Læknablaðið : fylgirit - 03.01.2017, Side 30

X V I I I V Í S I N D A R Á Ð S T E F N A H Í
F Y L G I R I T 9 1
30 LÆKNAblaðið/Fylgirit 91 2017/103
Conclusions. Membrane permeable carbonic anhydrase inhibitors induce
vasodilation in precontracted porcine retinal arteries, while membrane
impermeable inhibitors do not, suggesting that cytosolic isoenzymes
mediate the vasodilation.
E 75 Eye Manifestations in Adenine Phosphoribosyltransferase
Deficiency
Hrafnhildur L. Runólfsdóttir1, Runólfur Pálsson2, Inger M. Ágústsdóttir3, Viðar Ö.
Eðvarðsson3, Gunnar M. Zoëga4
1Landspitali University Hospital, 2Division of Nephrology, Landspitali University Hospital,
3Children's Medical Center, Landspitali University Hospital, 4Division of Ophthalmology,
Landspitali University Hospital
hrafnhr@landspitali.is
Introduction: Adenine Phosphoribosyltransferase (APRT) deficiency
is a hereditary disorder of purine metabolism that leads to excessive
production and renal excretion of 2,8-dihydroxyadenine (DHA), causing
kidney stones and crystal nephropathy. Treatment with allopurinol or
febuxostat alleviates DHA production, stone burden and kidney injury.
Extrarenal manifestations have not been reported, except for one case of
possible corneal deposits. The aim of this study was to characterize eye
symptoms among patients with APRTd.
Methods: Records of 58 patients in the RKSC APRTd Registry were
systematically reviewed. Patients were invited for ophthalmologic exa-
mination.
Results: Twenty-seven patients complained of eye symptoms, most
commonly irritation (n=17), photophobia (n=16), dry eyes (n=11), blurred
vision (n=10) and foreign body sensation (n=10). Eleven have undergone
a thorough eye examination, of whom 8 had corneal findings, including
superficial punctate keratitis, punctate epithelial erosions and corneal
“deposits”. Four additional patients had a history of corneal defects.
Eye symptoms were only reported in patients receiving treatment with
allopurinol or febuxostat. At last follow-up, 23 patients were treated
with allopurinol at a median (range) dose of 300 (200-600) mg/day,
while 3 were taking febuxostat 80 mg/day. Three patients discontinued
pharmacotherapy due to the eye symptoms and experienced relief wit-
hin days or weeks.
Conclusion: Ocular manifestations are common in patients with
APRTd, including signs of corneal injury and deposits, which may
consist of DHA. The ocular manifestations may also be drug-related
although such findings have not been reported for allopurinol or
febuxostat. Future studies will focus on determining the nature of the
corneal deposits.
E 76 Norðurljósagreining á oxunarskemmdum í DNA
Hafþór I. Ragnarsson1, Bjarki Guðmundsson1,2, Hans G. Þormar1,3, Jón J. Jónsson1,2
1Lífefna- og sameindalíffræðistofa, Læknadeild, Háskóli Íslands, 2Erfða og
sameindalæknisfræðideild, Landspítala, 3Lífeind ehf.
hir11@hi.is
Inngangur: Oxunarskemmdir í DNA tengjast öldrun og ákveðnum sjúk-
dómum, þ.m.t. krabbameinum. Oxunarskemmdir myndast m.a. vegna
Fenton hvarfs, en það er myndun frjálsra stakeinda úr vetnisperoxíði
þegar það kemst í tæri við tvígildar málmjónir. Norðurljósagreining er að-
ferð sem greinir margs konar skemmdir í DNA samtímis í flóknum kjarn-
sýrusýnum með fljótlegum og einföldum hætti. Aðferðin byggir á tvívíð-
um þáttháðum rafdrætti sem aðgreinir DNA sameindir eftir lengd, þátt-
un, byggingu og lögun. Aðferðin greinir m.a. ein- og tvíþátta brot, innan-
og milliþátta krosstengi, fyrirferðamikla tengihópa og uppsöfnun einþátta
DNA. Oxunarskemmdir eins og 8-oxógúanín breyta ekki byggingu og
lögun DNA nægilega til að þær greinist með Norðurljósagreiningu. Fpg
er viðgerðarensím sem að þekkir oxunarskemmdir á borð við 8-oxógúan-
ín og myndar einþátta brot í DNA þar sem slíkar skemmdir er að finna.
