur var ötull
talsmaður framþró-
unar í hjúkrun og
munu hjúkrunar-
fræðingar njóta
hennar áhrifa um
ókomna tíð. Sem
dæmi um frum-
kvöðlahæfileika
hennar stóð Hildur
fyrir stofnun fag-
deildar nýrnahjúkrunarfræð-
inga árið 2011 og var m.a. fyrsti
formaður deildarinnar. Hún var
framsýn og lét ávallt að sér
kveða á fundum félagsins með
uppbyggilegum og rökstuddum
athugasemdum. Hildur var skýr
í sinni afstöðu, skoðanaföst og
hafði alltaf hagsmuni hjúkrun-
arfræðinga að leiðarljósi. Rétt-
lætiskennd hennar var sterk.
Framlag Hildar var ekki síð-
ur mikið þegar kom að fag-
málum þar sem leiðtogahæfi-
leikar hennar nutu sín. Hildur
átti sæti í stjórn Vísindasjóðs
um tíma, tók þátt í umbóta-
vinnu innan félagsins og starf-
aði með fræðslunefnd, svo eitt-
hvað sé nefnt. Jafnframt lét hún
mikið að sér kveða í baráttu-
málum sérfræðinga í hjúkrun
og var einn helsti leiðtogi þess
hóps.
Hjúkrunarfræðingar og Fé-
lag íslenskra hjúkrunarfræð-
inga eiga Hildi mikið að þakka
fyrir ómetanleg störf í þágu
hjúkrunarfræðinga.
Blessuð sé minning Hildar
Einarsdóttur, sérfræðings í
hjúkrun.
Guðbjörg Pálsdóttir,
formaður
Félags íslenskra
hjúkrunarfræðinga.
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla
útgáfudaga.
Óheimilt er að taka efni úr minningargreinum til birtingar í
öðrum miðlum nema að fengnu samþykki.
Skil | Þeir sem vilja senda Morgunblaðinu greinar eru vinsamlega
beðnir að nota innsendikerfi blaðsins. Smellt á Morgunblaðslógóið í
hægra horninu efst og viðeigandi liður, „Senda inn minningargrein,“
valinn úr felliglugganum. Einnig er hægt að slá inn slóðina
www.mbl.is/sendagrein
Minningargreinar