Markmið rannsóknarinnar var að athuga hvort að Norðurljósagreining
með Fpg skurði geti verið notuð til að greina oxunarskemmdir í DNA.
Efniviður og aðferðir: Oxunarskemmdir voru framkallaðar í DNA með
Fenton hvarfi og Fpg viðgerðarensím var notað til að skera oxunar-
skemmdir úr og mynda einþátta brot. Norðurljósagreining var notuð til
að greina DNA skemmdir.
Niðurstöður: Norðurljósagreining greindi einþátta brot og milliþátta
krosstengi sem mynduðust í DNA við Fenton hvarf og með meðhöndlun
Fpg ensíms greindist aukning í einþátta brotum sem samsvarar oxunar-
skemmdum.
Ályktanir: Norðurljósagreining getur verið öflug aðferð til að greina
oxunarskemmdir í DNA. Milliþátta krosstengi af völdum Fenton hvarfs
greindust en því hefur ekki verið lýst áður. Með notkun Fpg var hægt að
greina oxunarskemmdir sem valda ekki breytingum í byggingu og lögun
DNA.
E 77 Samspil TGFbeta og TSP-1 í æðaþeli og brjóstakrabbameini
Helga Þráinsdóttir1, Jóhann F. Rúnarsson2, Guðrún Valdimarsdóttir2
1Lífefna- og sameindalíffræðistofa, Læknadeild, Háskóli Íslands, 2Læknadeild, Háskóli Íslands
hheellggaa@gmail.com
Inngangur: Talið er að brjóstakrabbameinsfrumur sem hafa dreifst
frá frumæxlinu séu ekki aðeins háðar æðum vegna blóðflæðis held-
ur seyti æðaþelsfrumur þáttum sem hafi áhrif á vöxt meinvarpa.
Thrombospondin-1 (TSP-1) er sykruprótein sem hemur æðamyndun.
Transforming growth factor beta (TGFbeta) eykur tjáningu TSP-1.
TGFbeta eykur einnig tjáningu próteinsins Id1 sem hvetur æðavöxt.
Æðaþelsfrumur hafa tvennskonar viðtaka fyrir TGFbeta, ALK1 og ALK5.
Markmiðið er að skoða samspil TGFbeta og TSP-1, áhrif þeirra á vöxt og
fjölgun æðaþelsfrumna og brjóstakrabbameinsfrumna.
Efniviður og aðferðir: Æðaþelsfrumur úr músum og mönnum, auk
ósæðarbúta úr músum voru örvuð með TGFbeta. Búnar voru til veiruagn-
ir með shRNA til að slá niður tjáningu TSP-1 auk veiruagna með sívirkum
ALK1 og ALK5 viðtökum. Próteintjáning var metin með western blot og
ónæmisflúrlitun en RNA myndun með PCR. Vaxtarmynstur æðaþels-
frumna á matrigeli voru metin.
Niðurstöður: TGFbeta örvar tjáningu TSP-1 í æðaþelsfrumum. Sívirkjun
ALK5 viðtakans eykur tjáningu TSP-1 en sívirkjun ALK1viðtakans eykur
tjáningu Id1. Þegar TSP-1 er slegið niður eykst tjáning Id1. Ef TSP-1 er
slegið niður eða ALK1 viðtakinn sívirkur mynda æðaþelsfrumur pípulaga
vaxtarmynstur á matrigeli. Æðaþelsfrumur sem tjá TSP-1 mynda ekki
pípulaga vaxtarmynstur.
Ályktanir: TGFbeta getur virkjað tvær boðleiðir í æðaþelsfrumum með
andstæðum áhrifum á æðamyndun. TGFbeta hvetur tjáningu TSP-1 í
gegnum ALK5 viðtakann og hindrar þannig æðamyndun. Þegar tjáning
TSP-1 er slegin niður virkjast ALK1 boðleiðin, tjáning Id1 eykst og æða-
myndun örvast. Þessar niðurstöður gefa ástæðu til athugana á áhrifum
þessara boðleiða æðaþelsfrumna á krabbameinsfrumur og hafinn er
undirbúningur rannsóknar á brjóstakrabbameinsfrumum í rækt og vefja-
sýnum.